ตอนที่ 4
ตอนที่ 4 เจ้านายของเจ้านายอีกที
September 29, 2026
จิรทีปต์ขมวดคิ้วทันทีเมื่อเขาเห็น
ภาณุคนนี้กำลังรนหาที่ตายอยู่ใช่ไหม?
เขาเริ่มแก้แค้นชมพูนุทอย่างรวดเร็ว
“ผมเป็นคนทำร้ายเขา มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย” จิรทีปต์พูด “ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง”
"อย่า"
ชมพูนุทส่ายหน้าและพูดด้วยดวงตาแดงก่ำ “อย่าไปหาเขา เขาจะต้องฆ่าคุณ”
ผู้ชายคนนี้ทั้งงี่เง่าและร้ายกาจมาก เขาจะไม่มีวันปล่อยให้จิรทีปต์เดินกลับออกไปได้อย่างแน่นอน
“แล้วก็ อย่าให้พ่อแม่ของฉันรู้เรื่องนี้นะคะ ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะต้องไล่คุณออกไปแน่ ๆ”
ตราบใดที่จิรทีปต์อยู่ในบ้านของเธอ ภาณุจะไม่กล้าเข้ามาทำร้ายเขา แต่ถ้าจิรทีปต์ถูกไล่ออกไป ภาณุจะต้องกลับมาเอาคืนจิรทีปต์แน่นอน
“มันก็แค่งาน ถึงฉันจะทำงานที่เครือนภกาญจน์ไม่ได้ ฉันก็ไปหางานทำที่อื่นได้”
ชมพูนุทพยายามฝืนยิ้มออกมา
จากนั้นเธอก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเริ่มเตรียมประวัติการทำงานของตัวเอง
จิรทีปต์ไม่ได้พูดอะไร ไม่มีอะไรที่เขาจะสามารถพูดกับผู้หญิงจิตใจดีคนนี้ได้
สิ่งที่เขาทำได้คือทำให้คนที่รังแกเธอ ชดใช้!
จิรทีปต์หยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อส่งข้อความสั้น ๆ มันสั้นมาก แต่ก็สั้นพิฆาต
……
ตอนนี้ภาณุกำลังรู้สึกลำพองใจมาก
เมื่อเขาได้รับโครงการนี้มาบริหารต่อ ตำแหน่งของเขาในฐานะสมาชิกครอบครัวนภกาญจน์ก็จะเพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง
เขากำลังจะเป็นทายาทคนต่อไปของตระกูล ซึ่งมันก็ถูกต้องที่สุดแล้ว
มือของเขายังคงพันผ้าพันแผลไว้ในขณะที่เขาเดินทางไปอาคารสำนักงานโรจน์กรุ๊ปพร้อมกับเอกสารสัญญา
“ผมมาหาท่านประธานรุ่งโรจน์เพื่อเซ็นสัญญา”
ภาณุเชิดหน้าขึ้น ขณะที่เขาเดินเข้าไปที่แผนกต้อนรับ ใบหน้าของเขาดูเย่อหยิ่ง
“สวัสดี คุณมีนัดกับท่านประธานรุ่งโรจน์ไหมคะ?”
“ผม ภาณุ นภกาญจน์ ผู้จัดการทั่วไปของเครือนภกาญจน์ เราหารือกันในโครงการนี้กับท่านประธานรุ่งโรจน์มาสักระยะแล้ว และวันนี้เราก็จะมาเซ็นสัญญากัน”
ภาณุไม่พอใจ เธอเป็นแค่พนักงานต้อนรับ ทำไมเธอถึงมีคำถามมากมายนัก?
“ฉันขอโทษจริง ๆ นะคะ แต่ท่านประธานรุ่งโรจน์จะไม่พบใครที่ไม่ได้นัดหมายมา” พนักงานต้อนรับยิ้มนิ่ง ๆ
“ผมบอกว่าผมเป็นผู้จัดการทั่วไปของเครือนภกาญจน์ไง!”
“ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ ฉันรู้จักแต่คุณชมพูนุทจากเครือนภกาญจน์เท่านั้น และท่านประธานรุ่งโรจน์ก็ได้สั่งไว้แล้วว่าถ้าเป็นคุณชมพูนุทให้อนุญาตให้เธอขึ้นไปชั้นบนได้เลย แต่ท่านจะไม่พบคนอื่นนะคะ”
"นี่เธอ!"
ภาณุโกรธจัดขึ้นมาทันที
นี่หมายความว่ายังไง?
ชมพูนุทเป็นใครใหญ่มาจากไหน?
ทำไงเธอถึงสามารถขึ้นไปชั้นบนได้ไม่ต้องตอบคำถามอะไรในขณะที่เขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าพบ ท่านประธานรุ่งโรจน์? ทำไม!
“งานนี้เป็นโครงการใหญ่ ถ้าล่าช้า เธอจะรับผิดชอบไหวไหม?”
ภาณุโบกมือ “ฉันไม่สนใจเธอแล้ว ฉันขึ้นไปเองดีกว่า!”
เขาเพิ่งเดินออกไปแค่สองก้าว เสียงขู่ก็ดังขึ้นข้างหลังเขา
“มันเป็นแค่โครงการเล็ก ๆ ผมปล่อยมันไปได้นะ!”
ท่านประธานรุ่งโรจน์มาแล้ว!
ภาณุยิ้มกว้างทันทีและเปลี่ยนน้ำเสียงของเขา “ท่านประธานครับ ท่านพูดอะไรกัน ผมแค่ล้อเล่นก็เท่านั้นเอง!”
“นี่อาจเป็นโครงการเล็กๆ สำหรับท่าน แต่สำหรับเครือนภกาญจน์ งานนี้ถือเป็นโครงการใหญ่มาก!”
เขารีบวิ่งเข้าไปด้วยท่าทีนอบน้อม “วันนี้ผมเอาสัญญามาให้ครับ ผมไม่แน่ใจว่าท่านประธานหรือ…”
“ผมบอกตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าผมฉันจะเซ็นสัญญากับเครือนภกาญจน์?”
ท่านประธานรุ่งโรจน์ขมวดคิ้วมุ่น
ภาณุไม่ทันได้ตั้งตัว
เขาจึงโพล่งออกมาว่า “ชมพูนุทยังไม่ได้คุยกับท่านเหรอครับ?”
“ก็ใช่ ชมพูนุทพูดคุยรายละเอียดทุกอย่างกับฉันเรียบร้อยแล้ว เพราะฉะนั้นถ้าฉันจะเซ็นสัญญา ฉันก็จะเซ็นสัญญากับชมพูนุท คุณเป็นใคร?"
ภาณุเริ่มโกรธมากขึ้น