บทที่ 428 ทะลวงระดับ! เจ้าแดนต้องห้ามอันธการคืออริยะอย่างนั้นหรือ

บทที่ 428 ทะลวงระดับ! เจ้าแดนต้องห้ามอันธการคืออริยะอย่างนั้นหรือ

หานเจวี๋ยตรวจสอบค่าความสัมพันธ์เพื่อให้แน่ใจว่าโจวฝานและเต้าจื้อจุนยังอยู่ดี จะได้ไม่ต้องกังวลใจอีก

แต่ละคนมีชะตาชีวิตเป็นของตัวเอง ถ้าเอาแต่เหลวไหล ไม่ตั้งใจบำเพ็ญให้ดีก็ต้องพบกับจุดจบ

หานเจวี๋ยจดจ่ออยู่กับการสาปแช่งต้าจิ่วเทียน

ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว ก็ยังไม่รู้ว่าสถานการณ์ของต้าจิ่วเทียนเป็นอย่างไรบ้าง

ทว่าหากต้าจิ่วเทียนสิ้นลมแล้ว คำสาปแช่งของหานเจวี๋ยก็จะไม่ส่งผล และเขาย่อมรับรู้ได้ทันที ดังนั้นหมายความว่าต้าจิ่วเทียนยังคงสุขสบายดีอยู่

คนผู้นี้น่าจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าจักรพรรดิหยกโจวเหยี่ยน ไม่อาจสาปแช่งให้ตกตายได้ง่ายดายนัก

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือคนผู้นี้ยังไม่เคยเข้าไปในแดนเซียน หานเจวี๋ยจึงจับจังหวะของอีกฝ่ายไม่ได้เลย

สำหรับสิ่งมีชีวิตทั่วไป พวกเขาไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของต้าจิ่วเทียนด้วยซ้ำ

ไม่กี่วันต่อมา หานเจวี๋ยก็วางหนังสือแห่งความโชคร้ายลง และฝึกบำเพ็ญต่อ

ประมาณห้าสิบเจ็ดปีผ่านไป

ในที่สุดหานเจวี๋ยก็ได้รับโอกาสทะลวงระดับ

เขาปล่อยดวงจิตประหลาดออกมา และเริ่มการทะลวงระดับ

ดวงจิตประหลาดเคยช่วยเขาทะลวงระดับเมื่อก่อนหน้านี้ ไม่รู้ว่าครั้งนี้จะช่วยได้อีกหรือไม่

การทะลวงระดับนั้นเป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลา

ผ่านไปเก้าปีเต็มๆ กว่าที่หานเจวี๋ยจะทะลวงระดับได้สำเร็จ

พลังเวทภายในมรรคผลต้าหลัวเพิ่มพูนขึ้น หานเจวี๋ยรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ากายเนื้อและจิตวิญญาณของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลง ช่างเป็นความรู้สึกที่น่าปลาบปลื้มเกินคำบรรยาย

ในขณะที่เขากำลังรวบรวมตบะ ก็ตรวจสอบหน้าจอแสดงคุณสมบัติของตนเองได้ด้วย

[ชื่อ: หานเจวี๋ย]

[อายุขัย: 6677/30,049,999,999,999,999,999]

[เผ่าพันธุ์: เทพมารอนธการ]

[ตบะ: ระดับเซียนทองต้าหลัว ระยะกลาง]

[วิชายุทธ์: มหามรรควัฏจักรอนธการ วิชาชุบร่างวัฏจักรดารา]

[มหามรรค: มหามรรคเวียนว่ายตายเกิด มหามรรคแห่งกรรม]

…

อายุขัยเพิ่มขึ้นเกือบสามเท่า!

เมื่อมองเลขเก้าที่ยาวเหยียด หานเจวี๋ยก็พลันรู้สึกโดดเดี่ยวขึ้นมา

‘อายุขัยยาวนานเช่นนี้ ใครหนอจะจับมือข้าท่องไปตามถนนมหามรรคสายนี้ อีกประเดี๋ยวยกอายุขัยห้าแสนล้านปีให้กับต้าจิ่วเทียนดีกว่า! ฉลองการทะลวงระดับคนเดียวสักหน่อย’

ห้าแสนล้านปีไม่สะเทือนเลขศูนย์แม้แต่หลักเดียว หานเจวี๋ยคิดจะมอบอายุขัยให้กับต้าจิ่วเทียนเพิ่มเป็นหนึ่งล้านล้านปีด้วยซ้ำ

แต่ทันทีที่ความคิดนี้โผล่ขึ้นมา เขาก็สลัดมันทิ้งไปทันที

อย่าเพิ่งทำซี้ซั้วดีกว่า ถ้าติดเป็นนิสัย ต่อไปจะลำบากเอาได้ อีกอย่างต้าจิ่วเทียนเป็นเพียงภัยคุกคามแฝง ตอนนี้เขายังไม่สามารถทำอันตรายต่อหานเจวี๋ยได้

สามปีต่อมา

ตบะของหานเจวี๋ยมีความเสถียรขึ้น ระดับเซียนทองต้าหลัวระยะกลาง!

เขาเริ่มพัฒนาพลังวิเศษมรรคกระบี่ โดยใช้เวลาอีกหนึ่งปี

จากนั้นหานเจวี๋ยก็ฝึกร่างจำลองเสรีสุญญตาต่อ

ความทรงจำแห่งวิชาสืบทอดคลายออกตามที่คาด ทำให้ความทรงจำของพลังวิเศษต่างๆ หลั่งไหลเข้าสู่สมองของหานเจวี๋ย

ร่างจำลองเทพมารองค์ที่สาม ร่างจำลองเทพมารวาตะวิปโยค!

มหามรรคแห่งวายุ ทำลายทุกสิ่งให้ย่อยยับ กวาดล้างจนสิ้นซาก!

ร่างจำลองเทพมารแต่ละชนิดเป็นตัวแทนของมหามรรคแต่ละประเภท เพียงแต่ในขณะนี้หานเจวี๋ยยังไม่อาจบำเพ็ญมหามรรคเหล่านี้ผ่านร่างจำลองเทพมารได้ ทำได้เพียงรับพลังมาเท่านั้น

ห้าปีต่อมา หานเจวี๋ยทำความเข้าใจในร่างจำลองเทพมารวาตะวิปโยคได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

เมื่อมีร่างจำลองเทพมารสามองค์คอยอำนวยพร หานเจวี๋ยก็รู้สึกว่าตนเองนั้นไร้เทียมทาน

ร่างจำลองเทพมารขุนพลสวรรค์ ร่างจำลองเทพมารเก้าหยิน ร่างจำลองเทพมารวาตะวิปโยค!

หานเจวี๋ยเริ่มดำเนินแบบจำลองการทดสอบ

สังหารจักรพรรดิสวรรค์ได้ในเสี้ยววินาที!

สังหารหลี่เต้าคงได้ในเสี้ยววินาที!

สังหารเซวี่ยหมิงเหอได้ในเสี้ยววินาที!

สังหารจักรพรรดิปีศาจได้ในเสี้ยววินาที!

สังหารบรรพชนพุทธมรรคาสวรรค์ได้ในเสี้ยววินาที!

สังหารประมุขแห่งวังเทพได้ในเสี้ยววินาที!

…

‘สังหารทั้งหมดนี้ได้ในเสี้ยววินาที นี่ออกจะเก่งเกินไปหน่อยแล้ว แค่มีร่างจำลองเทพมารสามองค์ จะยังมีใครเหนือกว่าข้าอีก!’

เซียนทองต้าหลัวสามารถต่อสู้ได้หลายสิบล้านรอบในหนึ่งลมหายใจ ดังนั้นที่บอกว่าฆ่าภายในเสี้ยววินาที ไม่ได้หมายความว่าต้องสังหารอีกฝ่ายภายในกระบวนท่าเดียวเสมอไป

ในระดับต้าหลัวนี้ นอกจากผู้ทรงพลังเพียงไม่กี่คน ที่เหลือหานเจวี๋ยล้วนสังหารได้ภายในพริบตา

ส่วนการเผชิญหน้ากับตัวตนที่ไม่ทราบตบะนั้น นับว่ากินแรงหานเจวี๋ยไปไม่น้อยเลยทีเดียว

ครึ่งอริยะทุกคนต่างมีพลังวิเศษและยอดสมบัติอันยิ่งใหญ่ จึงไม่อาจสังหารได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ

การต่อสู้กินเวลานานกว่าครึ่งชั่วยาม หานเจวี๋ยขี้เกียจจะสู้ต่อ

ในสายตาของเขา การเสียเวลาไปกว่าครึ่งชั่วยามแต่กลับเอาชนะศัตรูไม่ได้ ก็ไม่ต่างอะไรจากการพ่ายแพ้

หากเขาเผชิญกับสถานการณ์จริง แล้วศัตรูมีพันธมิตรมาด้วย แบบนี้เขาจะไม่หืดขึ้นคอเอาหรือ

หานเจวี๋ยจะไม่ยอมให้ตนเองต้องพบเจอกับสถานการณ์เช่นนั้นแน่!

หานเจวี๋ยพยายามจะท้าทายปรมาจารย์ลัญจกรสรวง แต่เมื่อที่ปรมาจารย์ลัญจกรสรวงส่งเสียงคำรามเพียงครั้งเดียว เขาก็ตายทันทีตามคาด