บทที่ 982 โลกอริยะย่อยยับ บรรพชนเต๋ากลับชาติมาเกิด

บทที่ 982 โลกอริยะย่อยยับ บรรพชนเต๋ากลับชาติมาเกิด

“หากไม่มีเหล่าจื่อ โลกอริยะไตรวิสุทธิ์ก็ไม่นับว่าเป็นอันใดเลย!”

ผู้กำหนดชะตาเคราะห์รายหนึ่งเอ่ยเสียงดัง ไม่เห็นโลกอริยะไตรวิสุทธิ์อยู่ในสายตาอย่างสิ้นเชิง

หลี่เต้าคงเอ่ยต่อว่า “ข้าสามารถจัดการเจ้านิกายทงเทียนได้!”

ผู้ทรงพลังคนอื่นๆ ในกลุ่มมิ่งพากันส่งเสียงขึ้นมา แต่ละคนต่างระบุถึงคู่ต่อสู้ พอเทียบดูเช่นนี้แล้วหากว่ากันในแง่ของกำลังรบ โลกอริยะไตรวิสุทธิ์ยังคงสู้กลุ่มมิ่งไม่ได้

ปรมาจารย์ลัญจกรสรวงลูบเครามองไปที่หวงจุนเทียน ไม่ได้พูดอะไร เขายังคงไว้วางใจในตัวหวงจุนเทียนยิ่ง นับตั้งแต่หวงจุนเทียนรวมกลุ่มมิ่งให้เป็นหนึ่งเดียวก็พัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่กลุ่มชั่วร้ายที่ถูกผู้อื่นมุ่งโจมตีหรือทำได้เพียงหลบซ่อนอีกต่อไปแต่กลายเป็นกลุ่มอิทธิพลขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ ความสามารถนี้ทำให้ปรมาจารย์ลัญจกรสรวงละอายใจนัก

ปรมาจารย์ลัญจกรสรวงไม่มีประสบการณ์และความสามารถในด้านการพัฒนายกระดับสักเท่าไร ก่อนหน้านี้เขาแค่เฝ้าดูแลมรรคาสวรรค์เท่านั้น ไม่เคยสอดมือเข้ายุ่งเรื่องจัดการดูแลมรรคาสวรรค์เลย

หวงจุนเทียนลุกขึ้นมา เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “มิ่งเก็บตัวมานานแล้ว สมควรจะประกาศศักดาของพวกเราเสียที หากทำลายล้างโลกอริยะไตรวิสุทธิ์ มรรคาสวรรค์ไม่มีทางคัดค้านแน่ พวกเราจะถล่มโลกอริยะไตรวิสุทธิ์ ยึดมรรควิถีแล้วจากไปทันที จะไม่รั้งอยู่ที่โลกอริยะไตรวิสุทธิ์ในระยะยาว”

“พวกเราน้อมรับบัญชาแห่งเจ้าชะตา!”

สมาชิกกลุ่มมิ่งทั้งหมดรับคำสั่งทันที รัศมีโชติช่วงดั่งสายรุ้ง

….

วันเดือนเคลื่อนคล้อย กาลเวลาไหลผ่านดุจสายน้ำ ผู้ที่นั่งมองอยู่ริมแม่น้ำอาจรู้สึกว่าสายน้ำไหลเชื่องช้า แต่มัจฉาในวารีกลับรู้สึกว่าเร็วยิ่ง

หานเจวี๋ยลืมตาขึ้น ผ่านไปอีกห้าแสนปีแล้ว

เขาเข้าสู่แบบจำลองการทดสอบเป็นอันดับแรก ท้าสู้กับดวงจิตนพชาติ

เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งก้านธูป เขาก็เอาชนะดวงจิตนพชาติได้สบายๆ

เขาท้าสู้ต่อไป

ผ่านไปหลายสิบครั้ง ระยะเวลาที่เขาใช้สังหารดวงจิตนพชาติลดเหลือยี่สิบลมหายใจแล้ว

ยังไม่พอ ยังต้องใช้เวลาจนกว่าจะสามารถสังหารดวงจิตนพชาติในเสี้ยววินาทีได้

ส่วนผู้สร้างมรรคา หานเจวี๋ยยังไม่นึกถึงชั่วคราว คาดว่าคงต้องรอให้โลกปฐมยุคสำเร็จอย่างสมบูรณ์

หานเจวี๋ยมองไปที่หานหลิง บุตรสาวคนนี้ยังคงตั้งใจฝึกบำเพ็ญอยู่ ตบะเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หานเจวี๋ยรู้สึกว่าความเร็วในการบำเพ็ญของนางเร็วกว่าหานฮวงด้วยซ้ำ

หรือจะได้รับอิทธิพลมาจากตน

ถึงอย่างไรหานฮวงก็ไม่ได้ติดตามอยู่ข้างกายเขาทุกวัน หลังออกจากอาณาเขตเต๋าแห่งที่สามไป หานฮวงติดตามจักรพรรดิสวรรค์ผู้ชั่วร้ายออกรบ ในระหว่างนี้จึงทำให้ถ่วงรั้งเวลาบำเพ็ญ

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม การที่หานหลิงฝึกบำเพ็ญได้เร็วก็เป็นเรื่องดี

หานเจวี๋ยเริ่มตรวจดูจดหมาย

ไม่อ่านก็ยังเฉยๆ แต่พออ่านก็ต้องสะดุ้งโหยง

เกิดการต่อสู้แล้ว!

[เทพสูงสุดหยวนสื่อสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากสือตู๋เต้าสหายของท่าน]

[เทพสูงสุดหยวนสื่อสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากมิ่ง] x49

[หลี่เต้าคงสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ]

[ปรมาจารย์ลัญจกรสรวงสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากผู้ทรงพลังลึกลับ]

[เหล่าจื่อสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากหวงจุนเทียนสหายของท่าน]

[หวงจุนเทียนสหายของท่านเผชิญกับการโจมตีจากเหล่าจื่อสหายของท่าน ได้รับบาดเจ็บสาหัส]

[เหล่าจื่อสหายของท่านเผชิญกับคำสาปแช่งลึกลับ พลังเวทปะทุปั่นป่วน]

[จิ่งเทียนกงสหายของท่านได้รับบาดเจ็บทางวิญญาณ เนื่องจากแบกรับบ่วงกรรมจากการสาปแช่งมากเกินไป]

….

กลุ่มอิทธิพลมิ่งปะทะกับโลกอริยะไตรวิสุทธิ์แล้ว!

ด้านล่างยังมีจดหมายอีกมากมาย เห็นได้ชัดว่าศึกนี้ผ่านไปนานหลายปีแล้ว

หานเจวี๋ยเคลื่อนย้ายมาที่อาณาเขตเต๋าหลัก จากนั้นมองไปยังโลกอริยะไตรวิสุทธิ์

มรรคาสวรรค์อยู่ใกล้กับโลกอริยะไตรวิสุทธิ์ยิ่ง หานเจวี๋ยมองปราดเดียวก็เห็นแล้ว

โลกอริยะไตรวิสุทธิ์ที่โอ่อ่างดงามในวันวานไม่คงอยู่อีกต่อไป ห้วงอวกาศบริเวณนั้นเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ซากศพและเศษเกาะแตกแยก ปราศจากความมีชีวิตชีวา

มีรอยแยกมิติสายหนึ่งที่กว้างอย่างยิ่งพาดอยู่เหนือโลกอริยะไตรวิสุทธิ์ คล้ายจะถูกกระบี่กรีดเปิด

หานเจวี๋ยทำนายอยู่ในใจ พบว่าในศึกใหญ่ครั้งนั้นหลี่เต้าคงได้ฟันผ่าห้วงมิติจนเกิดรอยแยกนั้นขึ้น

ปัจจุบันนี้หลี่เต้าคงเป็นอริยะมหามรรคแล้ว พลังแกร่งกล้ายิ่ง

ส่วนศึกระหว่างหวงจุนเทียนและเหล่าจื่อ เขาทำนายถึงไม่ได้ คาดว่าสองคนนี้คงไปสู้กันในอาณาเขตพิเศษ