รัก(ลับ)นายวิศวะ EP.6.1 ความซวยของอันนา

หลายนาทีต่อมา ด้านเจมส์หลังจากที่รุ่นน้องช่วยกันขนหนังสือเสร็จแล้วนั้น บนห้องเก็บของ เหลือเจมส์เพียงคนเดียว เพราะดีเอ็มและดีเทลนั้นลงไปเช็คชื่อกับอาจารย์ ร่างสูงที่กำลังจะเดินตามเพื่อนออกจากห้องไปนั้น แต่แล้วกับต้องชะงักเมื่อมีเสียงสมาร์ตโฟนภายในห้องนั้นดังขึ้นมา

Rrrrrrrrrr เสียงที่ดังขึ้นมานั้นซึ่งไม่ใช่เครื่องของเขาแน่นอน เมื่อเป็นเช่นนั้นร่างสูงจึงเลือกที่จะเดินตามเสียงที่ดังขึ้นมา ก็พบว่ามีสมาร์ตโฟนเก่าๆ เครื่องหนึ่งที่ตกอยู่ข้างๆ กับชั้นหนังสือ มือหนาของเจมส์เลือกที่หยิบขึ้นมาดู ก็พบว่าภาพพื้นหลังในเครื่องนั้นเป็นภาพถ่ายของอันนา

หึ...คงไม่ต้องเดาว่ามือถือเครื่องเก่าสภาพยับเยินแทบจะไม่ใช่สมาร์ตโฟนนั้น เป็นของใคร เพราะภาพถ่ายบนหน้าจอก็ชัดเจนอยู่แล้ว นิ้วเรียวของเจมส์กดปิดเสียงที่ดังรบกวนเขา จากนั้นก็เก็บสมาร์ตโฟนใส่ในกระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวแพงลงไปทันที

เมื่อ 10 นาทีที่แล้ว

อีกด้านของอันนาหลังจากที่ร่างบางเดินลงมาจากตึก และแยกกับน้ำอิงและลูกพีชเพื่อจะไปทำงานนั้น มือเรียวของอันนาล่วงหาสมาร์ตโฟนของเธอในกระเป๋าเป้ใบเล็กสองถึงสามครั้ง แต่แล้วใบหน้าสวยหวานกับต้องชะงักลงทันที

"ให้ตายเถอะ ฉันยิ่งรีบๆ อยู่ด้วย นี้อย่าบอกนะว่ามือถือฉันหล่นในห้องเก็บของจริง" แต่ก่อนที่อันนาจะกลับไปยังห้องเก็บของก็ไม่ลืมที่จะเทของออกจากกระเป๋าเพื่อดูให้แน่ใจ มือถือของฉันก็ไม่ใช่เครื่องเล็กที่จะซ่อนในซอกใดซอกหนึ่งของกระเป๋าได้

เมื่อไม่เจอโทรศัพท์ในกระเป๋า ใบหน้าสวยหวานถึงกับซีดเผือกและรู้สึกใจหายลงทันที ถ้าฉันรวย ฉันไม่ได้มารู้สึกเสียดายอะไรกับสมาร์ตโฟนราคาไม่กี่พันหรอกนะ แต่นี้ฐานะฉันค่อนข้างที่จะจน การที่จะซื้อสมาร์ตโฟนเครื่องหนึ่งได้ไม่ใช่เรื่องง่ายฉันต้องทำงานแลกค่าแรงไปหลายเดือนอยู่เหมือนกัน

ยัยอันเอ้ย...ทำไมแกถึงได้ซุ่มซามและไม่ระวังแบบนี้ จะหล่นในห้องเรียนก็คงไม่ใช่เพราะตอนที่เดินออกมากับกลุ่มเพื่อนๆ ฉันยังหยิบออกจากกระเป๋าเป้ของฉันอยู่เลย ถ้าหายจริงนี้งานเข้าเลยนะ

อันนาถึงกับมือกุมขมับ ฉันจะเริ่มหาจากตรงไหนก่อนดี

"อ่า..." นี้วันซวยอะไรของฉันนอกจากจะมีเรื่องกับนายเจมส์บ้าอะไรนั้นแล้ว มือถือฉันก็ยังหล่นหายอีกซวยซ้ำซวยซ้อนจริง