ตอนที่ 863
บทที่ 863 เทพมหาทัณฑ์ แดนลึกล้ำไร้วิถี
October 22, 2026
บทที่ 863 เทพมหาทัณฑ์ แดนลึกล้ำไร้วิถี
[บรรพชนเทพปฐมกาลศัตรูคู่อาฆาตของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ ได้รับบาดเจ็บสาหัส]
[บรรพชนเทพปฐมกาลศัตรูคู่อาฆาตของท่านใช้เจตจำนงฟื้นฟูกายเนื้อ]
หานเจวี๋ยมองจดหมายตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะตกใจกับความถึกทนของบรรพชนเทพปฐมกาล
คนผู้นี้ค่อนข้างมีฝีมือ!
ต้านทานพลังคำสาปแช่งของเขาพร้อมกับต่อสู้กับผู้อื่นไปด้วย
เพียงแต่ครั้งนี้ บรรพชนเทพปฐมกาลไม่ได้ฟื้นฟูตบะ
สาปแช่งต่อไป!
ฉวยโอกาสที่เขาลำบาก เอาชีวิตเขา!
โยนหินซ้ำเติมศัตรูเป็นวิธีล้างแค้นที่ดีที่สุด!
หนึ่งหมื่นหกพันล้านล้านปี!
หนึ่งหมื่นเจ็ดพันล้านล้านปี!
หนึ่งหมื่นแปดพันล้านล้านปี!
[บรรพชนเทพปฐมกาลศัตรูคู่อาฆาตของท่านวิญญาณได้รับบาดเจ็บสาหัส มรรคจิตแตกสลาย เนื่องจากคำสาบแช่งของท่าน]
[บรรพชนเทพปฐมกาลศัตรูคู่อาฆาตของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ ร่างสิ้นวิญญาณแตกดับ]
หานเจวี๋ยผงะไป
เช่นนี้คือตายแล้วหรือ
แต่พลังสาปแช่งของเขายังใช้งานได้
เขาเรียกจอหน้าต่างค่าสถานะออกมาทันที ค้นหารูปประจำตัวของบรรพชนเทพปฐมกาล
รูปประจำตัวยังอยู่ เช่นนั้นก็แปลว่ายังไม่ดับสูญ!
ในเวลานี้เอง หานเจวี๋ยพลันสัมผัสได้ถึงกระแสความโศกศัลย์ประการหนึ่ง
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น สรรพสิ่งมรรคาสวรรค์รวมถึงสรรพสิ่งฟ้าบุพกาลต่างก็เป็นเช่นนี้
หานเจวี๋ยเงยหน้ามองขึ้นไป มหามรรคสามพันวิถีสั่นคลอน พิรุณทองโปรยปรายลงมายังดินแดนต่างๆ เกิดปรากฏการณ์บนท้องนภา
“บรรพชนเทพปฐมกาลผู้นำดวงจิตมหามรรคถูกตัวข้าเทพมหาทัณฑ์สังหารแล้ว นับจากนี้เป็นต้นไป ตัวข้าเทพมหาทัณฑ์จะขึ้นเป็นผู้นำดวงจิตมหามรรค ควบคุมกฎระเบียบในฟ้าบุพกาล! ดวงจิตมหามรรคทั้งหมดจงเร่งมาเข้าพบ!”
น้ำเสียงเผด็จการสายหนึ่งดังก้องไปทั่วฟ้าบุพกาล มีเพียงผู้ที่บรรลุระดับมหามรรคถึงจะได้ยิน กล่าวอีกนัยคือ อริยะเสรีก็ไม่ได้ยินเสียงนี้เช่นกัน
เทพมหาทัณฑ์อย่างนั้นหรือ
นั่นคือผู้ใด
หานเจวี๋ยฉงนอยู่ในใจ ไม่เคยได้ยินนามนี้มาก่อนเลย
เขาไม่ได้ผ่อนคลาย ยังคงสาปแช่งต่อ!
ในเมื่อบรรพชนเทพปฐมกาลอยากแกล้งตาย เช่นนั้นเขาจะช่วยสงเคราะห์บรรพชนเทพปฐมกาล สาปให้เขาตายอย่างสมบูรณ์!
หนึ่งหมื่นเก้าพันล้านล้านปี!
สองหมื่นล้านล้านปี!
[บรรพชนเทพปฐมกาลศัตรูคู่อาฆาตของท่านคุณสมบัติเทพดับสลาย ดวงชะตาอมตะถูกทำลาย เนื่องจากคำสาปแช่งของท่าน]
[บรรพชนเทพปฐมกาลศัตรูคู่อาฆาตของท่านได้รับการปกป้องจากระเบียบสูงสุด วิญญาณต้นกำเนิดถูกผนึกไว้]
พลังคำสาปแช่งของหานเจวี๋ยพลันเลื่อนลอยว่างเปล่า
เขามีความรู้สึกเหมือนเดินถนนอยู่ แต่จู่ๆ ก็เหยียบย่างบนความว่างเปล่า ไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
เขาเก็บหนังสือแห่งความโชคร้าย พรูลมหายใจออกมา
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม อย่างน้อยบรรพชนเทพปฐมกาลก็ไม่สามารถออกมาเพ่นพ่านได้ชั่วระยะหนึ่ง คาดว่าเขาคงเคียดแค้นชิงชังในตัวเทพมหาทัณฑ์มากกว่า
หานเจวี๋ยยิ้มด้วยความพอใจ
เขาถามในใจ ‘ข้าต้องการทราบข้อมูลของเทพมหาทัณฑ์’
[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งล้านล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]
ดำเนินการต่อ!
[เทพมหาทัณฑ์: ยอดมหามรรคระยะสมบูรณ์ นักพรตเต๋าผู้หลุดพ้น สิ่งมีชีวิตแรกฟ้าบุพกาล ผู้ครอบครองมหามรรค ในยุคแรกเริ่มบุกเบิกฟ้าบุพกาล นอกจากเทพมารฟ้าบุพกาลที่เป็นตัวแทนของมหามรรคสามพันวิถีแล้ว ยังมีสิ่งมีชีวิตแรกฟ้าบุพกาลกลุ่มหนึ่งถือกำเนิดขึ้น ผสานไว้ด้วยมหาโชคแห่งฟ้าบุพกาล เทพมหาทัณฑ์ก็คือหนึ่งในบรรดานั้น]
ยอดมหามรรคระยะสมบูรณ์ ไม่แปลกเลยที่จะกล้าโจมตีบรรพชนเทพปฐมกาล
หานเจวี๋ยถามในใจ ‘ข้าสามารถสังหารเทพมหาทัณฑ์ในเสี้ยววินาทีได้หรือไม่’
[จำเป็นต้องหักอายุขัยหนึ่งล้านล้านปี จะดำเนินการต่อหรือไม่]