บทที่ 102 ใครถูกใครผิด

พอมู่อวี๋เฟยได้ยินที่มู่ซีซีพูด ในใจจึงคันยิบๆกว่าเดิม แล้วตะคอกใส่มู่ซีซีเหมือนคนบ้า "มู่ซีซี แกไม่ต้องมาปากเก่งที่นี่ ทั้งๆที่แกหน้าด้านแล้วแย่งผู้ชายของฉันไป ตอนนี้แกยังมาตอแหลทำตัวน่าสงสารอีก อีมู่ซีซีแกมันน่าขยะแขยง!"

มู่ซีซีฟังที่มู่อวี๋เฟยพูดจึงหลุดขำ สันดานมู่อวี๋เฟยก็ยังไม่เปลี่ยน!

บอกว่าเธอแย่งผู้ชายของมู่อวี๋เฟย ถ้าจะพูดจริงๆ เธอควรจะเป็นคนที่แต่งงานกับจี้หลิงชวนไม่ใช่เหรอ? ต้องพูดว่ามู่อวี๋เฟยแย่งผู้ชายของเธอมู่ซีซีสิถึงจะถูก!

มู่อวี๋เฟยที่อยู่ข้างๆเห็นบนหน้ามู่ซีซีมีรอยยิ้มที่เยาะเย้ย จึงขมวดคิ้วแน่น นังสารเลวมู่ซีซียังกล้ายิ้มอีก!

มู่อวี๋เฟยที่ทนไม่ไหวแล้ว จึงลุกขึ้นยืน แล้วพุ่งมาหามู่ซีซีเหมือนคนบ้า

มู่ซีซีคิดไม่ถึงเลยว่าอยู่ๆมู่อวี๋เฟยจะทำแบบนี้ จึงอึ้งเล็กน้อย เลยตั้งสติไม่ได้แล้วยืนนิ่งอยู่กับที่

เห็นเล็บของมู่อวี๋เฟยจะข่วนหน้ามู่ซีซีแล้ว จี้หลิงชวที่อยู่ข้างๆจึงหรี่ตาลงแล้วยื่นมือไปจับมือของมู่อวี๋เฟยไว้

มืออีกข้างก็จับมู่ซีซีไว้ แล้วดึงเธอมาไว้ที่ข้างหลังตัวเอง

ห้องที่สงบเงียบมีแต่เสียงกรีดร้องของมู่อวี๋เฟย "โอ๊ย! เจ็บเจ็บ……เจ็บ……"

มู่อวี๋เฟยโดนจี้หลิงชวนหักข้อมือไว้ อยากดิ้นก็ดิ้นไม่หลุด เจ็บจนน้ำตาไหลออกมา

พ่อมู่กับแม่มู่เห็นว่าสถานการณ์เปลี่ยนไป ตกใจที่จี้หลิงชวนจับข้อมือมู่อวี๋เฟยไว้ด้วยสีหน้าเข้มขรึม แล้วเหงื่อก็ไหลออกมาเต็มหน้าผาก

พ่อมู่รีบลุกขึ้น แล้วพูดกับจี้หลิงชวนด้วยน้ำเสียงประจบประแจง "คุณชายจี้ครับ ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆนะครับ ผมขอโทษแทนอวี๋เฟยด้วยครับ……"

ยังไงก็ลูกสาวตัวเอง พ่อมู่เห็นจี้หลิงชวนทำกับมู่อวี๋เฟยแบบนี้ ในใจจึงรู้สึกไม่ดี

ปฏิกิริยาของแม่มู่เว่อร์กว่าพ่อมู่อีก แม่มู่รักมู่อวี๋เฟยมากอยู่แล้ว ตอนนี้เห็นสีหน้ามู่อวี๋เฟยซีดขาวแล้วร้องไห้ จึงร้องไห้ตามไปด้วย

จากนั้นจึงไม่สนใจภาพลักษณ์แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าจี้หลิงชวน แล้วขอร้องอ้อนวอนเขา "คุณชายจี้คะ คุณปล่อยอวี๋เฟยของเราเถอะค่ะ เธอ……เธอไม่ได้ตั้งใจ ขอร้องคุณปล่อยเธอเถอะค่ะ กลับไปเราจะอบรมสั่งสอนเธอดีๆ"

สายตาที่เยือกเย็นของจี้หลิงชวนมองกวาดมู่อวี๋เฟย แววตามีความรังเกียจ วินาทีต่อมา จี้หลิงชวนจึงสะบัดมือเธอออกอย่างไม่ไว้หน้า มู่อวี๋เฟยที่ไม่ทันตั้งตัวจึงเซล้มลงไปที่พื้นอย่างทุลักทุเล

แต่สายตาจี้หลิงชวนกลับไม่เหลือบมองมู่อวี๋เฟยเลย

ถ้าจี้หลิงชวนอยากจัดการใครสักคนมีวิธีเป็นร้อยเป็นพัน จัดการคนอย่างมู่อวี๋เฟย จี้หลิงชวนไม่แยแสที่จะลงมือเองด้วยซ้ำ เดี๋ยวมือเขาจะสกปรกเปล่าๆ

แล้วจุดประสงค์หลักของวันนี้คืออยากให้มู่ซีซีเห็นธาตุแท้ที่น่ารังเกียจของทั้งครอบครัว ตอนนี้จี้หลิงชวนบรรลุจุดประสงค์แล้ว จึงใช้สายตาที่เยือกเย็นมองกวาดพ่อมู่ แม่มู่กับมู่อวี๋เฟยเป็นคำเตือน แล้วค่อยเก็บสายตากลับมา เขาจึงจับมือมู่ซีซีแล้วเดินออกจากห้องไปข้างนอกทันที

มู่ซีซีรีบเดินตามฝีเท้าจี้หลิงชวนออกจากร้านอาหารแล้วเดินขึ้นรถ เธอค่อยดึงสติตัวเองกลับมาได้