ตอนที่ 560
บทที่ 560 แดนลับหวนกำเนิด ฉีเทียนต้าเซิ่ง
October 22, 2026
บทที่ 560 แดนลับหวนกำเนิด ฉีเทียนต้าเซิ่ง
เหตุใดจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการถึงทำร้ายหานทั่ว
หานเจวี๋ยนับนิ้วทำนายดู ทว่าไม่อาจทำนายได้ เป็นไปได้ว่าจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการจะไม่ได้เข้าสู่มรรคาสวรรค์
เขาจำเป็นต้องใช้ระบบวิวัฒนาการ
[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งหมื่นล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]
ดำเนินการต่อ!
หานเจวี๋ยเข้าสู่ภาพลวงตาวิวัฒนาการ
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง หานเจวี๋ยมองเห็นหานทั่ว
ที่นี่คือโลกมืดมิดแห่งหนึ่ง ในอากาศมีสายฟ้าประหลาดแลบแปลบปลาบ แผ่นดินรกร้าง มีหนองน้ำน้อยใหญ่มากมายส่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมา เมื่อกวาดสายตามองออกไป ก็พบซากกระดูกกองอยู่ทั่วทุกแห่งหน
หานทั่วเดินอย่างระมัดระวังยิ่ง สังเกตรอบด้านด้วยความตื่นตัว
ทันใดนั้นไอดำกลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า จากนั้นก็ขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว ปั่นป่วนรุนแรง ดวงตาคู่หนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางไอดำ
ดวงตาคู่นี้ชั่วร้ายเยียบเย็น หลุบมองหานทั่ว
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการ!
“มดปลวกเผ่ามนุษย์ เจ้ากล้ามาถึงที่นี่เชียวหรือ”
หานทั่วรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง แต่มิได้ตระหนกเสียขวัญ เพียงได้ยินเขาเอ่ยว่า “ได้ยินว่าแดนลับหวนกำเนิดชุบชีวิตคนตายได้ เพียงแต่ต้องจ่ายค่าตอบแทนจำนวนหนึ่ง”
หานเจวี๋ยแปลกใจ
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการมีฐานที่มั่นในแดนเซียนด้วยหรือ
เขาเฝ้าสังเกตการณ์หานทั่วอยู่ตลอด เด็กคนนี้ไม่ได้ออกจากแดนเซียนเลย
แดนลับหวนกำเนิด…
ช่างมีลูกเล่นโดยแท้!
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการเอ่ยว่า “ราคาในการชุบชีวิตนั้นมากมายนัก ยิ่งเป็นบุคคลใกล้ชิดเท่าไร ราคาก็ยิ่งสูงเท่านั้น ไม่อาจย้อนผลกรรมได้”
หานทั่วสูดหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่ง เอ่ยว่า “ข้าอยากคืนชีพให้ภรรยาข้า!”
หานเจวี๋ยสบถในใจ
ไอ้เด็กเหลือขอ!
เหตุใดถึงไม่คืนชีพให้พ่อแม่เจ้า
ใช่สินะ พอเติบโตก็ถูกสตรีฉกชิงไปเสียแล้ว
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการเงียบไปครู่หนึ่ง กล่าวว่า “หากคืนชีพให้ภรรยาเจ้า ต้องสังเวยด้วยอายุขัยครึ่งหนึ่งของเจ้า ยินยอมหรือไม่”
หานทั่วถามอีก “เช่นนั้นหากอยากคืนชีพให้บิดามารดาของข้าเล่า”
“ต้องแลกด้วยอายุขัยครึ่งหนึ่งของเจ้าเช่นกัน”
“กล่าวก็คือ ข้าเลือกได้เพียงอย่างเดียว เลือกทั้งคู่ไม่ได้สินะ”
“การชุบชีวิตเดิมทีก็เป็นเรื่องฝืนธรรมชาติอยู่แล้ว ไหนเลยจะราบรื่นสมดั่งใจได้”
หานทั่วตกอยู่ในภวังค์ความคิด
เขาสูดหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่ง กล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็แล้วไปเถิด ไม่ว่าจะเลือกผู้ใด หัวใจข้าล้วนต้องแบกรับความรู้สึกผิด รอจนข้าแข็งแกร่งขึ้นแล้วค่อยกลับมาอีกครั้ง ต้องมีสักวันหนึ่งที่ข้าได้ราบรื่นสมดั่งใจ!”
หานทั่วโค้งคำนับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการ จากนั้นก็หมุนตัวก้าวจากไป
“แดนลับหวนกำเนิดใช่สถานที่ที่เจ้าคิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไปอย่างนั้นหรือ”
“ในเมื่อมาแล้ว เช่นนั้นก็ทิ้งดวงชะตาของเจ้าไว้เสีย!”
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการกลายเป็นหมอกดำมากล้นมหาศาล เข้าท่วมทับหานทั่วโดยตรง รวดเร็วจนหานทั่วตั้งตัวไม่ทัน
จากนั้น ด้านข้างหมอกดำพลันปรากฏรอยแยกมิติสายหนึ่งขึ้น หานทั่วร่างโชกเลือดถูกพ่นออกมา โยนเข้าไปในรอยแยกมิติ
ภาพลวงตาวิวัฒนาการสิ้นสุดลงเท่านี้
หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น จมอยู่ในห้วงความคิด
เขาสอดส่องแดนเซียน หาพิกัดของแดนลับหวนกำเนิดจนพบ พบว่าอยู่ในเขตพรมแดนของแดนเซียน ซ่อนเร้นอยู่ในมิติเล็กๆ ที่แยกตัวเป็นเอกเทศ ทางเข้าอยู่ในละแวกแนวเขารกร้างที่ทอดตัวยาว ลับตาผู้คน
หานเจวี๋ยคิดดูเล็กน้อย สำแดงความฝันอันธการ เข้าฝันฉิวซีไหล
ในความฝัน ฉิวซีไหลตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เมื่อถูกเข้าฝันอย่างกะทันหัน
หานเจวี๋ยเล่าถึงต้นตอที่มาของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการรอบหนึ่ง จากนั้นจึงเล่าถึงแดนลับหวนกำเนิด
ฉิวซีไหลแสดงสีหน้าตะลึง ตัวตนน่าสะพรึงกลัวที่ทำให้หลี่มู่อีเสียท่าได้มิใช่สิ่งที่อริยะมรรคาสวรรค์อย่างพวกเขาจะต่อกรได้
“แดนลับหวนกำเนิด แดนลับนี้ปรากฏขึ้นมาสามยุคมหาเคราะห์แล้ว จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการจับตามองมรรคาสวรรค์มานานแล้ว” ฉิวซีไหลขมวดคิ้วแน่น พึมพำกับตัวเอง
หานเจวี๋ยเอ่ยว่า “เรื่องนี้ขอมอบให้พวกเจ้า ข้าต้องฝึกบำเพ็ญต่อ เตรียมป้องกันการโจมตีจากจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการ”
ฉิวซีไหลพยักหน้ารับ ไม่ได้เอ่ยโต้แย้ง