บทที่2 องค์หญิงหานชิน

ตำหนักนอกวัง ณ เรือนหานชิน

“ฮ่า ๆ ข้าอยากเห็นหน้าของหวังลู่ฉงยิ่งนัก ฮึ! แม่ทัพไร้พ่าย ไยมาตกม้าตายตอนถูกจับแต่งงานกับข้าเล่า นี่ถึงขนาดหนีไปซบอกยอดคณิกาเลยรึ จะให้ข้าทำเยี่ยงไรบุกไปแหกอกเขา หรือไปหัวเราะกับความคิดเสมือนดีเล่า”

หานชินหัวเราะร่า นางไม่ได้รู้สึกเศร้าเสียใจหรือยินดีกับการแต่งงานในครั้งนี้ เหตุผลทางการเมืองล้วน ๆ ที่ทำให้นางต้องออกเรือนกับหวังลู่ฉงผู้หยิ่งผยอง

“องค์หญิงมิสำรวมเลยนะเพคะ”

พระนมข้างกายเอ่ยตักเตือนองค์หญิงของตน นางเองเพียรพยายามให้องค์หญิงทรงเป็นกุลสตรีทุกระเบียดนิ้ว แต่สิ่งที่ได้กลับตรงกันข้ามเสมอ

“อย่าได้กลัวว่าข้าจะทำเสื่อมเกียรติยามอยู่ต่อหน้าผู้คนเลยแม่นม สำหรับองค์หญิงกำพร้าเช่นข้า ไม่มีผู้ใดสนใจเท่าเรื่องราวเสื่อมเสียที่กล่าวหาข้าหรอกนะ อย่าได้เหนื่อยกับคำผู้อื่น จงเหนื่อยกับภารหน้าที่เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ท่านดูแลข้ามาเป็นอย่างดีข้าย่อมมองเห็น”

หญิงสาวยกจอกสุราขึ้นดื่ม ในสายตาผู้คนนั้นนางคือหญิงมากตัณหา ที่มักสะสมบุรุษเอาไว้ข้างกายมากมาย ส่วนเรื่องจริงนั้นไม่จำเป็นที่นางต้องบอกกล่าวให้ผู้อื่นรับรู้ เพราะมิว่าพูดอย่างไรมันก็คือคำแก้ตัวอยู่ดีในความคิดของผู้คน

“เตรียมทุกอย่างให้พร้อม มิใช่สำหรับงานแต่ง แต่เป็นการเดินทางติดตามสามีข้าสู่ชายแดน”

หานชินออกคำสั่งที่ดูเรียบง่าย แต่ย่อมมีความนัยแอบแฝงที่รู้กันแค่เพียงคนสนิทเท่านั้น

“เพคะ องค์หญิงโปรดวางพระทัย ทุกอย่างจะมิขาดตกบกพร่อง แล้วเรื่องชุดแต่งงานเล่าเพคะ”

“จะทำแบบไหนก็ตามใจ ข้ายังไงก็ได้”

หญิงสาวส่งสัญญาณมือเล็กน้อย เป็นการบอกว่านางไม่อยากรับรู้เรื่องการแต่งงานอีก แม่นมชุ่ยอิงจำต้องปล่อยให้ผู้เป็นนายดื่มสุราเงียบ ๆ โดยมีขันทีคนสนิทคอยดื่มเป็นเพื่อน

ในตำหนักนอกวังแห่งนี้ ทั้งสุราและดนตรีต้องเป็นเลิศ แต่ที่สำคัญไปกว่านั้น ผู้ติดตามต้องดื่มเก่งมิให้แพ้ผู้เป็นนาย การที่แม่นมเช่นนางไม่คิดห้ามปราม เพราะรู้ดีถึงเบื้องหลังสิ่งเหล่านี้ ยามทำหน้าที่องค์หญิงของนางหาได้ยิ่งหย่อนกว่าผู้ใด และสิ่งที่ทรงแบกรับไว้หนักเกินกว่าสตรีทั่วไป จะสามารถแบกรับเพียงลำพังเช่นองค์หญิงของนางได้

จวนเสนาบดีหลิวจง

“กรี๊ด!!!”

เสียงกรีดร้องของคุณหนูรองสกุลหลิว ดังก้องทั่วเรือนหลังงาม ข่าวเรื่องการแต่งงานของชายที่หมายปอง กับองค์หญิงมีราคีผู้นั้น มันไม่ควรเกิดขึ้น นางจะเอาหน้าไปไว้ที่ใดกับเรื่องนี้

ทั่วทั้งเมืองหลวงมีผู้ใดบ้างไม่รู้ ว่านางนั้นคือคนที่ถูกวางให้เป็นภรรยาเอกจวนแม่ทัพหวังลู่ฉง แม้ฝ่ายชายจะยังไม่เอ่ยปากทาบทามสู่ขอ แต่การที่เขามิได้ปฏิเสธถึงการไปมาหาสู่ นั่นย่อมเป็นการบอกได้ว่านางคือสตรีอันดับหนึ่งที่เขาจะเลือกอย่างแน่นอน

“หยุดบ้าได้แล้ว อี้ชิว”