บทที่ 582 บุตรแห่งมหาเคราะห์ เพื่อนเก่ามาเยี่ยมเยือน

บทที่ 582 บุตรแห่งมหาเคราะห์ เพื่อนเก่ามาเยี่ยมเยือน

ภายในวังเมฆาม่วง ฟางเหลียงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา สบสายตากับหานเจวี๋ยเข้าพอดี

หานเจวี๋ยนึกว่าตนถูกพบตัวเข้าแล้ว ผลคือเงาร่างหนึ่งเดินทะลุผ่านเขาเข้าไปหาฟางเหลียง

เขาเพ่งมอง นี่มิใช่จอมอริยะเสวียนตูหรอกหรือ

มองเห็นจอมอริยะเสวียนตูก้าวเข้ามา คุกเข่าลงตรงหน้าฟางเหลียง เอ่ยว่า “คารวะบรรพชนเต๋า”

ฟางเหลียงสีหน้าเฉยชา เอ่ยว่า “เป็นอย่างไรบ้าง”

จอมอริยะเสวียนตูตอบ “พบตัวเทพมารฟ้าบุพกาลตนนั้นแล้วขอรับ พร้อมส่งเข้าสู่มรรคาสวรรค์ไปต่อกรกับบุตรแห่งมหาเคราะห์ได้ทุกเมื่อ”

“อืม รอจนบุตรแห่งมหาเคราะห์บรรลุระดับครึ่งอริยะ ค่อยส่งเทพมารฟ้าบุพกาลไป”

“ทราบแล้วขอรับ”

หานเจวี๋ยฟังแล้วรู้สึกสงสัยยิ่งนัก

ส่งเทพมารฟ้าบุพกาลไปอย่างนั้นหรือ

แล้วบุตรแห่งมหาเคราะห์คือผู้ใดกัน

ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด หานเจวี๋ยสังหรณ์ใจถึงหานทั่ว

หลังจากภาพลวงตาวิวัฒนาการสิ้นสุดลง หานเจวี๋ยสอบถามทันทีว่าบุตรแห่งมหาเคราะห์คนนี้คือใคร

[จำเป็นต้องหักอายุขัยสองพันล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

[อี๋เทียน: ระดับปฐมเทพขั้นสาม บุตรแห่งมรรคาสวรรค์ เทพมารฟ้าบุพกาล มรรคาสวรรค์ลิขิตให้มีดวงชะตายิ่งใหญ่ แบกรับภารกิจลิขิตฟ้ารวมแดนเซียนให้เป็นหนึ่ง]

หานเจวี๋ยโล่งอก

ค่อยยังชั่ว ไม่ใช่ลูกชายเขา

เมื่อมองจากรูปการณ์นี้ อย่างน้อยฟางเหลียงก็ไม่ได้พุ่งเป้ามาที่สำนักซ่อนเร้น

ดียิ่ง

หานเจวี๋ยส่ายหน้า สลัดความคิดไร้สาระออกจากสมอง จากนั้นเริ่มฝึกบำเพ็ญ

….

วันเวลาไม่คอยท่า แดนเซียนเปลี่ยนแปลงไปทุกวัน มีผู้ทรงพลังปรากฏตัวขึ้นเนืองๆ ใต้หล้าแห่งแดนเซียนมีสีสันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ตำนานแห่งอริยะพร่าเลือนคลุมเครือขึ้นเรื่อยๆ ความสนใจของสรรพสิ่งเริ่มหันเหไปยังเรื่องอื่น

หลี่เต้าคง สือตู๋เต้า จี้เซียนเสิน เจียงตู๋กู จักรพรรดิปีศาจอีกาทอง ราชามังกรทะเลบูรพาและเหล่าบรรพชนพุทธกลายเป็นผู้ทรงพลังชั้นแนวหน้าและมีชื่อเสียงเลื่องลือที่สุดของแดนเซียน

ส่วนหานทั่ว ถึงแม้จะสนิทสนมกับอี๋เทียน แต่เขาเก็บตัวยิ่ง ชื่อเสียงไม่โด่งดัง

ในวันนี้เอง

โจวฝานกลับมา

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น เคลื่อนย้ายเขาเข้ามาในเขตเซียนร้อยคีรี เขาเรียกหน้าต่างค่าสถานะขึ้นมาตรวจดูไปด้วย เวลาผ่านไปหนึ่งพันเจ็ดร้อยยี่สิบปีแล้ว

การกลับมาของโจวฝานดึงดูดให้เหล่าศิษย์สืบทอดมาชุมนุมกัน ใต้ต้นฝูซังพลันครึกครื้นขึ้นมา

หานเจวี๋ยมิได้ให้ความสนใจกับโจวฝาน แต่เลือกตรวจดูจดหมาย

[ฟางเหลียงศิษย์หลานของท่านผสานรวมกับต้นกำเนิดมรรคาสวรรค์ พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[เทพสูงสุดอู๋ฝ่าสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ]

[มหาจักรพรรดิเซียวสหายของท่านเผชิญกับคำสาปแช่งลึกลับ]

[หวงจุนเทียนสหายของท่านเปิดรับศิษย์มหาศาล ดวงชะตานิกายเจี๋ยเพิ่มพูน พลังมรรคของเขาเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันเพราะเหตุนี้]

[ผานซินสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากเจ้าแห่งมหาเคราะห์โบราณ]

[สือตู๋เต้าสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากหลี่เต้าคงสหายของท่าน]

[หลี่เสวียนเอ้าสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากเจียงตู๋กูสหายของท่าน ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

….

ระดับของเหล่าสหายเพิ่มสูงขึ้นแล้ว น้อยนักที่จะพบเห็นสถานการณ์ถูกโจมตีเกินหมื่นครั้ง ผู้ทรงพลังต่อสู้กัน แทบจะเป็นการท้าดวลตัวต่อตัวทั้งสิ้น อย่างไรเสียบุคคลระดับนั้นก็ไม่จำเป็นต้องหาผู้ช่วยจำนวนมากแล้ว

ต้าหลัวหลายสิบคนจะรุมโจมตีต้าหลัวตัวคนเดียวเช่นนั้นหรือ

เกิดขึ้นได้ยากยิ่ง

หานเจวี๋ยถูกสถานการณ์ล่าสุดของหวงจุนเทียนดึงดูดความสนใจ คนผู้นี้เริ่มพัฒนานิกายเจี๋ย ซ้ำดวงชะตายังเพิ่มพูนเพราะเหตุนี้ด้วย มีฝีมืออยู่บ้าง

นิกายเจี๋ยซวยแล้ว!

เท่าที่หานเจวี๋ยรู้จักหวงจุนเทียนมา คนผู้นี้เหมาะสำหรับการต่อสู้แข่งขันเป็นการภายในเท่านั้น ไม่เหมาะดูแลจัดการ

แรกเริ่มเดิมทีสำนักของหวงจุนเทียนถูกหานเจวี๋ยบดขยี้ และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางยืนยงไร้พ่ายของหานเจวี๋ย

อย่างไรก็ตามถึงนิกายเจี๋ยจะซวยก็ไม่เกี่ยวข้องกับหานเจวี๋ย

หลายวันต่อมา