ตอนที่ 323
บทที่ 323 เฮ่าเทียนทำลายล้างโลก สาปแช่งเจ้าแดนต้องห้ามอันธการ
October 22, 2026
บทที่ 323 เฮ่าเทียนทำลายล้างโลก สาปแช่งเจ้าแดนต้องห้ามอันธการ
‘ตายตกตามกันไปหมดเลยหรือ’
หานเจวี๋ยขมวดคิ้วครุ่นคิด เขาอดไม่ได้ที่จะตระหนกขึ้นมา
หรือเขาก็ตายตกไปพร้อมกับโลกทั้งใบด้วย…
เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้…
เป็นเพราะข้าสาปแช่งจักรพรรดิปีศาจและบรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์จนบ้าไปแล้วหรือ
หานเจวี๋ยพลันนึกเสียใจอยู่ภายในใจ
บัดซบ!
เล่นจนเข้าตัวเองเสียแล้ว!
ในเวลานี้เอง หานเจวี๋ยพลันมองเห็นเงาร่างหนึ่ง
เงาร่างนั้นกำลังเข้าฌานอยู่กลางอากาศ พายุทรายบดบังไว้ ยากที่จะจับสังเกตเขายิ่งนัก
หานเจวี๋ยหรี่ตาลงมอง สีหน้าแปรเปลี่ยนมหันต์
คนผู้นี้…
หลงเฮ่า!
เจ้าเด็กนี่คือผู้มีชัยคนสุดท้ายในมหาเคราะห์อย่างนั้นหรือ
หานเจวี๋ยรีบเหาะเข้าไปหาทันที คิดอยากจะเข้าไปใกล้ๆ เขา
จู่ๆ หลงเฮ่าก็พลันลืมตาขึ้น แสงสีทองเหนือศีรษะสลายเป็นเถ้าธุลีปลิดปลิวไป เรือนผมสีดำแผ่สยาย ปลิวไสวอยู่ท่ามกลางสายลม กลายเป็นผมขาวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
เขาหัวเราะออกมาอย่างโอหังพลางเอ่ยว่า “เราเข่นฆ่าฝ่าข้ามมหาเคราะห์ กระทำสิ่งที่บรรพชนมารเคยกระทำไม่สำเร็จให้สำเร็จได้ ชั้นฟ้าที่สามสิบสาม แดนบรรพกาลเอ๋ย พวกเจ้าจงรอเถิด ตัวเราเฮ่าเทียนจะสังหารฝ่าฟันกลับขึ้นไปในอีกไม่ช้า!”
เฮ่าเทียน
หานเจวี๋ยขมวดคิ้วแน่น
เหตุใดเฮ่าเทียนถึงได้มีชัยในมหาเคราะห์ไร้ขอบเขต
หานเจวี๋ยไม่เข้าใจอย่างยิ่ง
ในเวลานี้เอง เฮ่าเทียนยกมือขึ้นแล้วกระชากบริเวณอกตน ดึงวิญญาณดวงหนึ่งออกมา
วิญญาณดวงนั้นหน้าตาเหมือนเขาทุกประการ
หลงเฮ่า!
หานเจวี๋ยเบิกตากว้าง
หลงเฮ่าที่ถูกเฮ่าเทียนจับไว้พยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลัง เขากล่าวด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวว่า “เฮ่าเทียน! เจ้าสังหารเสด็จพ่อของข้า! กวาดล้างสำนักซ่อนเร้นของข้า เจ้าจะต้องไม่ตายดี!”
เฮ่าเทียนพูดจาเหยียดหยาม “ภายใต้มรรคาสวรรค์ ผู้ใดจะบังอาจสั่งให้เราตายได้”
หานเจวี๋ยดั่งถูกสายฟ้าฟาด
สำนักซ่อนเร้นถูกกวาดล้างหรือ
ข้าก็ตายแล้วอย่างนั้นหรือ
หานเจวี๋ยแทบจะเตลิดแล้ว ในยามนี้เอง ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้พังทลายลง
การวิวัฒนาการสิ้นสุดลง!
จิตสำนึกของหานเจวี๋ยกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง
เขาลืมตาขึ้น คิ้วขมวดแน่น
เจ้าเฮ่าเทียนชาติสุนัข แค้นนี้ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าได้
ไม่ตายไม่เลิกรา!
จากนั้นหานเจวี๋ยก็รู้สึกลำบากใจขึ้นมา เฮ่าเทียนยังอยู่ในร่างของหลงเฮ่า หากเขาสาปแช่งเฮ่าเทียน จะต้องส่งผลถึงหลงเฮ่าด้วย
ต้องหาทางแยกพวกเขาออกจากกัน
หานเจวี๋ยหยิบป้ายคำสั่งมรรคาสวรรค์ออกมา ถ่ายทอดพลังจิตเข้าไป
ตี้ไท่ไป๋สลายไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าป้ายคำสั่งมรรคาสวรรค์จะเชื่อมต่อไปหาผู้ใดแทน
เพียงไม่นาน เสียงหนึ่งก็แว่วเข้ามา “มีเรื่องใดหรือ”
จักรพรรดิสวรรค์!
หานเจวี๋ยรู้สึกประหลาดใจ ไม่คิดเลยว่าจักรพรรดิสวรรค์จะยึดป้ายคำสั่งมรรคาสวรรค์มาจากตี้ไท่ไป๋ เขายังนึกว่าจักรพรรดิสวรรค์ทำลายทิ้งไปพร้อมกับตี้ไท่ไป๋แล้ว
จักรพรรดิสวรรค์ช่างใส่พระทัยยิ่งนัก!
หานเจวี๋ยกลั่นกรองถ้อยคำ เอ่ยว่า “ฝ่าบาท หลังกลับจากการฟังธรรม ข้าฝึกบำเพ็ญมหามรรคแห่งกรรม สามารถคำนวณได้ว่าภายในร่างเฮ่าเอ๋อร์มีวิญญาณดวงหนึ่งซุกซ่อนอยู่ จำเป็นต้องป้องกัน!”
จักรพรรดิเซียนเอ่ยด้วยความฉงน “เจ้าเป็นเพียงจักรพรรดิเซียน ฝึกฝนมหามรรคแห่งกรรมได้อย่างไร”
“แค่กๆ อาจะเป็นพรสวรรค์กระมัง”
“เจ้าคำนวณผิดแล้ว ในร่างของเฮ่าเอ๋อร์ไม่ได้มีวิญญาณอื่น เขาเป็นโอรสของเรา วิญญาณของเขาเป็นวิญญาณก่อกำเนิดใหม่”
“ข้าคำนวณได้ว่าวิญญาณดวงนั้นมีนามว่าเฮ่าเทียน เป็นคำว่าเฮ่าตัวเดียวกับของเฮ่าเอ๋อร์พอดี”
“เฮ่าเทียนหรือ”
สุ้มเสียงของจักรพรรดิสวรรค์แปรเปลี่ยน มีความตระหนกอยู่บ้าง
“วาจานี้เป็นความจริงหรือ”
“เป็นจริงอย่างแน่แท้ ฝ่าบาท อย่าได้กล่าวว่าเป็นการทำนายของข้านะพ่ะย่ะค่ะ”
“อืม!”
จักรพรรดิสวรรค์ตัดการเชื่อมต่อทางพลังจิตอย่างรวดเร็ว
หานเจวี๋ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดูเหมือนจักรพรรดิสวรรค์ยังคงไม่รู้จริงๆ หวังว่าจักรพรรดิสวรรค์จะช่วยเหลือหลงเฮ่าได้บ้าง
ขอเพียงดึงวิญญาณของเฮ่าเทียนออกมาได้ หานเจวี๋ยก็สามารถพุ่งเป้าไปที่เขาได้แล้ว
ดีเลย!
เจ้าหมอนี่กลับกล้ากวาดล้างสำนักซ่อนเร้น หานเจวี๋ยโกรธมากจริงๆ
ถึงแม้จะเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอนาคต แต่เขาก็ยังคงโมโหมากอยู่ดี ค่าความเกลียดชังที่มีต่อเฮ่าเทียนพุ่งขึ้นไปที่หกดาวแล้ว
บรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์สูญเสียคุณสมบัติในการเป็นผู้มีชัยในฉากสุดท้ายไปแล้ว ต่อไปไม่จำเป็นต้องเพ่งเล็งเป็นพิเศษอีก สิบปีครั้ง พยายามทำให้ตายตกไปในมหาเคราะห์ไร้ขอบเขตก็พอ ตอนนี้ยังไม่รีบ
ต่อไปนี้ เฮ่าเทียนจึงกลายเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งของหานเจวี๋ย
‘เฮ้อ ต้องมาวิตกกังวลเพื่อช่วยเหลือสรรพสิ่งอีกแล้ว’