บทที่ 596 แผ่นหยกนำโชค มรรคาสวรรค์แห่งใหม่

บทที่ 596 แผ่นหยกนำโชค มรรคาสวรรค์แห่งใหม่

หลังจากค่ายกลแสงกระบี่ผงาดขึ้นจากเขาเทพปู้โจว เผ่าปีศาจถูกสกัดขวาง ปีศาจจอมโอหังบางส่วนคิดจะฝืนบุกเข้าไป ผลคือถูกค่ายทำลายล้าง ทำให้ทัพใหญ่เผ่าปีศาจตกตะลึงไม่กล้าเคลื่อนไหวอีก

ไกลออกไป จักรพรรดิปีศาจอีกาทองและเหล่าเทพปีศาจของเผ่าปีศาจรวมตัวกันในหุบเขาแห่งหนึ่ง

เทพปีศาจตนหนึ่งเอ่ยเสียงขรึม “หลี่เต้าคงไม่หลงกล พวกเราต้องออกโรงหรือไม่”

จักรพรรดิปีศาจอีกาทองแค่นเสียง “ไม่จำเป็น หลี่เต้าคงผู้นี้นิสัยเย่อหยิ่ง ไม่อาจทนเห็นสิ่งขวางตาได้ ต่อให้ทราบว่าเป็นแผนการของพวกเรา เขาก็หลงกลอยู่ดี เพราะเขาไม่อยากแสดงให้เห็นว่าเขากลัวพวกเรา”

“หากพวกเราเผยตัว อาจถูกหลี่เต้าคงสังหาร ความแข็งแกร่งของหลี่เต้าคงไม่จำเป็นต้องเล่าแล้วกระมัง”

เหล่าเทพปีศาจต่างรู้สึกว่ามีเหตุผล อดไม่ได้ที่จะพยักหน้ารับ

พวกเขาล้วนไม่อยากเผชิญหน้ากับหลี่เต้าคง

ข่าวที่เผ่าปีศาจเข้าปิดล้อมเขาเทพปู้โจวแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว นิกายเจี๋ยจึงเริ่มโจมตีรุกคืบเข้ามายังเขาเทพปู้โจวแล้ว

….

ชั่วพริบตาเดียว

เวลาผ่านไปหนึ่งพันปี

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เขาให้ความสนใจก็คือสถานการณ์ของเขาเทพปู้โจว

เผ่าปีศาจที่ปิดล้อมเขาเทพปู้โจวหายไปแล้ว

ช้าก่อน!

หานเจวี๋ยพลันมองเห็นไอชั่วร้ายแผ่คลุมไปทั่วชายขอบเขาเทพปู้โจว คงอยู่เนิ่นนานยากจะปัดเป่าให้สลายไป

หรือว่า…

หานเจวี๋ยตรวจดูทำเนียบดวงชะตามรรคาสวรรค์ หลี่เต้าคงหล่นไปอยู่ในลำดับที่สาม

ผู้ครองอันดับหนึ่งคนใหม่คือต้าซั่นเทียน

หานเจวี๋ยนับนิ้วทำนาย ที่แท้นิกายเจี๋ยต้องการตามล่าเผ่าปีศาจจริงๆ แต่ถูกสำนักพุทธขัดขวาง ทำให้เผ่าปีศาจสามารถพัวพันเขาเทพปู้โจวต่อไปได้ หลี่เต้าคงรู้สึกหงุดหงิดจึงลงมือเอง กวาดล้างพลทหารปีศาจกว่าร้อยล้านตน แรงกรรมพัวพันกาย หักล้างดวงชะตาไปไม่น้อยเลย

จักรพรรรดิปีศาจอีกาทองถูกหลี่เต้าคงโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัส หากไม่มียอดสมบัติมรรคาสวรรค์ เกรงว่าคงสิ้นใจคาที่

หานเจวี๋ยพูดไม่ออกเลย

เขาไม่ได้กล่าวโทษหลี่เต้าคงเพราะเหตุนี้ นี่คือการตัดสินใจของตัวหลี่เต้าคงเอง

เพียงแต่ไม่น่าเชื่อเลยว่าสำนักพุทธจะสนับสนุนเผ่าปีศาจ

น่าจะมิใช่

เป็นไปได้ว่าสำนักพุทธจะต้องการเป็นปฏิปักษ์กับนิกายเจี๋ยเท่านั้น

หานเจวี๋ยมิได้ไปหาฉิวซีไหลเพราะเหตุนี้ กลุ่มอำนาจในสังกัดของเขาจำเป็นต้องขัดแย้งกันบ้าง มิเช่นนั้นจะไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง และจะก่อให้เกิดปัญหาขึ้นยิ่งกว่าเดิม

หากแข็งแกร่งขึ้นจากการต่อสู้ก็นับเป็นเรื่องดี

หานเจวี๋ยไม่คิดเรื่องนี้อีกต่อไป หันไปสอดส่องหานทั่วบุตรชายของตนแทน

ระยะนี้วังเทพกำลังพัฒนาโลกมนุษย์ หานทั่วก็นำกำลังคนเข้าสู่โลกมนุษย์ด้วยตัวเอง เขาไปที่โลกแยกนภา วังเทพและสำนักแยกนภาคล้ายจะสร้างสายสัมพันธ์บางอย่างขึ้นมา

ตบะของหานทั่วก้าวหน้าไปอย่างต่อเนื่อง ยามนี้ถึงระดับปฐมเทพขั้นสามแล้ว ก้าวหน้าว่องไวยิ่ง

หานเจวี๋ยสอดส่องอี๋เทียนต่อ บุตรแห่งมรรคาสวรรค์ผู้นี้เป็นระดับปฐมเทพขั้นห้าแล้ว

บุตรแห่งมรรคาสวรรค์เลิศล้ำจริงๆ!

หานเจวี๋ยหันเหสายตาไปส่องสอดหานอวี้ต่อ

หืม?

หานอวี้อยู่ในวังมังกร ณ โพ้นทะเลแห่งแดนเซียน กำลังดื่มสุรากับราชามังกรทะเลบูรพาอยู่

องค์หญิงเจ็ดแห่งทะเลบูรพาต้องตาหานอวี้ ราชามังกรทะเลบูรพาทราบว่าอาจารย์ของหานอวี้คือหลี่เต้าคง จึงอยากได้เขาเป็นเขย

หานเจวี๋ยยกยิ้มมุมปากนิดๆ

‘หน้าตาแบบข้าดึงดูดให้สตรีชมชอบได้ง่ายจริงๆ’

หานเจวี๋ยคิดพลางยิ้มร่า ลูกหลานก็มีโชคชะตาของลูกหลานเอง เขาคร้านจะสอดมือยุ่ง

ราชามังกรทะเลบูรพาเป็นแค่เซียนทองไท่อี่เท่านั้น ไม่คู่ควรได้พบหานเจวี๋ย

หานเจวี๋ยสอดส่องดูคนอื่นต่อไป ผ่านไปหลายวัน จากนั้นก็เข้าสู่สภาวะฝึกบำเพ็ญอีกครั้ง

นี่ก็คืออริยะ เวลาส่วนใหญ่ล้วนหมดไปกับการนั่งสมาธิบำเพ็ญ

….

ชั้นฟ้าที่สามสิบสาม ตำหนักเอกอนันต์

ฟางเหลียงเยื้องย่างเข้ามาในตำหนัก สีหน้าเขาเย็นชา แขนเสื้อสองข้างโบกสะบัดตามการเคลื่อนไหว รัศมีองอาจน่าเกรงขาม

ปรมาจารย์ลัญจกรสรวงค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองฟางเหลียงที่เดินเข้ามาหาตน เขาพลันเหม่อลอย

ฟางเหลียงหยุดลงตรงหน้าเขาในระยะสิบจั้ง เอ่ยว่า “ปรมาจารย์ลัญจกรสรวง บรรพชนเต๋าให้ข้ามาหาท่าน ท่านน่าจะทราบกระมังว่ามาด้วยเรื่องใด”