บทที่ 615 ยอดเขาปู้โจว

บทที่ 615 ยอดเขาปู้โจว

เมื่อกลับมาถึงเขตเซียนร้อยคีรี หานเจวี๋ยนั่งลงบนบัวดำล้างโลกสามสิบหกวัฏจักร

เขากับจอมอริยะเสวียนตูหารือกันอยู่หนึ่งชั่วยาม สุดท้ายก็ยังตัดสินใจรอให้มิติวัฏจักรพัฒนาต่อไปอีกสักระยะก่อน ค่อยบีบให้เทพมารฟ้าบุพกาลตนนั้นเผยตัว

หานเจวี๋ยไม่ได้ทำนายดูเลยว่าเทพมารฟ้าบุพกาลตนนั้นอยู่ที่ใด

หานเจวี๋ยต่างจากจอมอริยะเสวียนตู เขาเข้าร่วมกับเรื่องนี้เพียงเพราะสนใจเท่านั้น ไม่ได้มีเป้าหมายอย่างชัดเจน ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกร้อนรนเท่าจอมอริยะเสวียนตู

เรื่องสังหารจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการเป็นเหตุให้ผู้ทรงพลังยี่สิบหกรายเกิดความเกลียดชังในตัวหานเจวี๋ย เขาจำต้องเก็บตัวไปสักระยะหนึ่ง

หานเจวี๋ยตัดสินใจว่าจะเก็บตัวสักหลายๆ พันปี แล้วค่อยสาปแช่งคนเหล่านี้

หานเจวี๋ยเรียกกล่องจดหมายออกมา ตรวจดูความเปลี่ยนแปลงในระยะนี้ของเหล่าสหาย

[จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายสหายของท่านสืบทอดมรดกแห่งจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการ พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[หยางตู๋สหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากเผ่าพันธุ์ลึกลับ] x392092

[ฉิวซีไหลสหายของท่านเผชิญกับคำสาปแช่งลึกลับ]

[ฝูซีเทียนสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากกผู้ทรงพลังลึกลับ ตัวตายมรรคผลสลาย]

[ฝูซีเทียนสหายของท่านได้รับการชุบชีวิตจากเจ้าแม่หนี่ว์วาศัตรูคู่อาฆาตของท่าน กลายเป็นอริยะเสรี]

[หยางเทียนตงศิษย์ของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[ฟางเหลียงศิษย์หลานของท่านได้รับการชี้ทางเบิกปัญญาจากบรรพชนเต๋าสหายของท่าน พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

….

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้าย…

เมื่อเห็นสถานการณ์ของเขา หานเจวี๋ยได้แต่ถอนหายใจเงียบๆ

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งความมืด อย่างที่รู้กันดี ผู้หนุนหลังจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการก็คือที่พึ่งของเหล่าอริยะมรรคาสวรรค์

ที่สุดแล้วจักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายก็ยังเป็นแค่ตัวหมากอยู่ดี ไม่สามารถฝ่าออกมาจากกรงขังของผู้ทรงพลังเหล่านั้นได้

เมื่อไล่อ่านลงไป พอหานเจวี๋ยเห็นแจ้งเตือนของฝูซีเทียน ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา

ฝูซีเทียนสิ้นชีพ ต่อมาก็จะส่งอริยะผู้ทรงพลังคนใหม่มาอีก เช่นเดียวกับคราวของเทพสูงสุดอู๋ฝ่าก่อนหน้านี้ ก่อให้เกิดการต่อสู้ภายในหมู่อริยะอีกครั้ง เมื่อมหันตภัยมรรคาสวรรค์ครั้งต่อไปมาเยือน เหล่าอริยะขัดแย้งกันเองก็ยากจะสมานฉันท์กันได้

หานเจวี๋ยพอจะมองแผนการของเหล่าผู้ทรงพลังในแดนเทพหวนปัจฉิมออกแล้ว

จุดแข็งเพียงหนึ่งเดียวของเขาคือผู้ทรงพลังเหล่านั้นไม่ทราบว่าเขารู้ความจริง

หานเจวี๋ยต้องอาศัยจุดนี้ทำให้พวกเขาแตกคอกันเอง

ผู้ทรงพลังเหล่านี้ไม่มีทางสมานฉันท์กลมเกลียวกันอย่างสมบูรณ์!

หลังอ่านจดหมายเสร็จ หานเจวี๋ยก็ฝึกบำเพ็ญต่อ

เขากำลังรอคอยโอกาสสำหรับสาปแช่ง

เขาไม่ได้สาปแช่งมานานมากแล้ว รู้สึกโหยหาอย่างน่าประหลาด

เจ้าแดนต้องห้ามอันธการจะออกโรงอีกครั้ง!

….

ยมโลก ริมแม่น้ำปรโลก

หยางเทียนตงกำลังนั่งสมาธิอยู่ จักรพรรดินีผืนพิภพปรากฏตัวขึ้นเหนือแม่น้ำปรโลก

หยางเทียนตงรับรู้ถึงกลิ่นอายของนาง เขารีบลืมตาขึ้นมาทันที ทำความเคารพอีกฝ่าย

จักรพรรดินีผืนพิภพเปิดปากเอ่ย “ข้าตรวจสอบดูแล้ว ไม่ทราบเลยว่าเป็นผู้ใดที่ทำร้ายเจ้า ช่วงนี้ต้องเสริมการป้องกันของยมโลก ไม่นานมานี้เหล่าอริยะออกจากแดนเซียนไปจัดการจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อันธการ อริยะฝูซีเทียนสังเวยชีพ บางทีวิกฤตการณ์มรรคาสวรรค์อาจจะกำลังเริ่มขึ้น เมืองนรกอยู่ในระดับต่ำสุดของแดนเซียน เป็นไปได้ว่าจะกลายเป็นเป้าโจมตีของศัตรู”

หยางเทียนตงขมวดคิ้ว กล่าวว่า “จักรพรรดินี ตบะของข้าอ่อนด้อยนัก เกรงว่าคงยากจะปกป้องเมืองนรกได้…”

“ไม่จำเป็นต้องกังวล ข้าจะให้สิบแปดพญายมบรรพกาลหวนกลับมา พวกเขาล้วนเป็นเซียนทองต้าหลัว นี่คือกองกำลังที่เมืองนรกสั่งสมไว้”

เซียนทองต้าหลัวสิบแปดท่าน!

เปลือกตาหยางเทียนตงกระตุก ร้ายกาจขนาดนี้เชียวหรือ

เขาทั้งรู้สึกโล่งใจและเป็นกังวลไปพร้อมกัน