บทที่ 990 เส้นทางผจญมาร

บทที่ 990 เส้นทางผจญมาร

“งามชุมนุมฟ้าบุพกาลกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ขอให้บุตรแห่งสวรรค์ทุกคนที่เข้าร่วมงานชุมนุมฟ้าบุพกาลมุ่งหน้ามารอที่ประตูเมือง!”

เสียงของเทพมหาทัณฑ์ดังก้องไปทั่วเมืองทศพิธ พอสิ้นเสียงเขา บุตรแห่งสวรรค์นับไม่ถ้วนพลันย่อตัวกระโจนออกไป ดั่งห่าธนูที่พุ่งสู่ท้องนภา ตระการตายิ่งนัก

หานเจวี๋ยส่งตัวหานชิงเอ๋อร์ที่อยู่ข้างกายไปปรากฏตัวข้างๆ หานฮวงทันที

เหล่าผู้ทรงพลังที่อยู่ด้านล่างล้วนประหม่าขึ้นมา พวกเขาอยากรู้ยิ่งนักว่ากฎกติกาของงานชุมนุมฟ้าบุพกาลจะเป็นเช่นไร

งานชุมนุมนี้เป็นกระแสมานานหลายล้านปี ข่าวเกี่ยวกับกฎกติกาของงานก็พูดกันไปสารพัด แต่เทพมหาทัณฑ์และอริยะสวรรค์เกรียงไกรไม่เคยประกาศกำหนดเลย

จอแสงขนาดใหญ่จอหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหานเจวี๋ยและเทพมหาทัณฑ์ ฉายภาพของฟ้าดินแห่งหนึ่ง ฟ้าดินกว้างใหญ่วังเวง ทอดสายตามองออกไปจะเห็นเนินรกร้างลุ่มๆ ดอนๆ ไม่เห็นสัญญาณชีพเลยสักนิด

บรรดาผู้ทรงพลังอดไม่ได้ที่จะเสวนาหารือกัน หรือว่านี่จะเป็นด่านแรกของงานชุมนุมฟ้าบุพกาล

ในเวลานี้เอง เหนือประตูเมืองแต่ละทิศของเมืองทศพิธล้วนปรากฏจอแสงเช่นนี้ขึ้นทั้งสิ้น ภาพที่ปรากฏคือฟ้าดินกว้างใหญ่ที่เรียกเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากเหล่าบุตรแห่งสวรรค์นับไม่ถ้วนได้

ห้าเทวทัณฑ์ หานฮวง เจียงเจวี๋ยซื่อ หานชิงเอ๋อร์ ฉู่ซื่อเหริน มู่หรงฉี่ เทพมารขุนพลสวรรค์ ฉินหลิง หานอวี้และพวกไก่คุกรัตติกาล เหล่าศิษย์ทั้งหมดจากมรรคาสวรรค์และสำนักซ่อนเร้นล้วนมารวมตัวกันหน้าประตูเมืองแห่งหนึ่ง

ไก่คุกรัตติกาลพลันร้องขึ้นว่า “หรือว่าแต่ละบานประตูล้วนเป็นเขตทดสอบแห่งเดียวกัน หากพวกเราทั้งหมดเข้าไปเบียดเสียดด้านใน จะขัดแย้งกันเองหรือไม่”

พอมันเอ่ยมาเช่นนี้ คนอื่นๆ ก็พากันขมวดคิ้วขึ้นมา

พวกเขาทราบถึงพลังของสำนักซ่อนเร้นดี หากเกิดความขัดแย้งภายในขึ้นมาจริงๆ เช่นนั้นย่อมต้านรับไม่ไหว

“น่าจะไม่ใช่กระมัง พวกเรามองเห็นภาพมายาที่ฉายอยู่เหนือประตูเมืองเหมือนกันหมด อีกอย่างตอนที่พวกเรามารวมตัวกันเช่นนี้ อาจารย์ปู่ก็ไม่ได้เอ่ยเตือนเลย” มู่หรงฉี่ส่ายหน้าพลางเอ่ยออกไป

คนอื่นๆ ก็รู้สึกว่ามีเหตุผล อดไม่ได้ที่จะพยักหน้ารับ

จ้าวซวงเฉวียนและชิงเทียนเสวียนจียืนห่างออกไปไม่ไกล มองกองกำลังสำนักซ่อนเร้นที่ชุมนุมกันอยู่ ตะลึงอยู่ในใจ

พวกเขารู้ว่ารากฐานของสำนักซ่อนเร้นแข็งแกร่งยิ่ง แต่ไม่คิดเลยว่าจะน่ากลัวขนาดนี้ มีอริยะมหามรรคไม่ต่ำกว่ายี่สิบคน

หานฮวงก็แปลกใจมากเช่นกัน แต่ไม่ได้แสดงออกมา

ไก่คุกรัตติกาลเดินเข้ามาหา ไปยืนอยู่ด้านหลังหานฮวง ร้องขึ้นว่า “ถึงอย่างไรข้าก็จะติดตามหานฮวง เชิญพวกเจ้าตามสบายเลย!”

หานฮวงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ตกลง ขอเพียงไม่ผิดกฎ ข้าก็จะคุ้มครองเจ้าเอง ท่านปู่ไก่!”

กวนปู้ไป้แค่นเสียงเอ่ยไปว่า “ศิษย์น้องฮวง ตำแหน่งเลิศล้ำหมื่นยุคยังไม่ตกเป็นของเจ้า ข้าไม่มีทางยกให้เจ้า”

เทพมารที่เหลือก็ส่งเสียงขึ้นมาเช่นกัน

เจียงอี้เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “พวกเจ้าวางท่าอะไรกัน พวกเราสามพี่น้องยังไม่พูดเลย ระวังจะเจอกับพวกเราในรอบหมื่นผู้กล้าเข้าเล่า เพราะพวกเราจะกำจัดทิ้งทันที!”

จ้าวเซวียนหยวนก็ยิ้มอย่างเย่อหยิ่งเช่นกัน

ฝั่งสำนักซ่อนเร้นมีสมาชิกมากมาย ย่อมดึงดูดความสนใจของเหล่าบุตรแห่งสวรรค์คนอื่นๆ เห็นพวกเขาวางท่าโอหังกันปานนี้ ถึงแม้เหล่าบุตรแห่งสวรรค์จะไม่สบอารมณ์แต่ก็ไม่กล้าออกหน้า

กลิ่นอายของพวกเขารวมกันแล้วแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ!

เวลานี้เอง เสียงของเทพมหาทัณฑ์ดังก้องไปทั่วเมือง

“ด่านแรกของงานชุมนุมฟ้าบุพกาล เส้นทางผจญมาร!

“สถานที่ที่พวกเจ้าเห็นคือคุกมารพยาบาทแห่งก้นบึ้งฟ้าบุพกาล พวกเจ้าจะถูกส่งตัวไปยังชายขอบคุกมารพยาบาท ต้องไปให้ถึงใจกลางคุกมารพยาบาทภายในหนึ่งเดือน เมื่อเคลื่อนย้ายผ่านค่ายกลส่งตัวกลับมายังเมืองทศพิธได้ก็นับว่าผ่านด่านแล้ว ไม่จำกัดจำนวนผู้ผ่านด่าน

“ในคุกมารพยาบาท บุตรแห่งสวรรค์จะใช้แผนการหรือกลยุทธ์ใดๆ ก็ได้ ขอเพียงผ่านด่านได้เท่านั้น แต่ขอเตือนพวกเจ้าเอาไว้เล็กน้อย ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางคุกมารพยาบาทเท่าไรก็มีมารพยาบาทเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น ตบะก็จะแกร่งกล้าขึ้นไปเรื่อยๆ ต่อให้เกิดการบาดเจ็บล้มตายขึ้น เส้นทางผจญมารก็ไม่มีทางหยุดลงกลางคัน!

“อีกหนึ่งชั่วยามให้หลัง บุตรแห่งสวรรค์ทั้งหมดที่อยู่หน้าประตูเมืองล้วนจะถูกส่งตัวไปยังเส้นทางผจญมาร พวกเจ้ายังมีเวลาสำหรับถอนตัว!”

เสียงของเทพมหาทัณฑ์กระตุ้นให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากเหล่าบุตรแห่งสวรรค์อีกครั้ง

แต่ก็ไม่มีบุตรแห่งสวรรค์ถอนตัวเลย ผู้ที่สามารถมาถึงที่นี่ได้ย่อมไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดา เตรียมการมานับสิบล้านปีเพื่องานชุมนุมครั้งนี้ ไหนเลยจะถอนตัวได้

ระดับตบะขั้นต่ำสุดของผู้เข้าร่วมงานคืออริยะเบิกฟ้า ต่างตระเตรียมวิธีการรักษาชีวิตไว้แล้วทั้งสิ้น ต่อให้ตายในเส้นทางผจญมารก็มีวิธีฟื้นคืนชีพ

ภายในห้องโถง บรรดาผู้ทรงพลังก็พูดคุยเกี่ยวกับเส้นทางผจญมารเช่นกัน

“กติกานี้ไม่เลวเลย ทำให้เหล่าบุตรแห่งสวรรค์ได้ทราบพอดีว่าฟ้าบุพกาลมิได้สงบสุขอย่างสมบูรณ์”

“บททดสอบของเส้นทางผจญมารไม่ได้วัดแค่พลังของคนผู้หนึ่ง แต่ยังวัดด้านการเจรจาสื่อสารและความกล้าหาญด้วย”

“ด่านแรกก็ค่อนข้างน่าสนใจแล้ว ไม่รู้เช่นกันว่าหลังจากนี้จะมีอีกกี่ด่าน”

“หากว่ามีคนผ่านด่านไม่ถึงหนึ่งหมื่นคนเล่า”