บทที่ 58 ระดับเปลี่ยนวิญญาณขั้นแปด หนังสือแห่งความโชคร้าย

บทที่ 58 ระดับเปลี่ยนวิญญาณขั้นแปด หนังสือแห่งความโชคร้าย หลี่เฉียนหลง?

ผู้สืบทอดราชาพิษ?

หานเจวี๋ยมีสีหน้าแปลกประหลาด

ชื่อของหลี่เฉียนหลงผู้นี้ช่างรู้สึกคุ้นตายิ่งนัก

เหมือนว่าเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อน!

ช้าก่อน!

หนึ่งร้อยปีก่อนหน้านี้ โม่จู๋นัดเขาไปหาโชค เหมือนกับว่าสถานที่ที่ไปก็คือถ้ำเทวาของหลี่เฉียนหลง

คิดไม่ถึงว่าผ่านไปเนิ่นนานเพียงนี้ หลี่เฉียนหลงก็กลับมาแล้ว!

ตบะระดับเปลี่ยนวิญญาณขั้นห้า ในแดนบำเพ็ญพรตต้าเยี่ยนพอที่จะนับได้ว่าสูงส่งมาก หากเขากลับมาอย่างประจักษ์สายตา จะต้องก่อให้เกิดความเคลื่อนไหวยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน

หานเจวี๋ยไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน หยางเทียนตง ฉางเยวี่ยเอ๋อร์และสิงหงเสวียนก็มาหาเขาบ่อยๆ แต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้เลย นี่หมายความว่าอย่างไรกัน

หมายความว่าหลี่เฉียนหลงแอบซ่อนตัวเข้ามาอย่างไร!

หานเจวี๋ยรีบค้นหาตำแหน่งของหลี่เฉียนหลงทันที

กลับไม่คาดคิดว่าหลี่เฉียนหลงจะอยู่บนยอดเขาหลัก

ยามนี้ นักพรตเต๋าจิ้งซวีได้เรียกให้ศิษย์ทั้งหมดบนยอดเขาหลักมารวมตัวกัน สิงหงเสวียนก็อยู่ที่นั่นด้วย

หลี่เฉียนหลงหน้าตาธรรมดา กลิ่นอายพลังก็ถูกกดไว้ที่ระดับร่วมแก่นปราณขึ้นหนึ่ง ลักษณะท่าทางดูซื่อๆ ใครจะคิดเล่าว่าเขาเป็นผู้สืบทอดราชาพิษ

หานเจวี๋ยไม่ได้ใช้พลังจิตสำรวจดูในยอดเขาหลัก เพื่อหลีกเลี่ยงการแหวกหญ้าให้งูตื่น

การที่นักพรตเต๋าจิ้งซวีเรียกศิษย์ทั้งหมดมารวมตัวนี้ ก็เพื่อจะแจ้งข่าวเรื่องที่นักพรตเต๋าจิ่วติ่งจากไป

หลังจากหลี่เฉียนหลงรู้เรื่องนี้ ก็ดีใจอย่างบ้าคลั่ง แต่เขาเก็บอารมณ์ได้เป็นอย่างดี

ในก็สุดโอกาสก็มาถึง!

ก่อนหน้านี้ที่นักพรตเต๋าจิ่วติ่งยังอยู่ เขาไม่กล้าเสี่ยงเข้ามา

ยามนี้นักพรตเต๋าจิ่วติ่งจากไปแล้ว ในที่สุดเขาก็เกิดความรู้สึกราวกับแหวกเมฆหมอกมาเจอกับพระอาทิตย์

“ใจเย็นก่อน! ยังมีอีกคนที่จะขัดขวางข้า!”

หลี่เฉียนหลงคิดเงียบๆ

ผู้ที่ลึกลับที่สุดในสำนักหยกพิสุทธิ์!

ผู้อาวุโสสังหารเทพ!

เขาเคยได้ยินมาว่าเหตุที่ลัทธิศักดิ์สิทธิ์อาภรณ์ป้องพิรุณพ่ายแพ้ เป็นเพราะเจ้าลัทธิเดินทางมาสังหารที่สำนักหยกพิสุทธิ์ แต่ผลสุดท้ายก็ไม่รอดกลับไป

เวลานั้น นักพรตเต๋าจิ่วติ่งยังไม่กลับมา

หรือกล่าวได้ว่า ผู้อาวุโสสังหารเทพมีพลังที่น่าหวาดกลัวในการสังหารเจ้าลัทธิศักดิ์สิทธิ์อาภรณ์ป้องพิรุณ!

ก่อนหลี่เฉียนหลงจะดำเนินการตามแผน เขาจำเป็นต้องคิดหาวิธีจัดการผู้อาวุโสสังหารเทพก่อน

แต่ว่าจนถึงตอนนี้ เขายังสืบไม่พบว่าผู้อาวุโสสังหารเทพคือใคร กล่าวกันว่ามาจากยอดเขาหยกวิเวก

ยอดเขาหยกวิเวก…

เมื่อนึกถึงคนที่อยู่บนยอดเขาหยกวิเวกผู้นั้น แววตาของหลี่เฉียนหลงก็กลับกลายเป็นขมขื่นขึ้นมา

……

หลังจากค้นพบหลี่เฉียนหลงแล้ว ขณะที่หานเจวี๋ยทำการฝึกบำเพ็ญก็มักจะให้ความสนใจเขาอยู่บ่อยๆ

หากหลี่เฉียนหลงไม่ได้คิดทำร้ายสำนักหยกพิสุทธิ์ หานเจวี๋ยย่อมไม่อาจสังหารเขาได้โดยตรง

เขาถ่ายทอดเสียงไปถามสิงหงเสวียน สำนักหยกพิสุทธิ์ฝ่ายในเงียบสงบมาก ไม่มีทีท่าว่าจะเกิดเรื่องวุ่นวายเลย

เหตุการณ์ดำเนินอยู่เช่นนี้

จนเวลาผ่านไปห้าปี

หานเจวี๋ยทะลวงถึงระดับเปลี่ยนวิญญาณขั้นเจ็ด!

เข้าใกล้ระดับสุญตามากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว!

หานเจวี๋ยเบิกบานใจเป็นอย่างมาก

เขาตรวจสอบตำแหน่งของหลี่เฉียนหลงอีกครั้ง พบว่าหลี่เฉียนหลงกลับไปจากสำนักหยกพิสุทธิ์แล้ว

หานเจวี๋ยเองก็ไม่ได้สนใจมากนัก

เพียงแค่หลี่เฉียนหลงไม่สร้างเรื่องสร้างราวก็พอแล้ว

หานเจวี๋ยเปิดอ่านจดหมายในค่าความสัมพันธ์

[เซวียนฉิงจวินคู่บำเพ็ญเพียรของท่านมีความเข้าใจในชีวิตมนุษย์และพลังวิเศษ]

[โม่ฟู่โฉวสหายของท่านตกเข้าสู่สายมาร]

[สุนัขสวรรค์ฮุ่นตุ้นสัตว์เลี้ยงของท่านเข้าใจพลังวิเศษประจำตัว]

[นักพรตเต๋าจิ่วติ่งสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากราชาปีศาจ ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[นักพรตเต๋าจิ่วติ่งสหายของท่านถูกอารมณ์โกรธแค้นโจมตีจิตใจ มรรคจิตได้รับความเสียหาย]

[โจวฝานสหายของท่านสำเร็จร่างสกรรจ์ ชื่อเสียงเลื่อนลั่นไปทั่วปฐพี]

……

หานเจวี๋ยนิ่งอึ้งไปทันที

ฉิบหาย

ไม่คิดว่าในเวลาห้าปีจะเกิดเรื่องมากมายเช่นนี้

โม่ฟู่โฉวดันตกอยู่ในสายมาร เขาไปเจออะไรกันแน่

เจ้าสุนัขเข้าใจพลังวิเศษประจำตัว แต่กลับไม่บอกเจ้านายอย่างข้าสักคำ!

นักพรตเต๋าจิ่วติ่งช่างน่าอนาถ แต่ก็สมควร ใครใช้ให้ท่านจ้องจับดาวตัวซวยล่ะ!