ตอนที่ 382
บทที่ 382 ปรับปรุงวิชาอัญเชิญเทพ เผ่าอสูรมาขอพึ่ง
October 22, 2026
บทที่ 382 ปรับปรุงวิชาอัญเชิญเทพ เผ่าอสูรมาขอพึ่ง
‘ข้าอยากรู้ว่าผู้ใดกำลังเรียกตัวข้า!’
หานเจวี๋ยคิดอยู่ในใจ ด้านหลังปรากฏวังวนดำขึ้นมา
หลังจบครานี้ไป ต้องยกระดับวิชาอัญเชิญเทพสักหน่อย เลี่ยงมิให้ต้องมาทำนายดูทุกครั้ง
[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งหมื่นปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]
ดำเนินการต่อ!
หมื่นปีช่างเล็กน้อยด้อยค่านัก!
[สิงหงเสวียน]
สาวน้อยนางนี้…
หานเจวี๋ยพูดไม่ออกเลย แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกโล่งใจ มิใช่หลงเฮ่าก็ดี
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ทว่าเขายังคงก้าวเข้าไปในวังวนดำ
วินาทีต่อมา หานเจวี๋ยทะลุผ่านวังวนดำมาปรากฏอยู่ในตำหนักหรูหรางดงามหลังหนึ่ง มีม้วนภาพและเครื่องหยกสารพัดจัดวางไว้ กลิ่นหอมจรุงใจอบอวลไปทั่วตำหนัก
หานเจวี๋ยมองเห็นสิงหงเสวียนนั่งอยู่หน้าโต๊ะ บนโต๊ะมีสุราอาหารเลิศรสจัดวางอยู่เต็มไปหมด
ฉากที่ปรากฏ ทำให้หานเจวี๋ยอดไม่ได้ที่จะเงียบขรึมลง
สิงหงเสวียนแย้มยิ้มเอ่ยวาจา “ท่านพี่ มานั่งเถิด!”
“นั่งอันใด ข้าถ่ายทอดพลังวิเศษให้เจ้า เจ้ากลับนำมาใช้เช่นนี้น่ะหรือ”
“มาเถิด”
สิงหงเสวียนเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหา ดึงหานเจวี๋ยเข้าไป
หานเจวี๋ยจนปัญญา นี่คืองานเลี้ยงหงเหมินหรือไร
หลังจากนั่งลง ทั้งสองคล้องแขนดื่มสุรา บรรยากาศเริ่มดูท่าไม่ค่อยดีแล้ว
เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งก้านธูป อาภรณ์ของหานเจวี๋ยก็ถูกปลดเปลื้อง
….
หนึ่งเดือนผ่านไป
มีเสียงบุรุษแว่วมาจากด้านนอกตำหนัก “ธิดาเทพ วันนี้มีจักรพรรดิเซียนปรากฏตัวขึ้นเมืองศักดิ์สิทธิ์เพื่อแสดงโอวาท ข้ามีเทียบเชิญ ท่านอยากไปด้วยหรือไม่”
สิงหงเสวียนนั่งอยู่บนตัวหานเจวี๋ย ตอบกลับไป “ไม่ไป ช่วงนี้ปิดด่าน”
“จักรพรรดิเซียนท่านนี้ไม่ธรรมดา…”
“บอกว่าไม่ไปก็คือไม่ไป!”
“เอาเถอะ เจ้าฝึกบำเพ็ญต่อเถิด หากออกจากปิดด่านเมื่อไร มาหาข้าได้ทุกเมื่อ”
“อืม”
บุรุษที่อยู่นอกตำหนักจากไปแล้ว หานเจวี๋ยอดถามไม่ได้ “เขาคือผู้ใด”
ตำหนักหลังนี้มีผนึกพิเศษอยู่ ผู้ที่อยู่ภายนอกจะไม่สามารถรับรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้านในได้
สิงหงเสวียนเอ่ยด้วยความดูหมิ่น “ต้องยกคำพูดของท่านพี่มากล่าวเสียแล้ว ก็แค่คางคกอยากกินเนื้อหงส์ฟ้าเท่านั้น”
“อย่าไปสนใจเขาเลย พวกเราต่อกันเถิด”
“หือ ยังไม่พออีกหรือ”
“ไม่พอ ไม่มีวันพอ!”
….
เมื่อกลับถึงถ้ำเทวาฟ้าประทาน หานเจวี๋ยก็พรูลมหายใจออกมา
หากมิใช่เพราะเขาบรรลุระดับเทพแล้ว หลังจากวิชาอัญเชิญเทพปิดลง เขาจะต้องบินลัดฟ้ากลับมายังแดนชำระบาปเก้าขุม ตอนนี้เขาสามารถเปิดเส้นทางกลับมาได้โดยตรง เขาลงตราประทับหกวิถีไว้ในถ้ำเทวาฟ้าประทาน สามารถค้นหาทางเชื่อมมิติได้
หานเจวี๋ยส่ายหน้าหลุดยิ้ม สาวน้อยคนนี้มักทำราวกับเขาเป็นพระถังซัมจั๋งก็มิปาน
เคี่ยวกรำกันอยู่หลายเดือน นับว่าได้ผ่อนคลายเช่นกัน
หานเจวี๋ยเริ่มศึกษาค้นคว้าวิชาอัญเชิญเทพแล้ว
สองปีผ่านไป
หานเจวี๋ยใช้ทักษะความเข้าใจระดับเทพยกระดับวิชาอัญเชิญเทพ นับแต่นี้เป็นต้นไป เขาสามารถรับรู้ได้แล้วว่าเป็นผู้ใดที่เรียกตัวเขา
เขากำชับสิงหงเสวียนไปแล้ว หากไม่มีอะไรไม่ควรเรียกหาเขาส่งเดช!
หลังจากนางออดอ้อนเว้าวอนสารพัด หานเจวี๋ยจึงอนุญาตให้นางใช้ได้อย่างมากคือหนึ่งครั้งในร้อยปี
หลังจากยกระดับวิชาอัญเชิญเทพเสร็จสิ้น หานเจวี๋ยตัดสินใจจะใช้วิชาความฝันอันธการอีกครั้ง
ครั้งนี้ เขาต้องการเข้าฝันเซวี่ยหมิงเหอ
หนนั้นที่เซวี่ยหมิงเหอหนีออกจากแดนชำระบาปบังเอิญเข้ามาใกล้เกาะสำนักซ่อนเร้นพอดี หานเจวี๋ยคัดลอกข้อมูลของเขาไว้แล้ว ทราบรูปพรรณสัณฐาน สิ่งนี้ทำให้เข้าฝันเขาได้สะดวกมากขึ้น
ผ่านไปสักพักหนึ่ง
เข้าฝันสำเร็จ!
หานเจวี๋ยบังคับสร้างความฝันให้เซวี่ยหมิงเหอ ดึงเขาเข้าสู่ความฝันโดยตรง
ที่นี่คือดินแดนมืดมัวเต็มไปด้วยภูเขาไฟ หานเจวี๋ยแปลงกายเป็นเจ้าแดนต้องห้ามอันธการ มืดมนน่าหวาดผวา
เมื่อเซวี่ยหมิงเหอลืมตาขึ้น ทันทีที่มองเห็นหานเจวี๋ยก็สะดุ้งสุดตัว แต่ทันใดนั้นคล้ายเขาจะตระหนึกถึงบางสิ่งได้ จึงสอบถามอย่างระมัดระวัง “หรือว่าใต้เท้าก็คือเจ้าแดนต้องห้ามอันธการ”