บทที่ 405 อายุหกพันปี ต้าจิ่วเทียน

บทที่ 405 อายุหกพันปี ต้าจิ่วเทียน

[เริ่มป้องกันตัวตนลึกลับที่ส่งผลกระทบต่อดวงชะตาของท่าน]

[ป้องกันสำเร็จ]

เมื่อหานเจวี๋ยมองเห็นอักษรสองแถวนี้ก็อดถอนหายใจด้วยความโล่งอกไม่ได้

ถึงแม้จะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะก่อให้เกิดผลดีหรือว่าผลเสีย แต่เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน ป้องกันไว้ก่อนจะดีกว่า

หานเจวี๋ยรู้สึกพอใจกับสถานการณ์ในปัจจุบันอย่างยิ่ง ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงแล้ว

‘เป็นผู้ใดที่สร้างผลกระทบต่อดวงชะตาของข้า’

หานเจวี๋ยเอ่ยถามในใจ ถ้าหากเป็นศัตรู เช่นนั้นก็ต้องตาย!

[จำเป็นต้องหักอายุขัยสองพันล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นในความคิดของหานเจวี๋ย

ไม่นึกเลยว่าจะเป็นฟางเหลียง!

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว เขามองเห็นแค่รูปร่างหน้าตาของฟางเหลียง แต่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไรอยู่

ระบบก็ตรวจสอบไม่ได้ว่าฟางเหลียงมีเจตนาดีหรือไม่ หรือว่าฟางเหลียงจะกำลังวางหมากอยู่?

หานเจวี๋ยจำได้ว่าก่อนหน้านี้วิญญาณเขาข้ามสู่แดนบรรพกาล ยังไม่ได้กลับมา

มีความเป็นไปได้สูงอย่างยิ่ง

หานเจวี๋ยเปลี่ยนวิธีถาม ‘ฟางเหลียงมีจิตมุ่งร้ายต่อข้าหรือไม่’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งพันล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

[ขณะนี้ยังไม่มี]

หานเจวี๋ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก งั้นก็ดีแล้ว

หลังจากนั้น เขาไม่คิดให้มากความอีก หยั่งรู้มรรคต่อไป

….

เวลาผ่านไปปีกว่าๆ

ตัวอักษรสามแถวก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าหานเจวี๋ย

[ตรวจสอบพบว่าท่านมีอายุหกพันปีบริบูรณ์แล้ว ชีวิตก้าวหน้าไปอีกขั้น ท่านมีตัวเลือกดังต่อไป]

[หนึ่ง เข้าสู่เคราะห์ทันที ช่วงชิงชื่อเสียงและมหาโชค จะได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น หินวิญญาณมรรคาสวรรค์หนึ่งชิ้น]

[สอง ยังไม่เข้าสู่เคราะห์ เก็บตัวบำเพ็ญเพียร จะได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น ได้รับสืบทอดพลังวิเศษหนึ่งครั้ง]

ครั้งนี้หานเจวี๋ยไม่ได้ตัดสินใจเลือกในทันที

เขาสอบถามเงียบๆ ‘ปัจจุบันนี้ยังไม่นับว่าข้าเข้าสู่เคราะห์หรือ’

[นับ แต่ท่านไม่ได้ช่วงชิงชื่อเสียงและมหาโชค จะต้องทำให้สรรพสิ่งรับรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของท่าน]

งั้นก็ไม่ต้องเลือกแล้ว!

หานเจวี๋ยเลือกตัวเลือกที่สอง

[ท่านยังไม่เข้าสู่เคราะห์ในตอนนี้ ได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น ได้รับสืบทอดพลังวิเศษหนึ่งครั้ง]

[ยินดีด้วยท่านได้รับพลังวิเศษมหามรรค…ร่างจำลองเสรีสุญญตา]

[ร่างจำลองเสรีสุญญตา: พลังวิเศษที่เกิดจากการควบรวมของมหามรรค รวบรวมร่างจำลองของเทพมารฟ้าบุพกาลสามพันร่างเอาไว้]

พลังวิเศษระดับมหามรรค!

หานเจวี๋ยตกตะลึง รีบรับสืบทอดพลังวิเศษนี้ทันที

ความทรงจำมหาศาลที่ไม่เคยมีมาก่อนหลั่งไหลเข้าสู่สมองของหานเจวี๋ย

ร่างจำลองแห่งเทพมารฟ้าบุพกาลสามพันร่างมิใช่กายเนื้อของพวกเขา แต่เป็นการสำแดงมรรคของพวกเขา ร่างจำลองจะเป็นที่ประจักษ์ก็ต่อเมื่อหานเจวี๋ยบำเพ็ญสำเร็จแล้ว

หลายวันผ่านไป หานเจวี๋ยเพิ่งย่อยความทรงจำมหาศาลเหล่านี้เสร็จสิ้น

ร่างจำลองของเทพมารฟ้าบุพกาลร่างแรกที่เขาฝึกฝนร้ายกาจอย่างยิ่ง มรดกพลังวิเศษที่ได้รับมา คลุมเครือเข้าใจยาก เขาได้แต่ฝึกฝนไปทีละขั้นๆ

แต่พลังวิเศษระดับมหามรรคก็คือพลังวิเศษระดับมหามรรคอยู่วันยังค่ำ หานเจวี๋ยฝึกฝนอยู่หนึ่งเดือน ก็ยังจับจุดร่างจำลองของเทพมารฟ้าบุพกาลตนแรกไม่ได้

ถ้าต้องการจับจุดร่างจำลองของเทพมารฟ้าบุพกาลทั้งสามพันร่างให้ได้ เช่นนั้นต้องรอไปจนถึงตอนไหนกัน

หานเจวี๋ยจำเป็นต้องละไว้ชั่วคราวก่อนแล้วไปบำเพ็ญตบะต่อ

พิสูจน์ต้าหลัวให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน!

….

ชั่วพริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปอีกสิบปี

หานเจวี๋ยหยิบหนังสือแห่งความโชคร้ายออกมา เริ่มสาปแช่งจักรพรรดิหยกโจวเหยี่ยน

ถึงแม้หนังสือแห่งความโชคร้ายจะเป็นสมบัติวิญญาณระดับต้าหลัวแล้ว แต่หากต้องการให้ส่งผลกระทบต่อจักรพรรดิหยกโจวเหยี่ยน ยังคงต้องรอให้ตบะของหานเจวี๋ยพัฒนาไปถึงระดับต้าหลัวเสียก่อน

หานเจวี๋ยทำการสาปแช่งพลางตรวจดูจดหมายไปด้วย

[หลี่เต้าคงสหายของท่านหลอมรวมเข้ากับคำสอนมรรคลึกลับ พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[หลี่เต้าคงสหายของท่านรู้แจ้งพลังวิเศษมหามรรค สะท้านฟ้าสะเทือนดิน เขย่าขวัญภูตผีเทพเซียน]

[จี้เซียนเสินสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากจักรพรรดิเซียน]

[โจวฝานสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากจักรพรรดิหยกโจวเหยี่ยนศัตรูคู่อาฆาตของท่าน ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[หลี่เต้าคงสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากจักรพรรดิหยกโจวเหยี่ยนศัตรูคู่อาฆาตของท่าน]