บทที่ 6 ผู้หญิงที่เขาเล่นแล้วทั้งนั้น

บทที่6 ผู้หญิงที่เขาเล่นแล้วทั้งนั้น

“เป็นอะไร ไปสิ เธอบอกจะนวดให้ฉันไม่ใช่หรือ?” ผู้ชายคนนั้นเร่งกู้เหวยยี

กู้เหวยยีอ้าปาก แต่พูดออกมาไม่ได้

ผู้ชายคนนั้นมองไปตามสายตาของเธอ เห็นรถหรูและมู่โล่หมิงที่นั่งอยู่ในรถ เขาหัวเราะขึ้นมาทันที “ทำไม เห็นผู้ชายหล่อรวยแล้วเธอถึงกับก้าวขาไม่ออกเลยหรือ? อย่าหวังสูงไปหน่อยเลย เขาไม่มีวันมาชอบผู้หญิงอย่าเธอหรอก เธอไปคิดดีๆดีกว่าว่าเดี๋ยวจะบริการฉันยังไง”

กู้เหวยยีดึงสติกลับมาได้ เธอละสายตากลับมาอย่างลำบาก “ใช่ เขาไม่มีวันมาชอบฉันหรอก”

ผู้ชายคนนั้นโอบกู้เหวยยีไว้ แล้วเดินไปข้างหน้าต่อ

“หยุดเดี๋ยวนี้” มู่โล่หมิง ไม่น่าเชื่อว่าเขาลงจากรถแล้วเดินมา

...................................................

กู้เหวยยีแข็งไปทั้งตัว มือของเธอสั่นอย่างแรง เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังกลัวหรือว่ารอ

“เธอคืนละเท่าไหร่?” มู่โล่หมิงมองไปที่ผู้ชายคนนั้น น้ำเสียงของเขาฟังดุเย็นชา

ผู้ชายคนนั้นพูดพลางยักคิ้ว “อุ้ย คนรวยก็ชอบแบบนี้เหมือนกันหรือ? เธอก็แค่ของต่ำของถูก มากสุดคืนละสองร้อยหยวน”

มู่โล่หมิงขมิบปาก สายตาที่หม่นหมองมองไปที่กู้เหวยยี

“ถูกจริงๆ ถูกจนสำส่อน”

กู้เหวยยีกำมือไว้แน่น เธออยากจะพูดว่าแล้วยังไง เกี่ยวอะไรกับนาย แต่เธอไม่มีเสียง

ผ่านมาสามปี ความสำคัญของมู่โล่หมิงที่อยู่ในใจเธอกลับหนักหนากว่าเดิม มันกดทับเธอจนแทบจะหายใจไม่ออก

มู่โล่หมิงหยิบกระเป๋าเงินออกมาช้าๆ แล้วหยิบเงินในกระเป๋าออกมาใบหนึ่ง

“คุณชายใหญ่ คุณจะเอาเธอจริงๆ หรือ?” ผู้ชายคนนั้นรู้สึกแปลกใหม่ “ผมบอกให้นะครับ ผู้หญิงแถวนี้ เป็นพวกผู้หญิงเหลือๆ จากพวกคนจนที่ทำงานอยู่แถวนี้ทั้งนั้น คุณไม่น่าจะพอใจการบริการของเธอหรอก”

มู่โล่หมิงยิ้มมุมปาก “ใครบอกว่าผมจะเล่นกับเธอ? ผู้หญิงอย่างเธอมันสกปรก ผมขยะแขยง เงินพวกนี้ให้นาย”

เขายื่นเงินไปให้ผู้ชาย “ผมจะให้คุณเหยียดหยามเธอ ที่นี่”

ผู้ชายคนนั้นมองไปที่เงิน ดูๆ แล้วน่าจะมีหลายพัน แทบจะเท่าเงินเดือนเขาแล้ว

“งั้นดีเลยสิครับ” ผู้ชายคนนั้นรับเงินมาทันที “คุณชายใหญ่อยากให้ผมทำยังไงกับเธอครับ ว่ามาได้เลยครับ ผมรับรองว่าคุณต้องชอบแน่ๆ ครับ”

กู้เหวยยีทนจนสั่นไปทั้งตัว เธอโกรธมาก แล้วเธอก็พูดมีเสียงจนได้