บทที่ 115 ลักลอบเป็นชู้?

ความรู้สึกเย็นวาบที่หลังของเธอแบบนี้ทำให้มู่ซีซีตกตะลึงโดยไม่รู้ตัว

เมื่อฉู่จือหยวนพูดคำนั้นออกไปด้วยน้ำเสียงของเขาก็ยิ้มอย่างไม่รู้ตัว เมื่อเห็นมู่ซีซีมองลงมาและไม่พูด เขาคิดว่ามู่ซีซีรู้สึกเขินอาย

จู่ๆ หัวใจฉันก็เหมือนถูกมดกัดและมันก็คันมากจนทนไม่ไหว ฝ่ามือใหญ่ที่กุมมือเล็กๆ ของมู่ซีซีแน่นขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวและยิ้มอย่างภาคภูมิใจให้มู่ซีซีแล้วจึงอธิบายว่า "ซีซี อย่าเข้าใจฉันผิด พี่สาวกับฉันไม่มีอะไรทำ แค่เพิ่งกินข้าวเที่ยงด้วยกัน"

ขณะที่ฉู่จือหยวนพูดเขาไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ รอยยิ้มในเสียงของเขาก็กว้างขึ้นทันที เขามองไปที่มู่ซีซีแล้วพูดว่า “ซีซี และฉันควรจะขอบคุณพี่สาวของคุณจริงๆ ถ้ามัน ไม่ใช่ให้พี่สาวของคุณบอกฉัน ฉันไม่รู้ว่าคุณชอบฉันมานานแล้ว”

ทันทีที่คำพูดของฉู่จือหยวนจบลง มู่ซีซีก็อดไม่ได้ที่จะมองฉู่จือหยวนด้วยความตกใจและพูดด้วยใบหน้าที่ไม่น่าเชื่อ “พี่ฉู่ เมื่อกี้คุณกำลังพูดถึงอะไร?"

ฉู่จือหยวนมองดูท่าทางประหลาดใจของมู่ซีซียิ้มแล้วจับมือของมู่ซีซีแล้วพูดว่า "ซีซี อย่าเขินอายที่จะชอบฉันไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่ฉันก็ชอบเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะพี่สาวของเธอดูไดอารี่ที่เธอเขียนไว้ก่อนหน้านี้ให้ฉันดู ฉันอาจจะเสียเธอไปก็เป็นได้”

มู่ซีซีฟังฉู่จือหยวนพูด ดวงตาของมู่ซีซีก็เบิกกว้างด้วยความตกใจและเธอไม่สามารถพูดเปิดปากพูดได้

ไดอารี่? !

ใช่! มู่ซีซีเคยมีนิสัยชอบเขียนไดอารี่มาก่อนแต่หลังจากอาศัยอยู่กับจี้หลิงชวน มู่ซีซีไม่ได้เขียนไดอารี่

ในเวลานั้นมู่ซีซีเพิ่งอยู่ปีหนึ่งและตกหลุมรักฉู่จือหยวน มู่ซีซีไม่ได้บอกใครเลยยกเว้น ลั่วเสี่ยวชิงเธอเขียนถึงความรักที่เป็นความลับทั้งหมดของเธอสำหรับฉู่จือหยวน ในขณะนั้นในไดอารี่เล่มนั้น

ไม่กี่วันต่อมา ไดอารี่ก็หายไป ขณะที่แม้มู่ซีซีจะเสียใจบ้างกับไดอารี่ที่หายไป เธอก็ไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอคิดเพียงว่าเธอทำหายโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ไม่เคยคิดเรื่องนี้ ไดอารี่หายไปโดยถูกมู่อวี๋เฟยขโมยไปจริงๆ!

จนกระทั่งฉู่จือหยวนได้ดูไดอารี่เหล่านั้นทั้งหมด!

ดวงตาของมู่ซีซีเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันใด เธอหงุดหงิดกับมู่อวี๋เฟยและเธอก็ไม่สามารถควบคุมอาการสั่นต่อหน้าฉู่จือหยวนได้ มู่ซีซีพบว่ามันน่าละอายจนอยากหารูที่อยู่บนพื้นแล้วกระโดดลงไปจริงๆ

มู่ซีซีพยายามอธิบายบางอย่างอย่างกระวนกระวายใจ แต่ในสายตาของฉู่จือหยวน มู่ซีซีไม่รู้จะเอาอะไรที่ไหนมาอธิบาย...

ไดอารี่เล่มนั้นเขียนโดยเธอจริงๆและเธอก็ชอบฉู่จือหยวน จริง ๆ นี่เป็นข้อเท็จจริงที่เถียงไม่ได้ จะอธิบายอย่างไรดี?

ฉู่จือหยวนไม่ได้สังเกตเห็นความแปลกประหลาดของมู่ซีซี เขาจับมือของมู่ซีซีและพูดต่อ "ซีซี เธอชอบฉันและฉันชอบคุณมาก งั้นตอนนี้พวกเราก็อยู่ด้วยกันเถอะ"

ทันทีที่คำพูดของฉู่จือหยวนจบลง สติของมู่ซีซีก็ยังไม่กลับมา แต่เธอก็รู้สึกดีว่าความเย็นที่หลังกำลังเพิ่มมากขึ้น

ความเย็นกำลังซึมซาบเข้าสู่กระดูกของมู่ซีซีแล้ว

เมื่อก่อน มู่ซีซียังคงสงสัยว่าเธอมีภาพลวงตา แต่ตอนนี้ความหนาวเย็นที่กัดกินได้มาถึงแล้ว มู่ซีซีก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้เลย

ราวกับว่าถูกคนจ้องมอง มู่ซีซีที่ประหลาดใจก็กลับมารู้สึกตัวทันทีและมองไปรอบ ๆ โดยไม่รู้ตัว

ในช่วงเวลาต่อมา มู่ซีซีได้พบกับดวงตาสีเข้มคู่หนึ่งที่ไม่สามารถหยั่งรู้ได้

ดวงตาของมู่ซีซีเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจและมองไปที่เจ้าของดวงตาที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ด้วยความไม่เชื่อ