บทที่ 728 ร่างจริง

บทที่ 728 ร่างจริง

หานทั่วเคลื่อนย้ายหลีกห่างจากเทพมารสังหารอีกครั้ง แต่ก็ถูกไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว

มิใช่เพียงพลังที่เทียบกันไม่ได้ ความเร็วก็เทียบไม่ติดด้วยเช่นกัน

หานทั่วจำเป็นต้องสำแดงพลังวิเศษ เขาซัดมือซ้ายออกไป ใช้หัตถาสวรรค์มหาวิมุต เงาฝ่ามือขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ซัดตรงเข้าใส่เพื่อสยบร่างของเทพมารสังหาร

หัตถาสวรรค์มหาวิมุตแสนทรงพลังผนึกลงบนร่างของเทพมารสังหาร ทำให้เขาขยับเขยื้อนไม่ได้ ร่างแกร่งกำยำพุ่งทะลุหมู่เมฆไปหลายต่อหลายชั้น

ฉากนี้ทำให้ทุกคนที่มองอยู่ตกตะลึง

“เป็นพลังวิเศษที่เผด็จการนัก!”

“ฝ่ามือนี้มีเศษเสี้ยวแห่งมหามรรคอยู่รางๆ”

“นับเป็นยอดบุตรแห่งสวรรค์โดยแท้!”

“วังสวรรค์เป็นแหล่งเสือหมอบมังกรซ่อนจริงๆ ไม่แปลกเลยที่จะผงาดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!”

“น่าสนใจอยู่บ้าง”

…..

ฝูซีเทียนที่ยืนอยู่ข้างๆ เจ้าแม่หนี่ว์วากล่าวด้วยความสะท้อนใจ “พลังวิเศษนี้หากเปลี่ยนเป็นเซียนทองต้าหลัวเบิกฟ้าทั่วไปสำแดงออกมา เกรงว่าคงถูกสะกดข่มโดยตรง เทพมารสังหารตนนี้ช่างเลิศล้ำจริงๆ”

มองเห็นเทพมารสังหารที่กำลังร่วงลงสู่ด้านล่างพลันคำรามออกมา หกกรสั่นไหวด้วยความโกรธเกรี้ยว ทำลายหัตถาสวรรค์มหาวิมุตทิ้งโดยตรง

ตูม!

หานทั่วถือทวนพุ่งดิ่งลงไป ราวกับสายรุ้งสีทองเส้นหนึ่ง แหวกท้องนภาออกเป็นสองส่วน คมทวนกระหน่ำแทงทะลุอกของเทพมารสังหารอย่างต่อเนื่อง

เทพมารสังหารถูกกดให้ร่วงลงไปอีกครั้ง

“โฮก…”

เทพมารสังหารคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ใบหน้าทั้งสามดุดันดั่งผีร้าย น่าหวาดหวั่นพรั่นพรึง

สองแขนของเขาพลันคว้าทวนไว้ สี่แขนที่เหลือโจมตีหานทั่วอีกครั้ง

หานทั่วบิดหมุนทวนยาวด้วยสองมือ พลังเวทแปรเปลี่ยนเป็นพายุหมุน บดขยี้สองมือของเทพมารสังหาร โลหิตสาดกระจาย

เทพมารสังหารเคลื่อนย้ายในพริบตา ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังหานทั่ว ขาข้างหนึ่งกระแทกลงมาประหนึ่งเขาไท่ซานที่กดทับลงมา กระแทกใส่หานทั่วจนร่างกายเปรอะไปด้วยโลหิต สังขารแหลกละเอียดในทันใด

วินาทีต่อมาสังขารของหานทั่วก็ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง หันกลับไปแทงทวนใส่

เทพมารสังหารใช้แผ่นอกรับทวนนี้ไว้ หกแขนที่งอกขึ้นมาใหม่กระหน่ำซัดฝ่ามือโจมตีร่างหานทั่วอย่างบ้าคลั่ง

ทั้งสองต่อสู้กันอย่างเจ้าทีข้าทีพัวพันดุเดือดเช่นนี้ แรงกดดันอันบ้าคลั่งสั่นสะเทือนห้วงมิติวังสวรรค์จนโยกไหวรุนแรง ทุกตำหนักล้วนไหวสะเทือน โชคดีที่จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายวางค่ายกลเตรียมไว้ก่อนแล้ว ตำหนักทุกหลังล้วนมีค่ายกลป้องกันอยู่

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายจ้องหานทั่วเขม็ง โจวฝาน อี๋เทียน ฉู่ซื่อเหรินและฉินหลิงที่อยู่ด้านข้างก็เป็นเช่นเดียวกัน

อี๋เทียนกะพริบตาปริบๆ สบถออกมา “เร็วเกินไปแล้ว มองเห็นไม่ชัดเลย ใครเป็นฝ่ายได้เปรียบกันแน่”

โจวฝานเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ว่ากันยาก แต่เทพมารสังหารตนนี้ฆ่าไม่ตายเลย”

พลังที่หานทั่วสำแดงออกมาทำให้เขาตกตะลึง หากเทียบกับสงครามในครั้งก่อน เด็กคนนี้แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว

จนปัญญาที่เขาบังเอิญพบกับสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งเข้า

เทพมารสังหารทำให้โจวฝานนึกถึงเทพมารฟ้าบุพกาล

เหมือนกันตรงที่รับมือยาก ฆ่าไม่ตาย และมีร่างกายแข็งแกร่งทนทานอย่างยิ่ง!

ฉู่ซื่อเหรินกระซิบถาม “ต้องติดต่อไปหาอาจารย์ปู่หรือไม่”

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น เขาย่อมไม่ถามเช่นนี้ แต่นี่คือบุตรชายของหานเจวี๋ย

โจวฝานใคร่ครวญแล้วเอ่ยว่า “เจ้าไปบอกสักหน่อยเถอะ อย่างน้อยก็ให้เขาทราบเรื่องนี้ไว้”

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายเหลือบมองพวกเขาแวบหนึ่ง เขาลอบประหลาดใจ

ดูเหมือนสำนักซ่อนเร้นจะมีวิธีสื่อสารแบบพิเศษ ไม่ต้องถ่ายทอดเสียง ไม่ต้องพบกันโดยตรง

จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายมิได้ขัดขวาง ให้หานเจวี๋ยเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าได้พอดี เลี่ยงไม่ให้เกิดเหตุฉุกละหุก

….

ณ เขตเซียนร้อยคีรี

หานเจวี๋ยอยู่ในแบบจำลองการทดสอบมาสามสิบสองปีแล้ว

เขาไม่ทราบว่าตนพ่ายแพ้ไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่การที่เขาได้ต่อสู้กับปรมาจารย์ลัญจกรสรวงหนึ่งร้อยคน เป็นประสบการณ์การต่อสู้ที่ดุเดือดมากจริงๆ ทำให้เขาพัฒนาพลังความสามารถของตนให้ดียิ่งขึ้น ตอนนี้สามารถเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ลัญจกรสรวงได้โดยไม่ถึงขั้นถูกรุมสังหารแล้ว อย่างน้อยก็สู้ได้ระยะหนึ่ง

เสียงของไก่คุกรัตติกาลแว่วมาจากด้านนอกอารามเต๋า “นายท่าน! เกิดเรื่องกับบุตรชายท่านแล้วขอรับ!”

หานเจวี๋ยออกจากแบบจำลองการทดสอบ ถ่ายทอดเสียงออกไป “มีเรื่องใด”

ไก่คุกรัตติกาลอธิบายคร่าวๆ บอกว่ามิ่งโจมตีวังสวรรค์ หานทั่วต่อสู้กับศัตรูลึกลับทรงพลัง

“รู้แล้ว”