บทที่ 536 มารมรรคาสวรรค์ สังหารให้ได้ในเสี้ยววินาที

บทที่ 536 มารมรรคาสวรรค์ สังหารให้ได้ในเสี้ยววินาที

เดือนปีเคลื่อนคล้อย ผ่านพ้นไปอีกสองร้อยปี

ภายในอารามเต๋า

จู่ๆ หานเจวี๋ยก็รู้สึกกระวนกระวาย

เขาลืมตาขึ้น เงยหน้ามองขึ้นไป สายตาส่องผ่านไปถึงชั้นฟ้าที่สามสิบสาม มองเห็นสงครามใหญ่ฉากหนึ่ง

เทพสูงสุดหนานจี๋ เจ้านิกายเทียนเจวี๋ย ฉิวซีไหล ฝูซีเทียน มหาจักรพรรดิเซียนต่างลงมือกับหลุมดำแห่งหนึ่งพร้อมกัน ส่งพลังวิเศษเข้าไปไม่ขาดสาย ใช้อาวุธวิเศษแสนทรงพลัง

“หืม?”

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว เลื่อนสายตาไปที่หลุมดำ

สิ่งที่ให้เขากระวนกระวายมิใช่การต่อสู้ของอริยะ แต่เป็นตัวตนลึกลับที่อยู่ในหลุมมืดมิดนั้น

ความรู้สึกนี้…

หานเจวี๋ยนึกถึงความรู้สึกครั้งแรกที่ตนเผชิญหน้ากับสิ่งอัปมงคล

หรือว่าสิ่งนี้จะเกี่ยวข้องกับแดนต้องห้ามอันธการ

หานเจวี๋ยเรียกดวงจิตประหลาดออกมา ถ่ายทอดฉากสถานการณ์ ณ ชั้นฟ้าที่สามสิบสามให้แก่ดวงจิตประหลาด ดวงจิตประหลาดตกใจตัวสั่นเทา

มันโบกไม้โบกมือไม่หยุด ดูกระสับกระส่ายอย่างเห็นได้ชัด

หานเจวี๋ยเข้าใจความหมายที่มันสื่อจากการรับรู้ผ่านจิตวิญญาณ

อันตราย!

อันตรายมาก!

อันตรายอย่างยิ่ง!

ปฏิกิริยาแรกอันรุนแรงของดวงจิตประหลาดคือหนี!

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว ส่งดวงจิตประหลาดที่เสียการควบคุมไปแล้วเข้าสู่บัวดำล้างโลกสามสิบหกวัฏจักร

‘ข้าอยากรู้ว่าข้าสามารถเอาชนะสิ่งที่เหล่าอริยะกำลังเผชิญหน้าอยู่ได้หรือไม่’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งหมื่นล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

[มีความเป็นไปได้]

มีความเป็นไปได้หรือ

หานเจวี๋ยแทบขนลุกแล้ว นั่นหมายความว่าอาจจะแพ้ก็ได้!

อย่าแต่อาจจะแพ้เลย สิ่งที่หานเจวี๋ยแสวงหาคือการสังหารศัตรูในเสี้ยววินาที

ไม่ได้การแล้ว!

หานเจวี๋ยวิวัฒนาการต่อ ‘ข้าอยากรู้ตัวตนของเขา!’

ครั้งนี้ไม่ถูกหักอายุขัย

[มารมรรคาสวรรค์: ไม่ทราบตบะ แปรผันจากแรงกรรม สุดยอดความชั่วร้าย]

หานเจวี๋ยหยิบหนังสือแห่งความโคร้ายออกมาทันที เริ่มสาปแช่งมารมรรคาสวรรค์

ห้าวันต่อมา อายุขัยของเขาเริ่มลดลง

เขาสาปแช่งพร้อมกับสังเกตการต่อสู้ ณ ชั้นฟ้าที่สามสิบสามไปด้วย มารมรรคาสวรรค์คล้ายจะไม่ได้ผลกระทบจากการสาปแช่งเลย โจมตีใส่อริยะ พลังไม่ลดทอนลงเลย

หานเจวี๋ยรีบหยุดมือทันที สาปแช่งศัตรูเสียอายุขัยมากเกินไป ไม่สู้วิวัฒนาการดูตรงๆ สักหน่อยดีกว่า

อายุขัยที่ใช้สาปแช่งอริยะมิ่งจีจนเป็นบ้า เพียงพอให้หานเจวี๋ยใช้วิวัฒนาการปัญหาเกี่ยวกับอริยะได้หลายร้อยรอบเลยทีเดียว

‘ข้าอยากรู้ว่าคำสาปแช่งของข้ามีผลต่อมารมรรคาสวรรค์หรือไม่’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งหมื่นล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

[ไม่มี ตัวเขาเดิมทีก็ประกอบขึ้นจากพลังคำสาปแช่งอยู่แล้ว]

หานเจวี๋ยขมวดคิ้ว

เจ้าสิ่งนี้เข้าใจยากอยู่บ้าง

หานเจวี๋ยลุกขึ้นยืน เปิดใช้งานยอดสมบัติทั่วร่าง แสงเทพพร่างพราว ส่องสะท้อนไปทั้งกาย

เขากระโดดพรวดเดียว ก็มาโผล่ยังชั้นฟ้าที่สามสิบสามเหนือศีรษะเหล่าอริยะแล้ว

การปรากฏตัวของเขาทำให้เหล่าอริยะปรีดา

“หานเจวี๋ย รีบลงมือเข้า กำจัดมารตนนี้!” ฉิวซีไหลตะโกน

หานเจวี๋ยใช้แบบจำลองการทดสอบคัดลอกมารมรรคาสวรรค์ทันที จากนั้นก็หายตัวไปจากจุดเดิม

เหล่าอริยะตะลึงงัน จากนั้นก็เข้าโจมตีต่อ

ทันใดนั้น หานเจวี๋ยได้รับแจ้งเตือนค่าความเกลียดชังเพิ่มขึ้นหลายข้อความเลยทีเดียว

เขาไม่ใส่ใจ เริ่มใช้แบบจำลองการทดสอบ

ครึ่งชั่วยามผ่านไป หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น ขมวดคิ้วแน่น

มารมรรคาสวรรค์ยอดเยี่ยมนัก!

แข็งแกร่งมากจริงๆ!

หานเจวี๋ยต้องสำแดงวัชระเทพมารทั้งหมดออกมา ถึงจะสังหารอีกฝ่ายได้

ก่อนหน้านี้ เขาเกือบพลาดท่าถูกมารมรรคาสวรรค์ฆ่าตายอยู่หลายครั้ง

ศัตรูทรงพลัง!

นี่คือศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่หานเจวี๋ยเคยพบพานมาแน่นอน

หานเจวี๋ยใช้แบบจำลองการทดสอบต่อ หาวิธีสังหารมารมรรคาสวรรค์ในเสี้ยววินาที

ทดลองไปเช่นนี้

สองปีผ่านไป

หานเจวี๋ยไม่พบวิธีสังหารมารมรรคาสวรรค์ในเสี้ยววินาทีเลย โชคดีที่เขาสำเร็จเป็นอริยะแล้ว มิเช่นนั้นผมดำทั้งหัวคงขาวหงอกไปหมดแล้ว

[ฉิวซีไหลต้องการเข้าฝันท่าน ยอมรับหรือไม่]