บทที่ 577 เจ็ดหมื่นปี ขวานเบิกฟ้า

บทที่ 577 เจ็ดหมื่นปี ขวานเบิกฟ้า

จอมอริยะเสวียนตูถอนสายตากลับไป หันไปหาเหล่าอริยะ เอ่ยด้วยท่าทีสบายๆ “สำหรับการตายของหลี่มู่อี ข้ามีข้อสรุปแน่ชัดแล้ว ภารกิจเร่งด่วนในตอนนี้คือรักษาเสถียรภาพของดวงชะตามรรคาสวรรค์ ระยะนี้ดวงชะมรรคาสวรรค์ว้าวุ่นปั่นป่วน ต้องควบรวมให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่ให้เกิดภัยพิบัติขึ้นมาในขณะนี้อีก”

เหล่าอริยชนถอนหายใจอย่างโล่งอก วาจานี้สอดคล้องกับความคิดของพวกเขา

พวกเขาก็ไม่อยากสู้ตายกับหานเจวี๋ยเช่นกัน

พวกเขาถึงขั้นที่รู้สึกว่าหานเจวี๋ยไม่ด้อยไปกว่าจอมอริยะเสวียนตูเลยด้วยซ้ำ

ผลลัพธ์เช่นนี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้ว จอมอริยะเสวียนตูไม่กล้าเข้าปะทะตรงๆ

จากนั้น จอมอริยะเสวียนตูก็ไม่มากพิธีอีก โบกมือสื่อให้เหล่าอริยะจากไปได้

หลังจากเหล่าอริยะออกมาจากอาณาเขตเต๋า เทพสูงสุดหนานจี๋หันไปหาจักรพรรดินีผืนพิภพ เอ่ยว่า “เจ้ามีบ่วงกรรมกับหานเจวี๋ยลึกซึ้งที่สุด เจ้าว่าหานเจวี๋ยคิดอย่างไรกับพวกเรา”

อริยะที่เหลือก็ล้อมวงเข้ามาเช่นกัน ฉิวซีไหลและเทพสูงสุดอู๋ฝ่าลอบตื่นตัว หากจักรพรรดินีผืนพิภพบังอาจดูหมิ่นหานเจวี๋ย พวกเขาก็จะหาทางจัดการจักรพรรดินีผืนพิภพ

หลังจากผ่านคุกสวรรค์อนธการมา พวกเขาล้วนภักดีต่อหานเจวี๋ยอย่างสุดหัวใจ แต่ก็มิได้สูญสิ้นสติปัญญาและนิสัยของตนไป

ความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้น่ากลัวยิ่งนัก ต่อให้เป็นอริยะก็ไม่อาจรับรู้ถึงจุดนี้ได้

จักรพรรดินีผืนพิภพตอบว่า “ข้าจะทราบได้อย่างไร แต่ถ้าพวกเจ้าไม่เคยพุ่งเป้าเล่นงานเขา เขาก็คงจะไม่สนใจพวกเจ้า เด็กคนนี้จิตใจฝักใฝ่มหามรรค ไม่ว่างมาวางแผนปองร้ายพวกเจ้าหรอก การตายของหลี่มู่อีพวกเจ้าเองก็ทราบดี ถ้าเปลี่ยนเป็นพวกเจ้า พวกเจ้าจะทำอย่างไรเล่า”

คล้ายนางจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงพูดจาลึกซึ้งอย่างมีนัยว่า “หานเจวี๋ยมองแผนการของฉิวซีไหลและหลี่มู่อีออก พวกเจ้าก็ลองคิดให้มากหน่อยเถิด พลังวิเศษของเขาเหนือล้ำกว่าพวกเราไปไกลแล้ว”

พอพูดจบ จักรพรรดินีผืนพิภพก็หายตัวไปจากจุดเดิม

เหล่าอริยะมองหน้ากันเหลอหลา

….

หกร้อยเก้าสิบปีต่อมา

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น เบื้องหน้ามีข้อความเด้งขึ้นมาแถวแล้วแถวเล่า

[ตรวจสอบพบว่าท่านมีอายุครบเจ็ดหมื่นปีบริบูรณ์ ชีวิตก้าวหน้าไปอีกขั้น ท่านมีตัวเลือกดังต่อไปนี้]

[หนึ่ง มุ่งหน้าไปยังแดนเทพหวนปัจฉิมทันที รวมมหามรรคให้เป็นหนึ่ง จะได้รับองครักษ์อาณาเขตเต๋าระดับอริยะหนึ่งคน ชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น ยอดสมบัติหนึ่งชิ้น รับสืบทอดพลังวิเศษหนึ่งครั้ง]

[สอง เก็บตัวบำเพ็ญ หลีกให้ห่างจากการแก่งแย่งชิงดี รักษาเจตจำนงเดิมไว้ จะได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น รับสืบทอดพลังวิเศษหนึ่งครั้ง ยอดสมบัติหนึ่งชิ้น]

หานเจวี๋ยสบถในใจ ไอ้ระบบสุนัขล่อลวงเขาอีกแล้ว!

เขาเลือกตัวเลือกที่สองทันที

[ท่านเลือกเก็บตัวบำเพ็ญ ได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น รับสืบทอดพลังวิเศษหนึ่งครั้ง ยอดสมบัติหนึ่งชิ้น]

[ยินดีด้วยท่านได้รับพลังวิเศษ…วิชาผสานร่างจำลอง]

[วิชาผสานร่างจำลอง: พลังวิเศษเฉพาะ สามารถผสานร่างจำลองที่ตนสำแดงออกมาเข้ากับสังขารของร่างต้นได้ ผสานพลังทั้งสองร่างให้รวมกันเป็นหนึ่ง]

[ยินดีด้วยท่านได้รับยอดสมบัติฟ้าบุพกาล…ขวานเบิกฟ้า]

[ขวานเบิกฟ้า: ยอดสมบัติฟ้าบุพกาล หนึ่งในสมบัติวิเศษประจำตัวเทพมารฟ้าบุพกาลผานกู่ มีพลังกลืนกินดวงชะตาเทพมารฟ้าบุพกาล เบิกฟ้าแยกปฐพีได้]

ขวานเบิกฟ้า!

หานเจวี๋ยตาโต

ยอดสมบัติฟ้าบุพกาลเป็นระดับใดกัน

เท่าที่หานเจวี๋ยทราบมา สมบัติวิเศษต่างแบ่งแยกตามระดับพลังแบ่งออกเป็น สมบัติวิญญาณ ยอดสมบัติ

สมบัติวิญญาณต้าหลัว ยอดสมบัติต้าหลัว สมบัติวิญญาณมรรคาสวรรค์ ยอดสมบัติมรรคาสวรรค์ สมบัติวิญญาณเสรี ยอดสมบัติวิญญาณเสรี!

หรือยอดสมบัติฟ้าบุพกาลจะมีระดับสูงกว่าระดับเสรี

หานเจวี๋ยรู้สึกเหมือนโชคมหาศาลหล่นใส่หัว เช่นนี้ต่อไปก็เริ่มวางท่าองอาจไร้พ่ายได้แล้วใช่หรือไม่

พอใคร่ครวญดูให้ดี ไม่ได้มีแค่ขวานเบิกฟ้าของผานกู่เท่านั้น ยังมีแผ่นหยกนำโชคของบรรพชนเต๋าอีก หนำซ้ำพวกเขายังมียอดสมบัติเช่นนี้ก่อนที่จะพิสูจน์เต๋าอีก ไม่โกงเกินไปหน่อยหรือ

หานเจวี๋ยสงสัยอยู่ในใจ ‘ระบบ เจ้าไปรวบรวมยอดสมบัติเหล่านี้มาได้อย่างไร’

หรือว่าระบบจะถูกสร้างขึ้นโดยบรรพชนเต๋า

หานเจวี๋ยอดไม่ได้ที่จะสงสัยในที่มาของระบบ

[ระบบเป็นเพียงผู้ช่วยเท่านั้น ที่มาของระบบท่านจำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งทรงพลังให้มากพอก่อนถึงจะเข้าใจได้ ตอนนี้ระบบเองก็ไม่ทราบถึงที่มาของตนเช่นกัน]

คำตอบของระบบยังคงแข็งทื่อ ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก

เพียงแต่เช่นนี้กลับทำให้หานเจวี๋ยเบาใจ

หากว่าระบบมีความคิดเป็นของตัวเอง แค่คิดก็น่ากลัวมากแล้ว