บทที่ 832 บ่วงกรรมอำนาจศักดิ์สิทธิ์ชะตามหามรรค

บทที่ 832 บ่วงกรรมอำนาจศักดิ์สิทธิ์ชะตามหามรรค

นักพรตเต๋าเสินเผาครุ่นคิด พลางเหาะมุ่งไปยังทิศทางที่ผู้นำดวงจิตเรียกตัว

ยังไปไม่ถึงจุดหมายปลายทาง เขาก็สัมผัสได้ถึงรัศมีอันน่าหวาดหวั่นชวนตะลึงของผานกู่

ระดับความเร็วของเขาเชื่องช้าลง

ผานกู่ไม่ใช่หานเจวี๋ย เขายังพอมีทางรอดอยู่

เทียบกับหานเจวี๋ยแล้ว ชื่อเสียงของผานกู่ดุร้ายกว่า นั่นคือชื่อเสียงอันน่าสะพรึงที่ก่อขึ้นจากการสังหารกวาดล้างในยุคสมัยหนึ่ง!

จู่ๆ นักพรตเต๋าเสินเผาก็อยากหันหลังกลับแล้ว

‘แล้วไปเถอะ ผ่านมาระยะหนึ่งแล้ว ผานกู่ยังไม่ถูกสยบอีก ข้าเข้าไปก็เป็นตัวรับเคราะห์เปล่าๆ’

นักพรตเต๋าเสินเผาคิดเงียบๆ จากนั้นก็หันหลังกลับ

ทันใดนั้นกายเนื้อของเขาพลันระเบิดออก เหลือเพียงเสี้ยววิญญาณสายหนึ่ง เขาหลบหนีไป เลือนหายไปท่ามกลางกระแสมิติอันวุ่นวาย

….

เวลาผ่านไปหลายเดือน แรงกดดันมหาศาลจากฟากฟ้าเลือนหายไป แปลว่าภารกิจของผานกู่เสร็จสิ้นแล้ว

หานเจวี๋ยทอดสายตามองออกไป สอดส่องไม่พบสนามรบแห่งนั้น ยิ่งทำนายถึงผลลัพธ์ไม่ได้

เขาสามารถใช้อายุขัยทำนายได้ แต่ก็รู้สึกว่าไม่จำเป็น

ถึงอย่างไรตอนนี้ก็ยังไม่ส่งผลกระทบถึงเขา

ฝึกบำเพ็ญต่อดีกว่า

หานเจวี๋ยหลับตาลง

เวลาผ่านไปปีแล้วปีเล่า

จอมอริยะเสวียนตูเรียกรวมตัวอริยชน บอกเล่าถึงอานุภาพของขุนพลศักดิ์สิทธิ์ เหล่าอริยชนตื่นตะลึง หลังจากผ่านการหารือร่วมกัน ก็ตัดสินใจว่าจะเรียกสิ่งมีชีวิตมรรคาสวรรค์ที่อยู่ด้านนอกกลับมา

แต่หากคิดจะเรียกกลับมาทั้งหมด แทบเป็นไปไม่ได้เลย ได้แต่พยายามอย่างเต็มที่

ส่วนเรื่องเกี่ยวกับขุนพลศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาวางแผนว่าจะปกปิดไว้ เลี่ยงไม่ให้กลุ่มอิทธิพลอื่นๆ ฉวยโอกาสได้

ความน่าสะพรึงของขุนพลศักดิ์สิทธิ์แพร่กระจายไปทั่วฟ้าบุพกาลแล้ว มรรคาสวรรค์ต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังเช่นนี้ ป้องกันได้ยากยิ่ง แทบจะเรียกได้ว่าต้องตายอย่างแน่นอน

โชคดีที่หานเจวี๋ยยังไม่มีความเคลื่อนไหว แปลว่ามีความมั่นใจ เหล่าอริยะจึงไม่ถึงขั้นตื่นตระหนก

พริบตาเดียว

ผ่านไปหนึ่งแสนปี

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น หงหยวนรออยู่ด้านข้างนานแล้ว

ยอดฝีมือระดับเบิกฟ้ามหามรรคระยะปลายตนนี้ศิโรราบต่อหานเจวี๋ยอย่างสมบูรณ์แล้ว

หานเจวี๋ยเอ่ยว่า “เจ้ากลับไปนำโลกในปกครองของเจ้ามาก่อนเถอะ”

หงหยวนพยักหน้า นางก็รอคำสั่งนี้อยู่เช่นกัน

หานเจวี๋ยโบกแขนเสื้อ ส่งนางออกจากมรรคาสวรรค์

จากนั้น เขาเรียกกล่องจดหมายออกมาตรวจดู

[ผานกู่สหายของท่านตัดขาดบ่วงกรรมอำนาจศักดิ์สิทธิ์ชะตามหามรรค ดวงชะตาลดฮวบ]

[ฉิวซีไหลสหายของท่านเผชิญกับคำสาปแช่งลึกลับ]

[หวงจุนเทียนสหายของท่านได้รับการชี้แนะจากผู้ทรงพลังลึกลับ พลังมรรคเพิ่มมหาศาลฉับพลัน]

[ผานกู่สหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ] x39

[ผานกู่สหายของท่านดับสูญ ร่างสิ้นวิญญาณสลาย เจตจำนงหวนกลับสู่ต้นกำเนิด]

[นักพรตเต๋าเสินเผาสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[โจวฝานศิษย์ของท่านพิสูจน์ระดับเสรี ดวงชะตาเพิ่มมหาศาลฉับพลัน]

[ซูฉีศิษย์ของท่านทำความเข้าใจมหามรรคมรณะ พลังมรรคเพิ่มขึ้นฉับพลัน]

….

ผานกู่ดับสูญแล้ว แต่ไม่ได้ดับสูญอย่างแท้จริง ดับสูญไปเพียงร่างนี้ที่ถูกฟื้นคืนชีพ

บ่วงกรรมอำนาจศักดิ์สิทธิ์ชะตามหามรรค…

อำนาจศักดิ์สิทธิ์ดวงชะตามีกี่ประเภทกันแน่

หานเจวี๋ยอยากรู้ยิ่งนัก

ผู้กำหนดชะตาเคราะห์นับเป็นประเภทหนึ่ง ขุนพลศักดิ์สิทธิ์นับเป็นประเภทหนึ่ง แล้วบ่วงกรรมนับอย่างไรเล่า

หานเจวี๋ยลองทำนายถึงบ่วงกรรมอื่นๆ บ่วงกรรมของสรรพสิ่งล้วนสามารถทำนายถึงได้

เช่นนั้นสรุปแล้วตัดขาดไปเพื่อประโยชน์อันใด

หานเจวี๋ยไล่อ่านลงไปเรื่อยๆ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นจดหมายแจ้งการทะลวงระดับตบะหรือจำพวกโชควาสนา ไม่มีข่าวที่คู่ควรให้เขาพิจารณาเลย

หนึ่งแสนปีมานี้ ฟ้าบุพกาลสงบยิ่ง

นอกจากผานกู่แล้ว หานเจวี๋ยไม่เห็นเทพมารฟ้าบุพกาลสักตนเลย

เขาได้กลิ่นพายุที่กำลังใกล้เข้ามา

เป้าหมายของหานเจวี๋ยยังคงเป็นการฝึกบำเพ็ญ