บทที่ 686 มุ่งหน้าสู่ฟ้าบุพกาล

บทที่ 686 มุ่งหน้าสู่ฟ้าบุพกาล

“อีกไม่นานคงทะลวงขั้นได้แล้ว”

หานเจวี๋ยสัมผัสถึงตบะของตนได้ นึกคิดไปอย่างเป็นสุข

เขาสอดส่องแดนเซียนก่อน

เส้นทางสวรรค์ฟ้าบุพกาลบุกเบิกขึ้นกว่าสามพันปีแล้ว แต่กลับไม่มีบรรยากาศคึกคักมีชีวิตชีวาเลย ถึงขั้นมีสิ่งมีชีวิตเข้าสู่เส้นทางนี้ไม่มากนัก

หานเจวี๋ยนับนิ้วทำนาย ท่าทางแปลกใจ

ที่แท้ผานซินและจิ้นเสินก่อตั้งสำนักดวงชะตาขึ้นแล้ว มีเพียงผู้ที่เข้าร่วมสำนักดวงชะตาของเขาที่สามารถใช้เส้นทางสวรรค์ฟ้าบุพกาลได้

หานเจวี๋ยรู้สึกว่าผานซินอาจมีปัญหาทางสมอง

แรกเริ่มบุกเบิกเส้นทางฟ้าบุพกาล สิ่งมีชีวิตทั่วไปไม่มีทางให้ความสนใจวิ่งกรูเข้าหามันแน่อยู่แล้ว ถึงอย่างไรก็มิใช่ว่าเดินบนเส้นทางนี้แล้วจะโบยบินถึงสวรรค์ได้ในทันที

ผานซินกำหนดเงื่อนไขในการเข้าสู่เส้นทางฟ้าบุพกาลไว้ ย่อมเป็นการชะลอความโดดเด่นของเส้นทางสวรรค์ฟ้าบุพกาลลง

มีแต่ต้องให้สิ่งมีชีวิตจำนวนมากแห่แหนเข้าสู่เส้นทาง ถึงจะบังเกิดผู้ประสบโชคเร็วขึ้น ดึงดูดสิ่งมีชีวิตให้หลั่งไหลมามากขึ้น

หานเจวี๋ยสอดส่องแดนเซียนและโลกมนุษย์สามัญ พบว่าผ่านไปห้าพันปี ปวงสวรรค์หมื่นโลกาเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นมหาศาลยิ่ง

ยามนี้มรรคาสวรรค์แกร่งกล้ายิ่งนัก ประกอบกับมีเผ่าหายนะอยู่ หานเจวี๋ยเชื่อว่าไม่มีเผ่าพันธุ์ใดในฟ้าบุพกาลเทียบชั้นกับมรรคาสวรรค์ได้

หากมีกลุ่มอิทธิพลฟ้าบุพกาลเข้าโจมตีมรรคาสวรรค์อีก คงไม่ง่ายดายปานนั้น คาดว่าคงยากที่จะบุกโจมตีเข้ามาถึงมรรคาสวรรค์ชั้นในได้

หานเจวี๋ยพอใจกับพัฒนาการของมรรคาสวรรค์อย่างยิ่ง ยิ่งมรรคาสวรรค์แข็งแกร่งเท่าไร เขาก็ยิ่งปลอดภัยเท่านั้น และสามารถฝึกบำเพ็ญอย่างสบายใจได้

จากนั้น เขาเริ่มตรวจดูจดหมาย

[ซูฉีศิษย์ของท่านตระหนักรู้พลังวิเศษ พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[หานทั่วบุตรชายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากมารมรรคาลึกลับ] x10048792

[จอมเทพข่งเซวี่ยสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากเทพมารต้องสาปศัตรูคู่อาฆาตของท่าน]

[เทพมารต้องสาปศัตรูคู่อาฆาตของท่านเผชิญกับการโจมตีจากจอมเทพข่งเซวี่ยสหายของท่าน ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[ปรมาจารย์ลัญจกรสรวงสหายของท่านเผชิญกับการสะกดข่มจากผู้ทรงพลังลึกลับ พลังมรรคลดฮวบ]

[โจวฝานศิษย์ของท่านทำความเข้าใจเจดีย์มรรคายิ่งใหญ่ เรียนรู้พลังวิเศษมหามรรค ดวงชะตาเพิ่มพูน]

[จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายสหายของท่านเข้าสู่ห้วงสมุทรดวงชะตามหามรรค]

[ลี่เหยาสหายของท่านได้รับยอดสมบัติบรรพกาล ดวงชะตาเพิ่มพูน]

….

โชควาสนามากมายนัก!

คนที่หานเจวี๋ยพอใจที่สุดคือจอมเทพข่งเซวี่ย ยังคงไล่ตามต่อสู้กับเทพมารต้องสาปอยู่

ไม่ทราบเช่นกันว่าจะสังหารเทพมารต้องสาปได้เมื่อไร

หากเป็นเรื่องราวในนิยายหรือในนิทาน ตัวตนอย่างเทพมารต้องสาปไม่มีทางถูกฆ่าได้ง่ายๆ ตัวตนเช่นนั้นจะมีชีวิตยืนยาว และต้องมีสักวันที่เหยียบย่ำยั่วยุตัวเอกอย่างจอมเทพข่งเซวี่ยได้

แต่หานเจวี๋ยก็ยังคงคาดหวังในตัวของจอมเทพข่งเซวี่ยอยู่เล็กน้อย

จอมเทพข่งเซวี่ยเองก็เป็นตัวเอกมิใช่หรือ

‘หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าต้องลงมือเอง’

หานเจวี๋ยคิดเช่นนี้

เขาไล่อ่านลงไปเรื่อยๆ พบว่ามีสถานที่ใหม่บางแห่งปรากฏขึ้น ยกตัวอย่างห้วงสมุทรดวงชะตามหามรรคที่จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายไปเยือน

หานเจวี๋ยอ่านด้วยความสนใจ

หลังจากอ่านจดหมายครบหมดแล้ว เขาก็เข้าสู่สภาวะฝึกบำเพ็ญทันที ไม่เจียดเวลามาเทศนาธรรมแก่เหล่าศิษย์

ฝ่าทะลวงให้ได้ในเร็ววันก่อนค่อยว่ากัน!

….

ณ แดนต้องห้ามอันธการ

ผ่านการพัฒนามานับหมื่นปี เจดีย์มรรคายิ่งใหญ่ยึดครองห้วงมิติแห่งหนึ่งไว้ โดยมีเจดีย์มรรคายิ่งใหญ่เป็นจุดศูนย์กลาง มีทวีปมากมายนับไม่ถ้วนลอยห้อมล้อมขนาดแตกต่างกันไป นอกจากจะมีมารปีศาจคอยลาดตระเวนแล้ว ยังมีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากอาศัยอยู่ด้วย

สิ่งมีชีวิตเหล่านี้โจวฝานช่วยเหลือมาจากสถานที่ต่างๆ

ในฟ้าบุพกาลมีมรรคาสวรรค์น้อยซุกซ่อนอยู่มากมาย เนื่องจากเผชิญกับการรุกรานจากสิ่งอัปมงคล ทำให้สิ่งมีชีวิตต้องอพยพโยกย้าย

นอกจากมรรคาสวรรค์น้อยแล้ว แดนเทพหวนปัจฉิมก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน นับตั้งแต่ผนึกแดนบรรพกาลพังทลายลง สิ่งมีชีวิตในแดนเทพหวนปัจฉิมที่หนีก็หนีไป ที่ตายก็ตายไป ยามนี้แดนเทพหวนปัจฉิมกลายเป็นดินแดนต้องห้ามอย่างสิ้นเชิง สิ่งมีชีวิตห้ามเข้าใกล้

ภายในห้องโถงชั้นแรกของเจดีย์มรรคายิ่งใหญ่ โจวฝานนั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน ด้านล่างมีเงาร่างหลายสิบร่างยืนอยู่ กลิ่นอายของเงาร่างเหล่านี้ล้วนแกร่งกล้ายิ่ง ระดับอ่อนแอที่สุดก็ยังมีตบะถึงระดับจักรพรรดิเซียน