บทที่ 548 ร่างจำลองเทพมารห้าสิบตน พ่อลูกพบพาน

บทที่ 548 ร่างจำลองเทพมารห้าสิบตน พ่อลูกพบพาน

การดับสูญของอริยะมิ่งจีทำให้หานเจวี๋ยปลงอนิจจังยิ่ง

ในอดีตอริยะมิ่งจีก็นับว่าอยู่ในลำดับต้นๆ ของเหล่าอริยะ น่าเสียดาย เขาดันมาล่วงเกินหานเจวี๋ย

หากอริยะมิ่งจีไม่ล่อลวงซูฉี ซูฉีจะก้าวเดินบนเส้นทางที่ไม่อาจหวนกลับได้อย่างไร

อย่างไรก็ตามนั่นทำให้หานเจวี๋ยผูกกรรมต่ออริยะมิ่งจี อริยะมิ่งจีถูกเขาสาปแช่งจนเป็นบ้า ทว่ากลับถูกอริยะรายอื่นๆ สังหาร

หานเจวี๋ยรู้จักเหล่าอริยะเป็นอย่างดี

อริยะเหล่านี้เปลี่ยนสีหน้าว่องไวยิ่ง พร้อมจะดีกับเจ้าตลอดเวลา และพร้อมจะทำร้ายเจ้าได้ตลอดเวลาเช่นกัน

หานเจวี๋ยไม่อาจไว้ใจเหล่าอริยะได้

เขาส่ายหน้า ไม่คิดมากอีกต่อไป เริ่มฝึกฝนร่างจำลองเสรีสุญญตาต่อไป

เวลาผ่านไปสี่สิบแปดปีเต็ม

หานเจวี๋ยได้ครอบครองร่างจำลองเทพมารเพิ่มทั้งหมดห้าสิบตน ไม่อาจเรียนรู้ร่างจำลองเทพมารตนใหม่ได้อีก

ร่างจำลองเทพมารที่เขาได้ครอบครองแบ่งออกเป็นเทพมารดาราเดียวดาย เทพมารรังวัด เทพมารชังหิรัญ เทพมารมหามรรคหลบเร้น เทพมารไร้อาวรณ์ เทพมารจำแลง เทพมารยอดหยิน เทพมารชื่นประชา เทพมารนภาคราม เทพมารทะเลกาฬ เทพมารยอดอัคคี เทพมารมหาอาเพศ เทพมารประสงค์ร้าย เทพมารพันโอฬาร เทพมารเมล็ดพันธุ์ เทพมารมารสวรรค์ เทพมารไร้สิ้นสุด เทพมารหนึ่งความคิด เทพมารสิบแปดตะวันจันทรา เทพมารมายา เทพมารเทวา เทพมารปราณวิญญาณ เทพมารกำเนิดทราย เทพมารอนิจจัง เทพมารดวงชะตา เทพมารปราบปฐม เทพมารเสี้ยวอณู เทพมารขุนพลนรก เทพมารชื่นชีวา เทพมารสยบกฎเกณฑ์ เทพมารมหาจักรพรรดิ เทพมารต้องสาป เทพมารพันธนาการ เทพมารปฐมปีศาจ เทพมารเทาเที่ย เทพมารมหาเวท เทพมารหมื่นสมบัติ เทพมารเท็จจริง เทพมารสี่ฤดู เทพมารคลุ้มคลั่ง เทพมารชั่วร้าย เทพมารเสียงพิณ เทพมารอมตะ เทพมารยืนยง เทพมารพิทักษ์ เทพมารกีดกัน เทพมารจักรวาล เทพมารโอฬาร เทพมารทะลุฟ้า เทพมารสัพพัญญู

รวมร่างจำลองเทพมารทั้งหมดหนึ่งร้อยยี่สิบสี่ตน!

หานเจวี๋ยเข้าใจเทพมารฟ้าบุพกาลของตนเป็นอย่างดี เขารู้สึกว่าต้นกำเนิดของสารพัดสรรพสิ่งอาจจะมาจากเทพมารฟ้าบุพกาล หรือไม่ก็รับสืบทอดมา

แม้ว่าเทพมารฟ้าบุพกาลจะเป็นตำนานเล่าขาน แต่ทุกสิ่งบนโลกยังคงแฝงเงาของพวกเขาเอาไว้

จากนั้น หานเจวี๋ยก็เข้าสู่แบบจำลองการทดสอบ

เขานำมาทดลองกับมารมรรคาสวรรค์ก่อน

ความเข้าใจที่เขามีต่อมหามรรคต้นกำเนิดลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ เขารู้สึกว่าสามารถผสานรวมกับร่างจำลองเสรีสุญญตาได้บ้างแล้ว ไม่จำเป็นต้องเรียกออกมาสู้เป็นโขยงอีก

หากหลอมรวมพลังของเทพมารทั้งหมด พิฆาตศัตรูได้ในกระบวนท่าเดียว เช่นนั้นก็ยิ่งดี!

หานเจวี๋ยอัญเชิญร่างจำลองเทพมารทั้งหนึ่งร้อยยี่สิบสี่ตนออกมาก่อน ทำลายล้างมารมรรคาสวรรค์ด้วยท่วงท่าทรงพลังเลิศล้ำ มารมรรคาสวรรค์สามารถต้านรับไว้ได้เพียงสิบลมหายใจ

จากนั้นหานเจวี๋ยก็เริ่มทดลองผสานพลังของเทพมารฟ้าบุพกาลทั้งหนึ่งร้อยยี่สิบสี่ตนเข้าด้วยกันในระหว่างการต่อสู้ กระบวนการนี้ยากลำบากยิ่ง เนื่องจากพลังระดับมหามรรคทรงฤทธิ์ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ต่างไม่ยอมรับกันและกัน

ด้วยเหตุนี้ หานเจวี๋ยจึงหมกตัวอยู่แต่ในแบบจำลองการทดสอบ

หลังจากเคี่ยวกรำมารมรรคาสวรรค์อยู่ครึ่งปีเต็ม หานเจวี๋ยก็สามารถสังหารมารมรรคาสวรรค์ภายในเสี้ยววินาทีได้แล้ว

เขาเริ่มท้าสู้กับตี้จวิน

จากนั้น…ก็ถูกทุบตียับเยิน

เขาไม่ถอดใจ ท้าสู้ตี้จวินต่อไป

ท้าสู้อยู่หลายร้อยครั้ง จนสติหานเจวี๋ยแทบจะรวนไปหมดแล้ว

เขาจึงไปท้าสู้อีกคนแทน ปรมาจารย์ลัญจกรสรวง

คราวนี้สติรวนไปอย่างสมบูรณ์

สองคนนี้เก่งกาจเกินไปแล้วจริงๆ

หานเจวี๋ยเริ่มตั้งค่าแบบจำลองการทดสอบ ตั้งค่าท้าสู้ฉิวซีไหล เทพสูงสุดหนานจี๋ เจ้านิกายเทียนเจวี๋ย อริยะจินอัน ฝูซีเทียน มหาจักรพรรดิเซียวและอริยะมิ่งจีพร้อมกัน

หนึ่งต่อแปด!

สุ่มเสี่ยงนัก!

ทว่ากลับสยบได้สบายๆ!

แปดอริยะร่วมมือกันโจมตีประสานกันอย่างดียิ่ง แต่จนปัญญาที่ร่างจำลองเทพมารของหานเจวี๋ยมีมากกว่า ไม่ถึงสิบลมหายใจ ทั้งหมดก็ถูกทำลายล้าง

ร่างจำลองเทพมารของหานเจวี๋ยตัดสะบั้นดวงชะตามรรคาสวรรค์ได้แล้ว!

นอกจากจำนวนที่เพิ่มขึ้นของร่างจำลองเทพมารแล้ว ยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับตบะของเขาด้วย แม้จะเป็นเพียงการทะลวงระดับขั้นเล็กๆ ทว่าก็เกิดความเปลี่ยนแปลงราวฟ้ากับเหว

ในระดับอริยะ ระดับขั้นเล็กๆ ทุกขั้นเพียงพอจะชี้วัดความแข็งแกร่งได้!

หานเจวี๋ยผ่านการต่อสู้ในแบบจำลองการทดสอบเกือบร้อยครั้ง ในที่สุดก็พบวิธีสังหารแปดอริยะในเสี้ยววินาทีแล้ว

ยอดเยี่ยม!

ตอนนี้ ในที่สุดหานเจวี๋ยก็มองเหยียดหยามเหล่าอริยชนได้แล้ว

หากวันหน้าอริยะหน้าไหนกล้าพูดจาเสียงดัง ทำสีหน้าเย็นชาใส่เขา เช่นนั้นคือรนหาที่!

หานเจวี๋ยอารมณ์ดี

เขาตัดสินใจจะออกไปรับลมสักหน่อย