บทที่ 834 ในประวัติการณ์!

บทที่ 834 ในประวัติการณ์!

หลังจากใช้แบบจำลองการทดสอบหลายสิบรอบ หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น ยิ้มออกมา

ตอนนี้ต่อกรกับอริยะเทพอวี๋เจี้ยนหมื่นคนได้สบายๆ ยิ่ง เพียงแต่ยังไม่ถึงจุดที่สามารถสังหารในเสี้ยววินาทีได้

หากต้องการสังหารอริยะเทพอวี๋เจี้ยนให้ได้ในเสี้ยววินาที พลังเวทของเขาต้องแข็งแกร่งมากกว่านี้

จากนั้น หานเจวี๋ยบิดขี้เกียจคราหนึ่ง เริ่มตรวจดูจดหมาย

ดูเหมือนช่วงนี้ฟ้าบุพกาลจะคึกคักขึ้นมาอีกแล้ว มีสหายไม่น้อยเลยที่เผชิญกับการโจมตี เพียงแต่ยังคงไม่ปรากฏแจ้งเตือนเกี่ยวกับขุนพลศักดิ์สิทธิ์

หลังจากตรวจจดหมายเสร็จ หานเจวี๋ยถามในใจ ‘อีกนานแค่ไหนกว่าขุนพลศักดิ์สิทธิ์จะมาถึงมรรคาสวรรค์’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งพันล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

[ประมาณสองล้านปี]

ไม่นับว่านาน แต่ก็ไม่นับว่าเร็วเช่นกัน

หานเจวี๋ยคิดไปคิดมา ตัดสินใจจะประกาศเรื่องนี้ต่อศิษย์ในสำนัก ป้องกันไม่ให้พวกเขาบังเอิญพบขุนพลศักดิ์สิทธิ์ล่วงหน้าแล้วถูกกำจัดทิ้ง

เขาทอดสายตามองออกไปในฟ้าบุพกาล พบว่าเหล่าศิษย์ในสังกัดล้วนกำลังมุ่งหน้ามายังมรรคาสวรรค์ ถึงขั้นที่โลกพุทธะและเจดีย์มรรคายิ่งใหญ่ยกกันมาทั้งโลกเลยทีเดียว เป็นฉากที่น่าตื่นตะลึงอย่างยิ่ง

เขานับนิ้วทำนายดู ทำนายพบว่าเหล่าศิษย์หารือกันมาดีแล้ว

เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้ พึมพำกับตัวเอง “ทำให้ข้าเบาใจได้ยิ่งนัก”

ขณะเดียวกันก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงความน่าพรั่นพรึงของขุนพลศักดิ์สิทธิ์ด้วย แม้แต่เหล่าศิษย์ที่ชมชอบท่องไปทั่วล้วนทยอยกลับมาแล้ว

พอนึกมาถึงตรงนี้ หานเจวี๋ยหยิบหนังสือแห่งความโชคร้ายออกมา อยากลองดูว่าจะสามารถสาปแช่งขุนพลศักดิ์สิทธิ์เพื่อถ่วงเวลาได้หรือไม่

ทว่า พลังคำสาปแช่งของเขาส่งไปไม่ถึงขุนพลศักดิ์สิทธิ์เลย

ราวกับขุนพลศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้มีตัวตนอยู่ในฟ้าบุพกาล แม้ว่าหานเจวี๋ยจะย้อนนึกถึงรูปลักษณ์ของพวกเขาขึ้นมาในหัวแล้ว ก็ยังไม่เป็นผลอยู่ดี

หานเจวี๋ยถามในใจ ‘หากตัวข้าในตอนนี้ปะทะกับขุนพลศักดิ์สิทธิ์ จะมีโอกาสชนะหรือไม่’

[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งล้านล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]

ดำเนินการต่อ!

[ไม่มี]

เด็ดขาดขนาดนี้เชียวหรือ

หานเจวี๋ยหัวใจเต้นแรง

ไม่ได้การแล้ว!

ต้องรีบทำเวลา พิสูจน์ยอดมหามรรคให้ได้โดยเร็ว มิเช่นนั้นคงไม่มีทางเอาชนะขุนพลศักดิ์สิทธิ์ได้

ยังมีเวลาอีกสองล้านปี เว้นแต่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันขึ้น เขาน่าจะทะลวงระดับได้สำเร็จก่อนเกิดการต่อสู้ขึ้น

กลัวก็แต่ความเปลี่ยนแปลงเท่านั้น!

หานเจวี๋ยสอดส่องมรรคาสวรรค์เล็กน้อย หลังจากแน่ใจแล้วว่าไม่มีความวุ่นวายใหญ่โต เขาก็ฝึกบำเพ็ญต่อ

“เทพมารฟ้าบุพกาลทั้งหมดจงมายังอาณาเขตปฐมภพ!”

ทันใดนั้นเสียงของเทพมารปฐมภพแว่วขึ้นในหัวของหานเจวี๋ย เขามองข้ามไปทันที

เชิญพวกเจ้าไปสู้ก่อนเลย!

….

ภายในอาณาเขตปฐมภพ

เทพมารปฐมภพกวาดตามองเทพมารฟ้าบุพกาลที่อยู่ในโถงตำหนัก ก่อนขมวดคิ้วขึ้นมา

ขาดเทพมารไปหลายตนเลย หานเจวี๋ยก็ไม่มาเช่นกัน

สำหรับหานเจวี๋ย เทพมารปฐมภพให้ค่ายิ่งนักเสมอมา สำหรับเรื่องหานทั่วกับบรรพชนมารก่อนหน้านี้ เขารู้สึกว่าหานเจวี๋ยกำลังโกหกอยู่

อริยะเทพอวี๋เจี้ยนก็มาเช่นกัน สีหน้าของเทพมารฟ้าบุพกาลทุกตนล้วนตึงเครียดอย่างยิ่ง!

เนื่องจากพวกเขาทราบดีว่าจากนี้ต้องเผชิญกับอะไร!

เทพมารปฐมภพเอ่ยเสียงขรึม “ทุกท่าน เรื่องที่ผานกู่กระทำเพื่อพวกเรา ทุกท่านน่าจะทราบดีแล้ว พวกเราไร้ซึ่งทางหนี มีแต่ต้องสู้เท่านั้น! ก่อนหน้านี้ข้าไม่ได้หายไปไหน เพียงไปปิดด่านมาเท่านั้น ข้าทราบเป้าหมายที่แท้จริงของขุนพลศักดิ์สิทธิ์แต่แรกแล้ว ดังนั้นจึงไปปิดด่านบำเพ็ญ!

“ขุนพลศักดิ์สิทธิ์มิได้ค้นหาเทพมารอนธการ แต่มาเพื่อกำจัดเทพมารฟ้าบุพกาล หากพวกเราล้วนถูกกวาดล้างจนสิ้น เมื่อเทพมารอนธการสำแดงคุณสมบัติออกมา จะถูกพบตัวได้ง่ายยิ่ง อีกทั้งเมื่อขาดดวงชะตาของพวกเราไป เทพมารอนธการไม่มีทางเติบใหญ่ขึ้นได้

“อ้างอิงจากมหาเคราะห์มรรคายิ่งใหญ่ในครั้งอดีต เทพมารอนธการเป็นเช่นเดียวกับผานกู่ในกาลก่อน ปีนป่ายเหยียบย่ำดวงชะตาของพวกเราแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ต่อให้ฟ้าบุพกาลปั่นป่วนเช่นไร แผนการของเหล่าดวงจิตมหามรรคก็คือต้องการทำให้เทพมารอนธการไม่สามารถแข็งแกร่งขึ้นมาได้ ด้วยการสังเวยพวกเรา! ทุกท่านยอมรับได้หรือ”

เสียงของเขาทุ้มต่ำอย่างยิ่ง เจือด้วยเพลิงโทสะท่วมฟ้า

เมื่อเขากล่าวมาเช่นนี้ เทพมารอนธการทั้งหมดต่างเปิดปากขึ้นมา ล้วนไม่ยินยอม

อริยะเทพอวี๋เจี้ยนกล่าวว่า “ข้าก็ไม่คิดเช่นกันว่าขุนพลศักดิ์สิทธิ์จะพุ่งเป้ามาที่พวกเรา อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งของพวกเราด้วย ต่อให้ไร้ซึ่งเทพมารอนธการ พวกเราก็คุกคามอำนาจและตำแหน่งของดวงจิตมหามรรคอยู่ดี”ไอรีนโนเวล