บทที่ 824 ประตูเทวา หลอมดวงดาว

บทที่ 824 ประตูเทวา หลอมดวงดาว

หลังจากสาปแช่งเจ้าชะตาอันธการ หานเจวี๋ยไม่ทราบสถานการณ์ในฟ้าบุพกาลเลย เข้าสู่สภาวะฝึกบำเพ็ญรวดเร็วยิ่ง

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ตบะสำคัญที่สุด!

เวลาผ่านไปปีแล้วปีเล่า

ผ่านพ้นไปอีกห้าหมื่นปี

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น เขาขมวดคิ้ว

จู่ๆ เขาก็รู้สึกได้ถึงภาวะคอขวด

ไม่ทราบเลยว่ายอดมหามรรคต้องพิสูจน์อย่างไร ฝึกบำเพ็ญมาถึงขั้นนี้แล้ว วิชายุทธ์ระดับมหามรรคอย่างมหามรรควัฏจักรอนธการหมดประโยชน์ไปแล้ว เขาได้แต่ทำความเข้าใจมหามรรคต้นกำเนิดของตน ค้นหาวิธีพิสูจน์ยอดมหามรรค

‘ข้าอยากรู้ว่าต้องพิสูจน์ยอดมหามรรคอย่างไร’

หานเจวี๋ยใช้ความสามารถวิวัฒนาการ

[ไม่สามารถวิวัฒนาการถึงวิธีฝึกบำเพ็ญได้]

ฮ่าๆ

หานเจวี๋ยไม่อยากเชื่อเลย คงต้องพึ่งพาตัวเองเพื่อทำความเข้าใจ

เขาเปิดกล่องจดหมาย เตรียมสำรวจแวดวงสหายเพื่อความผ่อนคลาย

[หวงจุนเทียนสหายของท่านได้รับคำชี้แนะจากผู้ทรงพลังลึกลับ พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[เจียงเจวี๋ยซื่อสหายของท่านท่องไปในความว่างเปล่า เจตจำนงคิดสอดส่องปลายทาง เผชิญการสะท้อนกลับ วิญญาณได้รับความเสียหาย]

[เทพมารปฐมภพศัตรูคู่อาฆาตของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ]

[อริยะเทพอวี๋เจี้ยนสหายของท่านใช้กระบี่ตัดบ่วงกรรมจอมเทวา มองทะลุอนิจจัง พลังมรรคเพิ่มมหาศาลฉับพลัน]

[เจียงอี้สหายของท่านดูดซับทะเลเพลิงไร้สิ้นสุด เข้าสู่ระดับเสรี]

[หานทั่วบุตรชายของท่านทำความเข้าใจ พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

[นักพรตเต๋าเสินเผาสหายของท่านได้รับคำชี้แนะจากผู้ทรงพลังลึกลับ พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

….

ฟ้าบุพกาลในระยะนี้สงบสุขดียิ่ง ส่วนมากล้วนพบโชควาสนาต่างๆ

หานเจวี๋ยสังเกตเห็นจดหมายของอริยะเทพอวี๋เจี้ยน

ตัดบ่วงกรรมจอมเทวา หมายถึงตัดบ่วงกรรมของจอมเทวาฟ้าบุพกาลหรือ

แล้วมองทะลุอนิจจังหมายความว่าอย่างไร

ไม่ใช่ครั้งแรกที่หานเจวี๋ยได้เห็นถ้อยคำเหล่านี้

คิดว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับระดับยอดมหามรรค

หานเจวี๋ยไล่อ่านลงไปเรื่อยๆ

จากสิ่งที่หานทั่วเผชิญทำให้เขาเข้าใจว่าดวงจิตมหามรรคก็คืออำนาจศักดิ์สิทธิ์ชะตามหามรรคประเภทหนึ่งเช่นกัน ก็เหมือนกับผู้กำหนดชะตาเคราะห์

ดวงจิตมหามรรคล้วนถูกควบคุมโดยผู้นำดวงจิตมหามรรค ซึ่งอาจจะถูกควบคุมโดยเจ้าอวิชชาฟ้าบุพกาลอีกที

หากว่าเจ้าชะตาอันธการทำสำเร็จจริงๆ เช่นนั้นผู้กำหนดชะตาเคราะห์ทั้งหมดก็สามารถกลายเป็นดวงจิตมหามรรคแห่งฟ้าบุพกาลยุคใหม่ได้!

หานเจวี๋ยพบว่านับตั้งแต่มรรคาสวรรค์ผงาดขึ้นมา ฟ้าบุพกาลก็รุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ เกิดคลื่นมรสุมมากขึ้นเช่นกัน

แน่นอนว่าด้วยขีดจำกัดทางโลกทัศน์ก่อนหน้านี้ แวดวงสหายของเขายังไม่สามารถเชื่อมไปถึงฟ้าบุพกาลได้ ดังนั้นมุมมองแรกจึงดูราวกับฟ้าบุพกาลรกร้างและเดียวดาย

แต่ในความเป็นจริง มรรคาสวรรค์อาจจะเป็นโลกที่มีกฎเกณฑ์สมบูรณ์แบบที่สุด แต่มิใช่เพียงหนึ่งเดียวแน่นอน ฟ้าบุพกาลกว้างไกลไร้ขอบเขต มีโลกมากมาย มีจักรวาลมหาศาล มีห้วงมิติหลายต่อหลายเขต

สิ่งใดคือยอดมหามรรคเล่า

คืออำนาจควบคุมเหนือมหามรรค!

หานเจวี๋ยในปัจจุบันนี้แม้แต่ฟ้าบุพกาลยังเห็นไม่ทั่วเลย จะควบคุมอยู่เหนือมหามรรคได้อย่างไร

จู่ๆ หานเจวี๋ยก็บังเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา

หรือควรจะออกไปท่องฟ้าบุพกาล จะได้สอดส่องค้นหาวิธีพิสูจน์ยอดมหามรรค

ไม่สิ!

ไม่น่าจะใช่!

นี่คือหลุมพรางแห่งฟ้าบุพกาล!

หานเจวี๋ยรู้สึกว่าในเมื่อตนเป็นเทพมารอนธการ ก็ไม่ควรพัฒนาไปตามแนวทางของฟ้าบุพกาล!

ถูกต้อง!

ข้าสมควรต้องคิดหาวิธีด้วยตัวเอง!

บางทีวิธีพิสูจน์มรรคอาจจะปรากฏขึ้นนานแล้ว แต่อยู่ในตัวเขา มิใช่โลกภายนอก

หานเจวี๋ยปิดกล่องจดหมาย ทุ่มสมาธิไปที่กายดาราอนธการ

ที่ผ่านมา เขาสอดส่องเพียงโลกอนธการที่อยู่ในส่วนลึกของวิญญาณ มองข้ามกายเนื้อของตนไป

วิญญาณสำคัญที่สุด นี่คือแนวคิดหลักของผู้บำเพ็ญในฟ้าบุพกาล

แต่จะเข้ากับอนธการจริงๆ น่ะหรือ

ข้อสงสัยปรากฏขึ้นในใจของหานเจวี๋ยอย่างต่อเนื่อง ไม่นานนัก เขาก็เข้าสู่สภาวะตระหนักมรรคประเภทหนึ่ง

เหตุใดกายดาราอนธการถึงกลายเป็นเทพมารอนธการ