บทที่ 574 สังหารอริยะ จับตัวอริยะ

บทที่ 574 สังหารอริยะ จับตัวอริยะ

หานเจวี๋ยไม่ได้คิดจะเล่นกับจิตใจของหลี่มู่อีและฉิวซีไหลเลย เขาตั้งใจฝึกบำเพ็ญ ฉิวซีไหลก็ไม่กล้ามาเข้าฝันอีก เกรงว่าหากร้อนรนเกินไปจะเผยพิรุธเข้า

หนึ่งปีต่อมา ฉิวซีไหลทนไม่ไหวขอเข้าฝันหานเจวี๋ยอีกครั้ง ผลคือถูกหานเจวี๋ยเมิน

เวลานี้ เขาถึงตระหนักได้ว่าแผนการล้มเหลวแล้ว

หานเจวี๋ยใจฝ่ออย่างแน่นอน!

ฉิวซีไหลสบถในใจ จำเป็นต้องให้จิตวิญญาณมรรคาสวรรค์บอกให้หลัวโหวล่าถอยไป

ดูเหมือนหลัวโหวเองก็มีความคิดทะเยอทะยานในแบบของตัวเองเช่นกัน รั้งรออยู่หลายเดือนถึงได้ล่าถอยไป ในที่สุดอริยชนต่างก็โล่งใจแล้ว

ฉิวซีไหลและหลี่มู่อีสังหรณ์ใจไม่ดี ไม่มาขอเข้าฝันหานเจวี๋ยอีก

เวลาผ่านไปแปดสิบเก้าปี หานเจวี๋ยถึงฝึกฝนเสร็จ ไม่สามารถฝึกฝนร่างจำลองเทพมารตนใหม่ได้อีก

หานเจวี๋ยเรียนรู้ร่างจำลองเทพมารเพิ่มอีกสามสิบหกตน แบ่งออกเป็นเทพมารพร้อมมูล เทพมารควบแน่น เทพมารเหนือแสง เทพมารจินตนาการ เทพมารพันธนาการจิต เทพมารมอดม้วย เทพมารฤดูกาล เทพมารเหี้ยมหาญ เทพมารพันหน้า เทพมารงำประกาย เทพมารมืดมน เทพมารไร้จำกัด เทพมารไร้พ่าย เทพมารโหยหวน เทพมารดูดวิญญาณ เทพมารฝันเฟื่อง เทพมารฤทธา เทพมารอัปมงคล เทพมารเหลือคณา เทพมารดาษดารา เทพมารอลหม่าน เทพมารเน่าสลาย เทพมารโรคระบาด เทพมารจักรพรรดิ เทพมารปวดร้าว เทพมารภักดี เทพมารขาวดำ เทพมารโบราณ เทพมารอนาคต เทพมารสอดส่อง เทพมารย้อนความ เทพมารชำระล้าง เทพมารอมตะ เทพมารสะท้านฟ้า เทพมารเล่ห์ลวง เทพมารชีวิต

ทะลวงขั้นครั้งนี้ เรียนรู้ร่างจำลองเทพมารได้ทั้งห้าสิบตน รวมร่างจำลองเทพมารทั้งหมดคือหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสี่ตน!

เดิมทีหานเจวี๋ยคิดว่าทะลวงขั้นครั้งนี้จะเรียนรู้ร่างจำลองเทพมารได้มากกว่าเดิม แต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะมิใช่เช่นนั้น

เขาเริ่มเข้าสู่แบบจำลองการทดสอบ ปรับตัวเข้ากับพลังของร่างจำลองเทพมารเหล่านี้

หลายเดือนต่อมา

เขาค้นพบว่าร่างจำลองเทพมารที่แข็งแกร่งที่สุดคือเทพมารฤทธา สำแดงพลังหนึ่งครั้งทำลายวิชาเวทได้นับหมื่น เมื่อใช้ร่วมกับเทพมารขุนพลสวรรค์จะทรงพลังสุดขีด ถึงขั้นที่ใช้คำว่ายืนยงไร้พ่ายมาบรรยายได้เลย!

พวกมารมรรคาสวรรค์ เทพสูงสุดอู๋ฝ่าต่างก็ต้านรับการโจมตีของหานเจวี๋ยไม่อยู่

พลังเพิ่มขึ้นมหาศาลในฉับพลัน!

หานเจวี๋ยเริ่มหล่อเลี้ยงปราณเทพมารในร่างเขา พร้อมใคร่ครวญไปด้วยว่าจะจัดการฉิวซีไหลและหลี่มู่อีอย่างไร

ถูกต้อง!

แค่จัดการ!

ตอนนี้เขาเล่นงานอริยะสองรายนี้ได้ง่ายดายปานพลิกฝ่ามือ

ใช้คุกสวรรค์อนธการดีไหม

หรือว่าฆ่าตรงๆ เลยดี?

หานเจวี๋ยลังเลอยู่บ้าง หากสังหารสองอริยะไปตรงๆ ตัวตนที่อยู่เบื้องหลังอริยะทั้งสองต้องจับสัมผัสได้แน่

ไม่ได้ ต้องสังหารหนึ่งคน สยบไว้หนึ่งคน เชือดไก่ให้ลิงดู

มิเช่นนั้นวันหน้าอริยะที่เหลือจะมาหาเรื่องข้าอีก!

ดวงตาหานเจวี๋ยฉายแววจดจ่อ ค่อยๆ ลุกขึ้นมา หยินหยางพิทักษ์ตะวันจันทราระเบิดแสงเทพเจิดจ้า

เขามาโผล่ ณ ชั้นฟ้าที่สามสิบสามโดยตรง

เขาเหาะมุ่งหน้าไปยังตำหนักของหลี่มู่อี

เขาไม่ได้ปกปิดกลิ่นอายของตัวเองเลย การปรากฏตัวขึ้นของเขาสร้างความตกให้อริยะรายอื่นๆ

เมื่อเห็นหานเจวี๋ยร่อนลงหน้าอาณาเขตเต๋าของหลี่มู่อี เหล่าอริยชนพลันหวั่นวิตก หากหานเจวี๋ยและหลี่มู่อีร่วมมือกัน เกรงว่า…

หานเจวี๋ยโบกมือ พังประตูใหญ่ของตำหนักทันที ค่ายกลอาณาเขตเต๋าอริยะแตกเป็นเสี่ยงๆ

“หานเจวี๋ย เจ้ามีเจตนาใด”

หลี่มู่อีเอ่ยด้วยความโกรธเกรี้ยวระคนตื่นตระหนก เขาชักกระบี่ล้ำค่าของตนออกมา เตรียมเข้าต่อสู้

หานเจวี๋ยเอ่ยเสียงเยียบเย็น “เดิมไม่ได้คิดจะสังหารเจ้า แต่ในเมื่อพวกเจ้าวางแผนปองร้ายข้า เช่นนั้นอย่าได้โทษว่าข้าไม่เกรงใจ!”

เขาควบรวมร่างจำลองเทพมารฟ้าบุพกาลขึ้นสองตน เป็นเทพมารขุนพลสวรรค์และเทพมารฤทธา

ร่างจำลองเทพมารทั้งสองตนต่างใหญ่โตสูงตระหง่านยิ่ง ท่าทีเหี้ยมหาญน่าหวาดกลัว

พวกมันเหวี่ยงหมัดขวาออกมาพร้อมกัน หมัดดุดันทรงพลัง อาณาเขตอริยะระเบิดทันที สลายหายไป พายุโหมกระโชกน่าพรั่นพรึงพัดโถมไปทั่วชั้นฟ้าที่สามสิบสาม

หลี่มู่อียกกระบี่ขึ้น สำแดงพลังวิเศษต้านไว้

แต่เขาเพิ่งยกกระบี่ขึ้น สังขารก็ถูกทำลายล้างทันที

เหล่าอริยชนตื่นตะลึง พากันปรากฏตัวขึ้น ไม่ทราบว่าหานเจวี๋ยลงมือต่อหลี่มู่อีด้วยเหตุใด แต่พวกเขาไม่อาจนั่งมองเฉยๆ ได้ หากรายต่อไปเป็นพวกเขาเล่า