บทที่ 138 ลมเปลี่ยนทิศ

เมื่อเห็นฉู่จือหยวนที่เดินเข้ามา ใบหน้าของมู่อวี๋เฟยก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มอันแสนหวานพร้อมกับลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เธอมองไปที่ฉู่จือหยวน จากนั้นน้ำเสียงอันนุ่มนวลก็ถูกเอ่ยออกมาจากปากของเธอว่า "คุณชายฉู่ คุณมาแล้วเหรอ~"

ในขณะที่พูดขึ้น มู่อวี๋เฟยไม่ทันได้สังเกตเห็นใบหน้าที่ดูเย็นชาของฉู่จือหยวนเลย เธอคิดไปเองว่าทุกอย่างคงจะเรียบร้อยและพูดขึ้นว่า "คุณชายฉู่ ดูเหมือนว่าเรื่องระหว่างคุณกับมู่ซีซี ตอนนี้คงจะสำเร็จได้อย่างราบรื่นแล้ว ฉันก็อยากจะแสดงความยินดีกับคุณที่ได้สาวสวยไปครอบครอง เรื่องคราวนี้คุณต้องขอบคุณฉันมากนะ~~~"

พอมู่อวี๋เฟยพูดจบอย่างเป็นที่น่าพอใจ จากนั้นเธอก็พบกับสายตาอันมืดมนและดูเคร่งขรึมของฉู่จือหยวน

เมื่อเหลือบมองอีกครั้งที่ใบหน้าอันไร้อารมณ์และดูเย็นชาของฉู่จือหยวน เขาไม่แสดงรอยยิ้มใดๆ เลย มู่อวี๋เฟยก็ตระหนักได้ว่าในวันนี้มีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นกับฉู่จือหยวน

มู่อวี๋เฟยคิดไปพลางมองไปที่ฉู่จือหยวนที่กำลังเดินเข้ามาทีละก้าวๆ มู่อวี๋เฟยจึงก้าวถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว เธอกลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่า จากนั้นก็พูดปนกับหัวเราะออกมาว่า "คุณชายฉู่... เป็นอะไรไป？ หรือว่ามีสถานการณ์อะไรเปลี่ยนแปลงไปหรือเปล่า ？หรือว่ามีตรงไหนไม่ราบรื่น..”

ขณะที่มู่อวี๋เฟยกำลังพูดฉู่จือหยวนซึ่งเดินเข้ามาใกล้เธอมากๆแล้ว ก็ยื่นมือออกมาทันที

เสียงของมู่อวี๋เฟยหยุดลงในชั่วขณะ

เห็นเพียงแค่มือของฉู่จือหยวนกำลังบีบคอของเธอและกดร่างกายของมู่อวี๋เฟยเข้ากับฝาผนังของห้อง

ฉู่จือหยวนใช้แรงไม่น้อยในการบีบเข้าที่คอของมู่อวี๋เฟยทำให้ใบหน้าของมู่อวี๋เฟยเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำและหายใจไม่ออกในทันที

มู่อวี๋เฟยตกใจกับการกระทำของฉู่จือหยวน อีกทั้งยังหายใจลำบาก มู่อวี๋เฟย ทำได้เพียงอ้าปากกว้างเพื่อสูดเอาอากาศและพยายามพูดกับฉู่จือหยวนด้วยความลำบากว่า "...คุณชายฉู่..คุณจะทำอะไร ...รีบปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ...”

เมื่อฉู่จือหยวนได้ฟังคำพูดของมู่อวี๋เฟย ใบหน้าอันดุร้ายที่ซ่อนอยู่ก็เปิดเผยในทันใด

เขาจ้องมองไปที่มู่อวี๋เฟยด้วยสายตาอันเคร่งขรึมและพูดขึ้นว่า "มู่อวี๋เฟย! พูดสิ! คุณตั้งใจทำร้ายฉันใช่ไหม คุณมันสารเลว! จริงๆคุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่ามู่ซีซีเป็นคนของจี้หลิงชวน! และยังจงใจให้ฉันเข้ามาร่วมแจมด้วย？!"

ด้วยความโกรธฉู่จือหยวนจึงบีบคอของมู่อวี๋เฟยแรงมากขึ้น

ด้านมู่อวี๋เฟยเมื่อฟังคำพูดของฉู่จือหยวน เธอก็ตกตะลึง ราวกับว่ามีอะไรบางอย่างกระแทกเข้ากับศีรษะ เธอมองที่ฉู่จือหยวนด้วยความประหลาดใจ

เดิมทีเธอคิดว่าเธอมาที่นี่เพื่อทานอาหาร แต่ยังไม่ทันได้เริ่มลงมือทานเลย กลับจะต้องถูกถีบออกไปซะแล้ว...

เมื่อมองเห็นใบหน้าที่ดูสิ้นหวังของฉู่จือหยวนอย่างนี้แล้ว เห็นได้ชัดว่าจี้หลิงชวนก็คงจะรู้เรื่องนี้แล้วเหมือนกัน และยังลงโทษฉู่จือหยวนด้วย ไม่เช่นนั้นฉู่จือหยวน คงจะไม่รีบมาคิดบัญชีกับเธอเร็วขนาดนี้แน่!

เมื่อคิดได้อย่างนี้ มือทั้งสองข้างที่อยู่ทางด้านข้างลำตัวของมู่อวี๋เฟยก็กำเข้าแน่นขึ้นด้วยความไม่พอใจ!

มู่ซีซีที่สมควรตาย! คราวนี้ก็ยังไม่สามารถจะจัดการเธอได้! ! ! มู่อวี๋เฟยรู้สึกไม่พอใจมากจริงๆ!

ฉู่จือหยวนที่อยู่ทางด้านข้างมองเห็นท่าทางประหลาดใจของมู่อวี๋เฟย เขารู้ได้ทันทีว่ามู่อวี๋เฟยรู้ว่า จี้หลิงชวนและมู่ซีซีอยู่ด้วยกัน เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้เขาถูกคนเลวๆอย่างมู่อวี๋เฟยหลอกใช้เป็นโล่กำบัง !

และตอนนี้จี้หลิงชวนก็รู้สึกไม่ดีกับเขาเป็นอย่างมากและเขาก็ไม่รู้ว่าจะรับมือกับจี้หลิงชวนยังไง

จนถึงตอนนี้ภายในใจของฉู่จือหยวนก็ยังคงรู้สึกไม่สบายใจ ฉู่จือหยวนจึงได้ เอาความโกรธทั้งหมดของเขาไปลงที่มู่อวี๋เฟย แต่เขาก็ยังพอมีสติสัมปชัญญะอยู่บ้าง เขารู้ว่าถ้าหากเขาลงมือฆ่ามู่อวี๋เฟยในตอนนี้ เขาก็จะต้องชดใช้เช่นกัน

เมื่อเห็นว่ามู่อวี๋เฟยที่ถูกเขาบีบคออยู่นั้นกำลังจะหายใจไม่ออก เขาจึงปล่อยมือจากเธอและตบเข้าที่ใบหน้าของเธออย่างแรง