บทที่ 372 จู่ถูดับสูญ หนี่ว์วาเข้าฝัน

บทที่ 372 จู่ถูดับสูญ หนี่ว์วาเข้าฝัน

อริยะลงมือกับจักรพรรดิสวรรค์อย่างนั้นหรือ

หานเจวี๋ยรู้สึกแปลกใจ แบบนี้ไม่นับว่าผิดกติกาหรือ

ช้าก่อน

บรรพชนเต๋าที่จำกัดและควบคุมอริยะได้ล้วนแล้วแต่หายตัวไปหมดแล้ว ถ้าหากอริยะฝ่าพรมแดนขึ้นมาแล้วจะเกิดอะไรขึ้น

หานเจวี๋ยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม “ฝ่าบาท เบื้องหลังพระองค์ไม่มีอริยะคอยเกื้อหนุนหรือพ่ะย่ะค่ะ”

จักรพรรดิสวรรค์ยิ้มขื่นพลางเอ่ยตอบ “เบื้องหลังวังสวรรค์คือมรรคาสวรรค์ อริยะอื่นใดไม่อาจแทรกแซงได้ ด้วยเกรงว่าจะแปดเปื้อนกรรมแห่งมรรคาสวรรค์”

เหลวไหล!

ข้าเห็นแผนลับของท่านกับอริยะหมดแล้ว!

หานเจวี๋ยบ่นในใจ ทว่าไม่กล้าแสดงความรู้สึกที่ขัดแย้งผ่านทางสีหน้า

เขาเอ่ยถามต่อ “สถานการณ์ของหลงเฮ่าเป็นอย่างไรบ้าง ยังไม่คิดจะกลับมาอีกหรือ”

“ฮึ่ม อย่าเอ่ยถึงไอ้ลูกทรพีเลย เขากลายเป็นศัตรูของวังสวรรค์ไปแล้ว”

“เพราะเหตุใดพ่ะย่ะค่ะ เกิดอะไรขึ้นกันแน่”

“เรื่องพวกนี้เจ้าก็อย่าถามถึงเลย พูดไปเราก็อับอายขายขี้หน้า”

“พ่ะย่ะค่ะ”

จักรพรรดิสวรรค์พูดถึงขนาดนี้แล้ว หานเจวี๋ยจึงไม่ถามมากอีก

ทั้งสองพูดคุยกันไม่กี่ประโยคก็สิ้นสุดการสนทนา หานเจวี๋ยตระหนักอย่างชัดแจ้งว่าวังสวรรค์เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว

แต่เมื่อจักรพรรดิสวรรค์ไม่ยอมเล่าให้ชัดเจน เขาก็จะไม่ถามมากเช่นกัน

หลังจากเก็บป้ายคำสั่งมรรคาสวรรค์แล้ว สายตาของหานเจวี๋ยก็เลื่อนไปที่ขวดโอสถ

เขาเปิดขวดโอสถ หยิบมรรคาโอสถเม็ดหนึ่งออกมา และเริ่มใช้ดู

โอสถที่ช่วยในการบำเพ็ญของระดับเทพได้ สามารถกล่าวได้เลยว่านิกายเหรินช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ ได้ยินว่ามรรคาโอสถมีต้นกำเนิดมาจากนิกายเหริน

มิน่าเล่าสองศิษย์จากนิกายเหรินล้วนแต่แข็งแกร่งกันถึงเพียงนั้น มีทรัพยากรด้านโอสถอยู่ ตบะย่อมไม่มีทางต่ำต้อยแน่

แน่นอน ธรรมเนียมเต๋าของนิกายเหรินเองก็แกร่งกล้าเช่นกัน

หลังจากมรรคาโอสถเข้าสู่ร่างกาย ก็สลายเป็นปราณฟ้าประทานมากมายเหลือคณา ทั้งหมดไหลเวียนอยู่ในร่างเขาอย่างอิสระ และกลายเป็นพลังเวทปฐมเทพในที่สุด

ประสิทธิภาพมหาศาลยิ่ง!

หานเจวี๋ยรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เดิมคิดว่าโอสถนี้คงมีประโยชน์ไม่มาก ไม่ต่างจากซี่โครงไก่ นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะประเมินมรดกทางปัญญาของนิกายเหรินต่ำไป

หลายวันผ่านไป

หลังจากหานเจวี๋ยใช้มรรคาโอสถเม็ดนี้แล้ว ผลลัพธ์ที่ได้กลับดียิ่งกว่าบำเพ็ญตบะสิบปีเสียอีก

เขาใช้ต่อไปเรื่อยๆ

สองเดือนผ่านไป

หานเจวี๋ยใช้มรรคาโอสถทั้งหมดแล้ว ตบะบรรลุถึงขีดสูงสุด จวนจะทะลวงระดับปฐมเทพขั้นสามได้แล้ว

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น รู้สึกตื้นตันในตัวจักรพรรดิสวรรค์อย่างยิ่ง

โอสถวิเศษเช่นนี้กล่าวได้ว่าเป็นสมบัติที่มิอาจประเมินค่าได้ ไม่น่าเชื่อว่าจักรพรรดิสวรรค์จะมอบมรรคาโอสถสิบเม็ดให้ตนในคราวเดียว

ต่อจากนี้เขาสามารถเตรียมตัวทะลวงขั้นได้แล้ว

….

ณ วังสวรรค์ พระราชวังเทียมเมฆา

จักรพรรดิสวรรค์อยู่กับหลี่เต้าคงตามลำพัง

หลี่เต้าคงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “มรรคาโอสถยี่สิบเม็ดแบ่งสันปันส่วนเรียบร้อยแล้วกระมัง”

จักรพรรดิสวรรค์แย้มยิ้มตอบรับ “อืม ฝากขอบคุณเจ้านิกายเหรินแทนเราด้วย”

หลี่เต้าคงส่ายหน้าเอ่ยยิ้มๆ “ยามนี้ท่านอริยะเข้าสู่เคราะห์กรรม นิกายเหรินจำเป็นต้องให้การสนับสนุนนอย่างเต็มกำลัง ได้ยินท่านอาจารย์ข้ากล่าวว่า หลังจากมหาเคราะห์ผ่านพ้นไปหลายครั้งก็มีความเป็นไปได้ว่ามหาเคราะห์มรรคายิ่งใหญ่จะมาเยือน เหลือเวลาสำหรับมรรคาสวรรค์ไม่มากแล้ว หากวังสวรรค์มีชัยในมหาเคราะห์ได้ ให้ข้ามผ่านหุบเหวแห่งระดับเทพ มุ่งสู่บรรพกาลเสีย เตรียมตัวไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ”

รอยยิ้มของจักรพรรดิสวรรค์เลือนหายไป ก่อนจะถามขึ้นมา “การกระทำในช่วงที่ผ่านมาของศิษย์น้องเจ้า เจ้าคิดเห็นอย่างไร”

เขาหรี่ตาลง เผยเจตนาสังหารรางๆ

หลี่เต้าคงทำราวกับมองไม่เห็นเจตนาสังหารของเขา กล่าวตอบไปว่า “ก่อกรรมไว้ย่อมต้องรับผิดชอบด้วยตัวเอง หากเขาขัดขวางความก้าวหน้าของวังสวรรค์ เช่นนั้นข้าจะยับยั้งเขาด้วยตัวเอง ฝ่าบาทไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเขา เขาเพียงอยากประชันขันแข่งกับข้าเท่านั้น หาได้มีแผนร้ายไม่”

จักรพรรดิสวรรค์จมอยู่ในห้วงความคิด

หลี่เต้าคงยังพูดต่อไป “จู่ถูยังไม่ตาย ข้าสืบพบเบาะแสเสี้ยวหนึ่งของเขา จึงวางแผนจะไปตามล่าสังหารเขาแล้ว”

จักรพรรดิสวรรค์เอ่ยตอบ “เรื่องนี้ปล่อยไปชั่วคราวเถิด จู่ถูใช้แผนจักจั่นทองลอกคราบ ทว่ายังมีอำนาจคุกคามอื่น วังเทพพินาศไปแล้ว วังสวรรค์ต้องกลืนวังเทพและวังปีศาจทันที เพื่อเตรียมการขึ้นต่อไป”

หลี่เต้าคงพยักหน้า

“ระยะนี้ตี้หล่านเทียนแห่งเผ่าเทพอีกาทองค่อยๆ เคลื่อนไหวแล้ว หากต้องการเชิดธงวังสวรรค์ให้ตั้งตระหง่าน กลืนกินเผ่าพันธุ์โบราณ ตัวเจ้าจงเป็นตัวแทนวังสวรรค์ไปเจริญไมตรีกับเผ่าเทพอีกาทองเถอะ” จักรพรรดิสวรรค์เอ่ยอย่างไม่อนาทรร้อนใจ

หลี่เต้าคงตอบตกลงทันที

….

เจ็ดปีผ่านไป

หานเจวี๋ยทะลวงสู่ระดับปฐมเทพขั้นสามอย่างราบรื่น

พลังเวทปฐมเทพเพิ่มพูน ร่างกายเขาราวกับอาบไล้ไปด้วยความปีติปรีดาจากการเลื่อนระดับ

เขาควบรวมตบะพลางตรวจดูหน้าจอคุณสมบัติไปด้วย

[ชื่อ: หานเจวี๋ย]

[อายุขัย: 5132 / 23, 999, 999, 999, 999]

[เผ่าพันธุ์: เทพมารอนธการ]

[ตบะ: ปฐมเทพขั้นสาม]

[วิชายุทธ์: มหามรรควัฏจักรอนธการ วิชาชุบร่างวัฏจักรดารา]

[มหามรรค: มหามรรคเวียนว่ายตายเกิด มหามรรคแห่งกรรม]