บทที่ 585 อายุแปดหมื่นปี เขาเทพปู้โจว

บทที่ 585 อายุแปดหมื่นปี เขาเทพปู้โจว

“เรื่องจัดการเผ่าปีศาจ เผ่าสวรรค์ยินดีลงแรงมากแค่ไหน” หวงจุนเทียนถาม

สำหรับเผ่ามาร หวงจุนเทียนรู้สึกขัดตามาโดยตลอด รู้สึกว่าเผ่าปีศาจชั่วช้าเกินไป ไม่ควรได้เชิดหน้าชูตา

ศิษย์นิกายเจี๋ยตอบว่า “เผ่าสวรรค์ยินดีส่งจักรพรรดิเซียนห้าร้อยคนไปโจมตีเผ่าปีศาจหลังจากที่นิกายเจี๋ยเปิดศึกกับเผ่าปีศาจขอรับ”

จักรพรรดิเซียนห้าร้อยคน…

หวงจุนเทียนขมวดคิ้ว ในใจเขาผิดหวังอยู่บ้าง จักรพรรดิเซียนห้าร้อยคนอาจสร้างปัญหาให้ระดับเทพได้ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับต้าหลัว ก็ไม่ต่างไปจากมนุษย์ธรรมดาเลย

แต่เช่นนี้ก็ดีเหมือนกัน ยิ่งเผ่าสวรรค์ออกแรงน้อยเท่าไร ยามถึงเวลาแบ่งปันผลประโยชน์ เขาก็ยิ่งมีความมั่นใจมากขึ้น

“อืม เจ้าลงไปก่อนเถอะ”

“ขอรับ!”

หลังจากศิษย์นิกายเจี๋ยจากไป หวงจุนเทียนก็ทอดสายตามองภาพการเทศนาธรรมที่อยู่ไกลๆ ต่อไป

เรื่องทำศึกกับเผ่าปีศาจไม่จำเป็นต้องรีบร้อน เขาจำเป็นต้องวางแผนให้ดี ไม่มีทางปล่อยให้เกิดโศกนาฏกรรมเช่นเดียวกับโลกมนุษย์เมื่อหลายหมื่นปีก่อนขึ้นอีก

แต่หากว่ากันในอีกมุมหนึ่ง เขาได้พบพานอริยะแล้ว

มิเช่นนั้นอาจจะพ่ายแพ้ไปแล้วจริงๆ

หวงจุนเทียนก็เหมือนคนอื่นๆ คิดว่าเดิมทีหานเจวี๋ยก็เป็นอริยะอยู่แล้ว เพียงกลับชาติมาเกิดเพื่อหาประสบการณ์เท่านั้น

หวงจุนเทียนหันหลังกลับเข้าไปในอารามเต๋า เขาเผยรอยยิ้มเชื่อมั่นและคาดหวังออกมา

ตอนนี้ สิ่งที่เขาอยากไขว่คว้ามีไม่มากแล้ว

สิ่งที่สามารถทำให้เขายอมทุ่มเททุกสิ่งได้เหลือแค่ตำแหน่งอริยะเท่านั้น!

….

วันเวลาล่วงเลยไป

เวลาผ่านมากว่าหนึ่งพันห้าร้อยปีแล้ว

[ตรวจสอบพบว่าท่านอายุครบแปดหมื่นปีบริบูรณ์ ชีวิตก้าวหน้าไปอีกขั้น ท่านมีตัวเลือกดังต่อไปนี้]

[หนึ่ง เผยตัวทันที มุ่งสู่แดนเทพหวนปัจฉิม แสวงหามหามรรค จะได้รับหินวิญญาณมรรคาสวรรค์หนึ่งชิ้น ชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น ยอดสมบัติหนึ่งชิ้น รับสืบทอดพลังวิเศษหนึ่งครั้ง]

[สอง เก็บตัวบำเพ็ญ ไม่ออกนอกขอบเขตมรรคาสวรรค์ จะได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น ของล้ำค่าฟ้าดินแบบสุ่มหนึ่งชิ้น]

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น สบถด่าว่าเจ้าระบบสุนัข

คิดจะล่อลวงข้าให้ออกไปอีกแล้ว!

หานเจวี๋ยเลือกตัวเลือกที่สองทันที

เขาไม่มีทางออกนอกมรรคาสวรรค์แน่นอน

มรรควิถีที่หานเจวี๋ยฝึกบำเพ็ญคือการขยายขอบเขตพื้นที่ของตนออกไปอย่างต่อเนื่อง มิใช่การออกไปร่อนเร่ในต่างดินแดน

[ท่านเลือกเก็บตัวบำเพ็ญ ได้รับชิ้นส่วนมหามรรคหนึ่งชิ้น ของล้ำค่าฟ้าดินแบบสุ่มหนึ่งชิ้น]

[ยินดีด้วยท่านได้รับเขาเทพปู้โจว]

[เขาเทพปู้โจว: ก่อกำเนิดขึ้นจากกระดูกสันหลังของเทพยักษาผานกู่ ผลิตปราณฟ้าประทานได้ สามารถเพิ่มพูนดวงชะตามรรคาสวรรค์ได้ ขอเพียงโยนมันลงบนพื้น จะเกิดการวิวัฒนาการขึ้นด้วยตัวเอง]

หานเจวี๋ยตะลึงงัน

ระบบผลิตเขาเทพปู้โจวได้ด้วยหรือ

ในอดีตเมื่อนานมาแล้ว เขาเทพปู้โจวถูกบรรพชนจอมเวททำลายล้าง หลังจากนั้น สรรพสิ่งก็ไม่ได้เห็นเขาเทพปู้โจวอันเกรียงไกรอีกเลย

หานเจวี๋ยนำมันออกมา เขาลูกน้อยลอยอยู่ในมือ ไม่รู้สึกถึงความหนักอึ้งเลยแม้แต่น้อย

ของเล่นชิ้นนี้จะมีประโยชน์อันใด

ตอนนี้หานเจวี๋ยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาของล้ำค่าฟ้าดินเพื่อเสริมพลังวิญญาณให้อาณาเขตเต๋าแล้ว ตัวอาณาเขตเต๋าก็ผลิตพลังวิญญาณได้มากมายเช่นกัน

ทันใดนั้นเขาสังเกตเห็นว่าของเล่นชิ้นนี้สามารถเพิ่มพูนดวงชะตามรรคาสวรรค์ได้

เขาเกิดความคิดขึ้นมาทันที

เขาเข้าฝันหลี่เต้าคง เรียกตัวอีกฝ่ายกลับมา

ครึ่งวันผ่านไป หลี่เต้าคงมาถึงด้านนอกเขตเซียนร้อยคีรี จากนั้นก็ถูกหานเจวี๋ยเคลื่อนย้ายเข้ามาในอารามเต๋า

หานเจวี๋ยนำเขาเทพปู้โจวออกมา เอ่ยว่า “สิ่งนี้คือเขาเทพปู้โจว เจ้าจงนำมันไป เลือกสถานที่กว้างขวางสักแห่งวางมันลงไป จะทำให้เจ้าได้รับดวงชะตามรรคาสวรรค์ ครอบครองมันไว้ให้ดี นี่คือก้าวแรกสู่การสำเร็จอริยะของเจ้า”

หลี่เต้าคงตะลึงงัน ตำนานเกี่ยวกับเขาเทพปู้โจวเขาก็เคยได้ยินมาก่อนเช่นกัน

เจ้าสำนักไปได้เขาเทพปู้โจวมากจากที่ใดกัน

หลี่เต้าคงตกตะลึง ยื่นมือไปรับเขาเทพปู้โจวมาตามสัญชาตญาณ

“นับจากนี้ไป เจ้าคือเจ้าของเขาเทพปู้โจว เจ้าจะทำอะไรกับมันก็ได้” หานเจวี๋ยเอ่ยกลั้วหัวเราะ

หลี่เต้าคงถาม “ท่านต้องการให้ข้าทำสิ่งใด”

หานเจวี๋ยเอ่ยว่า “หากมีสิ่งมีชีวิตมุ่งหน้าไปขอกราบเจ้าเข้าสู่เขาเทพปู้โจว เจ้าจะรับไว้ก็ได้ เสริมสร้างดวงชะตาของตน หากไร้ผลกุศล ก็ยากจะพิสูจน์มรรคสำเร็จเป็นอริยะได้ แน่นอน หากว่าเจ้าอยากอาศัยพลังพิสูจน์มรรค ก็ย่อมได้ แต่ต้องใช้เวลานานแค่ไหนข้าก็ไม่อาจคาดการณ์ได้ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน อริยะทุกรายล้วนอาศัยปราณม่วงมรรคาสวรรค์เพื่อสำเร็จเป็นอริยะ ผู้บำเพ็ญที่อาศัยพลังพิสูจน์มรรคมีน้อยนิดเหลือเกิน”