บทที่ 757 ไร้พ่ายเป็นอย่างไร!

บทที่ 757 ไร้พ่ายเป็นอย่างไร!

หลังจากสิ้นสุดการทดลองในแบบจำลองการทดสอบหนึ่งร้อยครั้ง หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น ดวงตาเปล่งประกาย

เวรเอ้ย!

สะใจจริงๆ!

เมื่อใช้โทสะเทพอนธการคู่กับสมบัติเลิศมรรคาอย่างขวานเบิกฟ้า กลายเป็นดั่งที่กล่าวว่าเทพขวางสังหารเทพ มารขวางสังหารมาร!

หานเจวี๋ยท้าประลองกับคนทั้งหมดในแบบจำลองการทดสอบ ฆ่าได้ทั้งหมด!

ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งอย่างอริยะเทพอวี๋เจี้ยนตอนนี้ก็ต้านขวานของเขาไม่อยู่แล้ว!

โดยเฉพาะหลังจากเขาผสานรวมกับพลังเทพมารแปดร้อยสี่สิบเก้าร่าง จากนั้นก็ใช้ขวานเบิกฟ้าสำแดงโทสะเทพอนธการ ก็นับว่าไร้พ่ายเลยทีเดียว

หานเจวี๋ยลำพองตัวแล้ว

เขาถึงขั้นที่คิดว่าตนสามารถสู้กับยอดมหามรรคได้!

ไม่ได้การแล้ว!

ต้องสงบใจสักหน่อย หากเป็นเช่นนี้ต่อไป มรรคจิตจะไม่มั่นคง

หานเจวี๋ยใช้งานแบบจำลองการทดสอบอีกครั้ง ท้าสู้อริยะเทพอวี๋เจี้ยนหนึ่งร้อยคนด้วยตัวคนเดียว

ผ่านไปครึ่งชั่วยาม เขาลืมตาขึ้น

ครั้งนี้เขาใจเย็นลง

เขายังไม่ถึงกับไร้พ่ายในระดับเดียวกันอย่างแท้จริง

ในมุมมองของเขา ไร้พ่ายในระดับเดียวกันอย่างแท้จริงคือ ไม่ว่าจะมีศัตรูระดับเดียวกันมากน้อยเพียงใด ก็สามารถเอาชนะทั้งหมดได้อย่างสบายๆ

จำนวนศัตรูมิใช่ปัจจัยที่จะส่งผลต่อการเป็นผู้ไร้พ่าย

หากส่งผลกระทบ นั่นคือยังมิใช่ผู้ไร้พ่าย!

หานเจวี๋ยเริ่มตรวจดูจดหมาย เบี่ยงเบนความสนใจ

[เต้าจื้อจุนศิษย์ของท่านเผชิญกับการโจมตีจากมารปีศาจลึกลับ] x890002324

[จ้าวเซวียนหยวนศิษย์ของท่านเผชิญกับการโจมตีจากมารปีศาจลึกลับ] x698310283

[เจียงอี้สหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากมารปีศาจลึกลับ] x699043221

[เทพมารต้องสาปศัตรูคู่อาฆาตของท่านเผชิญกับการโจมตีจากจอมเทพข่งเซวี่ยสหายของท่าน ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[หานทั่วบุตรชายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[หานทั่วบุตรชายของท่านทำความเข้าใจพลังวิเศษ พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[ฉู่ซื่อเหรินศิษย์หลานของท่านบุกเบิกสรรค์สร้างมหามรรคพุทธคุณขึ้น พิสูจน์มรรคผลเบิกฟ้า ดวงชะตาพูน]

[นักพรตเต๋าเสินเผาสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ]

[หยางเทียนตงศิษย์ของท่านได้รับเทศนาธรรมจากซูฉีศิษย์ของท่าน พลังมรรคเพิ่มมหาศาลฉับพลัน]

….

ใจเย็นๆ เอาไว้!

เจ้าตัวไม่ได้เรื่องสามคนนั้นเอาแต่ถูกทุบตีมาหลายแสนปีแล้ว ที่สำคัญคือพวกเขายังพิสูจน์มรรคไม่สำเร็จเลย

ไม่ทราบว่าเป็นเพราะเหตุใด

ฉู่ซื่อเหรินกลับมาแรงแซงทางโค้ง สำเร็จเป็นอริยะแล้ว

อย่างไรก็ตามเขาสรรค์สร้างมหามรรคได้อย่างไร

ซ้ำยังเป็นมหามรรคพุทธคุณด้วย โพธิสัตว์เจียอิ๋นจับสัมผัสไม่ได้บ้างเลยหรือ

หรือว่ากล่าวอีกนัยคือ มหามรรคของโพธิสัตว์เจียอิ๋นมิใช่พุทธคุณกัน

หานเจวี๋ยเกิดความสนใจตัวฉู่ซื่อเหรินขึ้นมา นี่คือศิษย์คนแรกในสายของเขาที่สรรค์สร้างมหามรรคได้ ช่างเลิศล้ำโดยแท้

เขาคิดมาตลอดว่าคุณสมบัติของฉู่ซื่อเหรินยอดเยี่ยมมาก มิใช่คุณสมบัติด้านกายภาพ แต่เป็นความเข้าใจ สำหรับฉู่ซื่อเหรินแล้วการฝึกบำเพ็ญมิใช่เรื่องยากเลย ดังนั้นอีกฝ่ายถึงได้ไม่ไยดีการบำเพ็ญถึงเพียงนั้น

‘หรือในอนาคตข้างหน้าศิษย์ในสายของข้าที่จะประสบความสำเร็จสูงสุดก็คือเขา’

หานเจวี๋ยคิดเงียบๆ

พลันนึกถึงว่าหากฉู่ซื่อเหรินพิสูจน์มหามรรคสำเร็จแล้วตระเวนกล่อมให้ผู้คนละทิ้งการบำเพ็ญไปทั่ว…

หากว่าเด็กคนนี้กลายเป็นผู้ไร้พ่าย ไม่แน่ว่าแม้แต่อาจารย์ปู่อย่างเขาก็อาจจะถูกกล่อมให้ละทิ้งการบำเพ็ญเช่นกัน…

หานเจวี๋ยนึกถึงฉากนั้นขึ้นมาก็พานให้รู้สึกหวาดกลัวนัก

ไม่ได้!

จะปล่อยให้ฉู่ซื่อเหรินไล่ตามมาทันไม่ได้เด็ดขาด ความคิดของเด็กคนนี้มีปัญหา