บทที่ 924 สิ่งมีชีวิตแรกแห่งอนธการ

บทที่ 924 สิ่งมีชีวิตแรกแห่งอนธการ

“พอเปิดประตูบานนี้ ข้าจะกลายเป็นอริยะมหามรรคแล้ว!”

ดวงตาเทพมารขุนพลสวรรค์ส่องประกายแวววาว กลิ่นอายดุดัน ถึงแม้รูปลักษณ์ภายนอกจะเป็นมนุษย์ ทว่ากลับแผ่กลิ่นอายของสัตว์ร้ายยุคบรรพกาลออกมาจากร่าง

เขามาถึงหน้าประตูมหามรรค สองมือแตะลงบนประตู เริ่มทุ่มพลังดันเปิด

พลังขุนพลสวรรค์อันเผด็จการระเบิดออกมา สั่นสะเทือนประตูแห่งมหามรรคแล้ว

“หืม ไม่คิดเลยว่าในฟ้าบุพกาลยังซุกซ่อนเทพมารฟ้าบุพกาลก่อนกำเนิดฟ้าเอาไว้ด้วย!”

น้ำเสียงคลางแคลงแปลกใจเสียงหนึ่งแว่วขึ้นมา เทพมารขุนพลสวรรค์ได้ฟังก็ขมวดคิ้ว

เขานึกไม่ถึงเลยว่าในช่วงที่ตนกำลังฝ่าทะลวงจะถูกคนอื่นพบเห็นเข้า

หรือว่าที่นี่มิใช่ห้วงจิตรับรู้ของเขา

แต่เป็นมิติสำหรับฝ่าทะลวงที่คงอยู่อย่างเป็นเอกเทศ

“สหายเต๋า คนผู้นี้คือสหายของข้า ไว้หน้าสักครั้งเถอะ!”

มีอีกเสียงดังขึ้นมาจากหลังบานประตูมหามรรค เป็นหานฮวง

เมื่อได้ยินเสียงของหานฮวง เทพมารขุนพลสวรรค์มีสีหน้าแปลกใจ

เด็กคนนี้พิสูจน์มหามรรคได้ก่อนอย่างนั้นหรือ

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ข้าเพียงนึกสงสัยเท่านั้น รบกวนแล้ว”

เสียงลึกลับนั้นหัวเราะขึ้นมา จากนั้นก็หายไป

เทพมารขุนพลสวรรค์ทุ่มพลังทั้งหมดผลักเปิดประตูมหามรรค เวลาผ่านไปหลายสิบลมหายใจ ประตูมหามรรคถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์ พลังเวทของเขาพลันเพิ่มขึ้นฉับพลัน

เขารีบก้าวผ่านประตูเข้าไป มองเห็นหานฮวงกำลังรอคอยเขาอยู่ท่ามกลางความมืด สีหน้ายิ้มแย้ม

เทพมารขุนพลสวรรค์เอ่ยถาม “เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น”

หานฮวงเอ่ยยิ้มๆ “ไม่มีอะไร มีข้าอยู่ ไม่มีผู้ใดทำร้ายเจ้าได้”

เทพมารขุนพลสวรรค์ได้ฟังพลันกระจ่างขึ้นมา อดไม่ได้ที่จะประสานหมัดกล่าวว่า “ขอบคุณ”

“พี่น้องร่วมสำนักกันทั้งนั้นจะมาขอบคุณอันใดเล่า เจ้าปรับตบะให้มั่นคงก่อนเถิด แล้วพวกเราค่อยคุยกันทีหลัง”

“ได้!”

เทพมารขุนพลสวรรค์หลับตาลง เริ่มรับรู้พลังแห่งอริยะมหามรรค

หานฮวงยิ้มหน้าบาน

ในที่สุดก็มีคู่ซ้อมแล้ว!

เขาตัดสินใจแล้วว่าจะประลองกับเทพมารขุนพลสวรรค์ในแบบจำลองการทดสอบสักสามหมื่นรอบ!

….

ภายในอารามเต๋า

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น ม่านตาสีแดงมีประกายแสงวาบขึ้นมา

ในที่สุดโลกอนธการของเขาก็มีเทพมารฟ้าบุพกาลถือกำเนิดขึ้นจากปราณเทพมารกลุ่มหนึ่งแล้ว เทพมารฟ้าบุพกาลที่เกิดจากผสานรวมกับศิลาก่อวิญญาณถูกเขาเคลื่อนย้ายออกจากโลกอนธการแล้ว นี่หมายความว่าเทพมารฟ้าบุพกาลตนใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้นนี้เป็นสิ่งมีชีวิตก่อนกำเนิดฟ้าตนแรกในโลกอนธการ!

เทพมารถือกำเนิด!

เทพมารที่เป็นตัวแทนของชีวิต!

นี่คือกุญแจสำคัญอีกก้าวหนึ่งที่จะทำให้โลกอนธการกลายเป็นความจริง!

เทพมารชีวิตที่เพิ่งก่อกำเนิดขึ้นขดตัวอยู่ในมุมหนึ่ง กำลังดูดซับปราณอนธการไปตามสัญชาตญาณ ไม่ได้คิดจะสำรวจดูรอบข้างเลย

การถือกำเนิดของเทพมารชีวิต ทำให้โลกอนธการขยายตัวออกไปหลายเท่าอีกครั้ง จากนั้นหานเจวี๋ยรับรู้ได้ถึงมหามรรคแห่งชีวิตที่ปรากฏขึ้นในโลกอนธการ กลายเป็นกฎเกณฑ์แรกที่บัญญัติขึ้นในฟ้าบุพกาล

รอจนปราณเทพมารที่เหลือล้วนให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตขึ้นมา คาดว่าโลกอนธการคงสมบูรณ์แบบแล้ว ตบะของหานเจวี๋ยก็คงเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันไปพร้อมกัน

หานเจวี๋ยอารมณ์ดีอย่างยิ่ง

เขาค้นพบเส้นทางบำเพ็ญที่ถูกต้องแล้ว

รอจนโลกอนธการเติบโตไปถึงจุดเดียวกับฟ้าบุพกาล เขาก็สามารถอาศัยจุดนี้พิสูจน์ผู้สร้างมรรคาได้กระมัง

มีความเป็นไปได้สูง!

บางทีเจ้านวฟ้าบุพกาลก็อาจจะพิสูจน์ผู้สร้างมรรคาด้วยวิธีนี้

อย่างไรก็ตามผู้สร้างมรรคาอีกสี่รายเล่า

หรือว่าต่างมีโลกของตนอยู่เช่นกัน

ช้าก่อน!

หรือนี่จะเป็นสาเหตุที่พวกเขาไม่สนใจฟ้าบุพกาลเลย

เช่นเดียวกับหานเจวี๋ย ต่อให้ฟ้าบุพกาลล่มสลายไปก็ไม่ใส่ใจเช่นกัน

หานเจวี๋ยคิดว่ามีความเป็นไปได้จริงๆ ไอรีนโนเวล

เขาคาดเดาพลางจับตามองเทพมารชีวิตไปด้วย

เขาสามารถเร่งเวลาในโลกอนธการได้ แต่กลัวว่าเทพมารชีวิตจะแข็งแกร่งมากเกินไป ทำให้ปราณอนธการของเขาตอบสนองไม่ทัน ดังนั้นจึงตัดสินใจทำให้เวลาโลกอนธการเท่ากับฟ้าบุพกาล

สามารถปรับเวลาให้เร็วขึ้นหรือช้าลงได้ แต่พลังกลับยังคงที่

ความเร็วของปราณอนธการที่เกิดขึ้นในโลกอนธการไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงของกาลเวลา

หลายวันต่อมา หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น เริ่มตรวจดูกล่องจดหมาย

[จักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายสหายของท่านได้รับการชี้ทางเบิกปัญญาจากผู้ทรงพลังลึกลับ ตบะเพิ่มขึ้นฉับพลัน]