บทที่ 937 ก้าวตามรอยเท้าอริยะสวรรค์เกรียงไกร

เจียงเจวี๋ยซื่อฟังคำพูดของหานฮวงแล้วใจเต้นรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เลิศล้ำหมื่นยุค!

ตำแหน่งของบุตรแห่งสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดในฟ้าบุพกาล!

ผู้ใดจะไม่ปรารถนาบ้างเล่า

เมื่อก่อนเจียงเจวี๋ยซื่อกลัวจะก่อให้เกิดปัญหายุ่งยากขึ้น แต่ตอนนี้อาจารย์ของเขาคือยอดผู้แข็งแกร่งแห่งฟ้าบุพกาลแล้ว เขายังต้องกลัวปัญหาอันใดอีก

เจียงเจวี๋ยซื่อหวั่นไหวขึ้นมา

หลิวเป้ยอ่านความคิดในใจของเขาออก จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นเจ้าก็ไปเถิด บางทีนี่อาจจะเป็นการฝึกฝนประสบการณ์ที่อาจารย์เจ้ามอบให้”

ไปเสียได้ก็ดี!

กันไม่ให้มาแย่งรับศิษย์กับข้า!

จักรวาลดารามีสิ่งมีชีวิตถือกำเนิดขึ้นมากเรื่อยๆ สิ่งมีชีวิตกลุ่มแรกสุดที่ถือกำเนิดขึ้นจะผสานคุณสมบัติเลิศล้ำยอดเยี่ยมไว้ ทั้งยังมีจำนวนจำกัด

“ใช่แล้ว! ไปเถอะ! อย่ายืดยาดเลย!”

หานฮวงตบไหล่เจียงเจวี๋ยซื่อเบาๆ เอ่ยเร่งเร้า

หานชิงเอ๋อร์ก็จ้องมองเขาเช่นกัน

เจียงเจวี๋ยซื่อกัดฟันเอ่ย “ได้! เช่นนั้นข้าจะออกท่องฟ้าบุพกาลไปกับพวกเจ้า!”

หานฮวงและหานชิงเอ๋อร์พลันยิ้มหน้าบาน

….

หลังจากบุตรธิดาจากไป หานเจวี๋ยก็เริ่มสอดส่องโลกอนธการ

เขาเพิ่งทะลวงขั้นได้ไม่นาน ยังอยู่ห่างไกลจากการทะลวงระดับครั้งต่อไป อีกทั้งระดับขั้นต่อไปก็คือผู้สร้างมรรคา ย่อมมิใช่เรื่องง่ายแน่นอน

เวลาผ่านไปหลายแสนปี โลกอนธการมีเทพมารฟ้าบุพกาลถือกำเนิดขึ้นมาอีกกลุ่มแล้ว ส่วนร่างจำลองเทพมารทั้งหมดที่หานเจวี๋ยเรียนรู้ก็กลายเป็นปราณเทพมารภายในโลกอนธการ

ภายในโลกอนธการมีดาราจักรอยู่หนึ่งร้อยห้าสิบเอ็ดล้านล้านล้านล้านล้านล้านแห่ง ภายในดาราจักรบางแห่งมีโลกถือกำเนิดขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว สร้างสรรค์สมบูรณ์แบบ

เพียงแต่ขณะนี้มีเพียงเทพมารฟ้าบุพกาล ยังไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่น

หานเจวี๋ยได้ครอบครองพลังแห่งการสรรค์สร้างแล้ว สามารถวิวัฒนาการสร้างสิ่งมีชีวิตขึ้นได้ แต่เขาไม่ได้รีบร้อน เพียงเติมเต็มพลังแห่งมหามรรคสามพันวิถีเข้าสู่โลกอนธการ เขาต้องการให้เทพมารฟ้าบุพกาลได้เรียนรู้พลังแห่งการสรรค์สร้าง แล้วสร้างสิ่งมีชีวิตขึ้นมา

หากว่าเขาสร้างสิ่งมีชีวิตขึ้นมาตรงๆ อาจจะกลายเป็นเหยื่อของเทพมารฟ้าบุพกาลไป แต่หากว่าปล่อยให้เทพมารฟ้าบุพกาลสร้างขึ้นด้วยตัวเอง เช่นนั้นสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นจะนับเป็นทายาทของเทพมารฟ้าบุพกาล ความหมายจะต่างกันออกไป

อีกอย่าง ถึงไม่มีสิ่งมีชีวิต สำหรับหานเจวี๋ยแล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย

ตัวโลกอนธการเองก็กำลังพัฒนาอยู่ ต่อให้ปรากฏสิ่งมีชีวิตขึ้น ก็ไม่ได้เพิ่มจำนวนปราณอนธการขึ้น กลับจะย่อยสลายดูดกลืนปราณอนธการไป

จู่ๆ หานเจวี๋ยก็นึกถึงเจ้านวฟ้าบุพกาลขึ้นมา

หรือว่าสรรพสิ่งฟ้าบุพกาลก็ไม่ส่งผลกระทบต่อเจ้านวฟ้าบุพกาลมากเท่าไรเช่นกัน ดังนั้นเจ้านวฟ้าบุพกาลจึงไม่แยแสเลย

ขอเพียงฟ้าบุพกาลไม่พังทลายไป เจ้านวฟ้าบุพกาลก็จะปล่อยให้ผู้ทรงพลังฟ้าบุพกาลก่อเรื่องวุ่นวายได้

หากว่ามีเทพมารฟ้าบุพกาลเข่นฆ่ากันภายในโลกอนธการ หานเจวี๋ยจะไม่ใส่ใจเช่นกัน ต่อให้ตายไป ก็ทำให้เทพมารฟ้าบุพกาลถือกำเนิดขึ้นใหม่ได้ มีร่างจำลองเสรีสุญญตาอยู่ เขาก็สามารถสร้างปราณเทพมารขึ้นเรื่อยๆ ได้

ต้องกล่าวเลยว่า ร่างจำลองเสรีสุญญตาเลิศล้ำโดยแท้

บอกว่าเป็นร่างจำลอง แต่ความจริงคือมหามรรคสามพันวิถี

สิ่งนี้คือพลังวิเศษที่ได้มาจากระบบ แปลว่าประวัติความเป็นมาของระบบลึกล้ำยิ่ง

พอนึกได้เช่นนี้ หานเจวี๋ยก็ถามในใจ ‘ความเป็นมาของระบบเกี่ยวข้องกับห้าผู้สร้างมรรคาหรือไม่’

[ไร้บ่วงกรรมเชื่อมโยง]

ไม่มีอย่างนั้นหรือ ไอรีนโนเวล

เช่นนั้นระบบคงเกี่ยวข้องกับอนธการ

หานเจวี๋ยคิดเงียบๆ

ในเวลานี้เอง ข้อความแถวหนึ่งเด้งขึ้นมาตรงหน้าหานเจวี๋ยอีกครั้ง

[ระบบตรวจสอบพบว่าท่านเข้าสู่ขั้นตอนการพัฒนาไปสู่ผู้สร้างมรรคาแล้ว ขอเพียงพิสูจน์ผู้สร้างมรรคาสำเร็จ จะได้จะทราบทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับระบบ]

ผู้สร้างมรรคาอย่างนั้นหรือ

หานเจวี๋ยอุทานจุ๊ๆ อยู่ในใจ ในที่สุดโฉมหน้าจริงของระบบก็จะเผยออกมาแล้วเช่นนั้นหรือ

ตอนนี้เขาแข็งแกร่งมากแล้ว เข้าใจสภาพร่างกายของตนอย่างสมบูรณ์ ไม่ถูกอำนาจอื่นใดทำให้ไขว้เขวอีก ดังนั้นเขาไม่กังวลอีกแล้วว่าจะถูกระบบแว้งกัด

อีกอย่าง หากไม่มีระบบ ตัวเขาไหนเลยจะมีวันนี้ได้

หากว่าผู้ทรงพลังที่สร้างระบบขึ้นล่วงลับไปแล้วจริงๆ เช่นนั้นหานเจวี๋ยก็จะทุ่มเทอย่างสุดกำลังเพื่อเติมเต็มอุดมการณ์ของเขา ถือว่าเป็นการทดแทนคุณ

艾琳小說

ความคิดเห็น