บทที่ 15 ฉันพลาดไปแล้ว ！

มู่ซีซีรู้สึกตกใจ และยังไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างกายอันสูงใหญ่ของจี้หลิงชวนก็โถมเข้ามาทับเรือนร่างของเธอไว้

ทันใดนั้นความอบอุ่นจากร่างกายของจี้หลิงชวนก็แผ่ไปรอบๆตัวของมู่ซีซี กว่ามู่ซีซีจะรู้สึกตัว ร่างกายของพวกเราทั้งสองก็แนบชิดแทบจะเป็นร่างเดียวกันแล้ว

เพียงความหนาไม่กี่ชั้นของเสื้อผ้า มู่ซีซีสัมผัสได้ถึงไอความร้อนระอุที่มาจากร่างกายของจี้หลิงชวน

มู่ซีซีเงยหน้าขึ้นมองสบตากับจี้หลิงชวน จากนั้นไม่นานเธอก็ไม่รับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น หูทั้งสองข้างได้ยินเพียงแค่เสียงตึกๆๆเต้นเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ

“จี้ จี้ จี้หลิงชวน ปล่อยฉันนะ ……”มู่ซีซีทำอะไรไม่ถูก แถมลนลานไปหมด เธอพูดตะกุกตะกักด้วยความตกใจ

และยังไม่ทันได้พูดจบ เธอก็ถูกจี้หลิงชวนปิดปากด้วยริมฝีปากอันเรียวบางของเขา

ฝีมือจูบอันเร่าร้อนของจี้หลิงชวน ผิดกับนิสัยความเย็นชาของเขามาก มันดุเดือดราวกับจะกลืนกินมู่ซีซีลงไปทั้งตัว

จนมู่ซีซีเกือบจะหายใจไม่ออก เขาจึงค่อยๆเคลื่อนริมฝีปากอันเรียวบางของเขาห่างออกไป

มู่ซีซีรู้สึกว่าเธอเหมือนปลาตัวน้อยๆที่กำลังจะขาดใจตาย อ้าปากพะงาบๆ เอาลมหายใจเฮือกสุดท้าย

จี้หลิงชวนรู้สึกพอใจกับการจูบครั้งนี้มาก สีหน้าดูมีความสุขและแสดงออกถึงรอยยิ้ม สายตาของเขาค่อยๆเคลื่อนลงมองมู่ซีซีที่อยู่ในอ้อมอก ส่วนทางด้านมู่ซีซีที่โดนจูบอันเร่าร้อนของจี้หลิงชวนเข้า ทำให้ริมฝีปากอันซีดเซียวก่อนหน้านี้ของเธอกลายเป็นสีชมพูระเรื่อ

อืม ริมฝีปากดูไม่ซีดเซียวเหมือนเมื่อกี้แล้ว มองๆแล้วดูดีขึ้นมาก！

เขาคิดไปพลางพร้อมกับมองไปที่ริมฝีปากของมู่ซีซี จากนั้นก็ค่อยๆยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำลายชื้นๆที่ริมฝีปากของมู่ซีซีเบาๆ ไม่เพียงแต่สวย แต่รสชาติยังดีอีกด้วย！ก็ไม่แปลก……ไม่แปลกที่คนอื่นจะชื่นชอบ！

มู่ซีซีไม่กล้ามองหน้าจี้หลิงชวน เธอจึงมองออกไปที่นอกหน้าต่าง ปกติแล้วเธอก็ไม่ค่อยจะกล้าสบตากับจี้หลิงชวนอยู่แล้ว เธอสัมผัสได้ว่าสายตาที่จี้หลิงชวนมองเธอมันดูเหมือนไฟที่พร้อมจะแผดเผา จนรู้สึกเหมือนว่าในตอนนี้เธอร้อนไปทั้งตัว！

เธอไม่กล้าแม้แต่จะเอนตัวไปที่เบาะทางด้านหลัง บรรยากาศในรถดูสงบเงียบแบบแปลกๆในชั่วขณะ แต่อากาศที่อยู่รอบๆตัวของเธอกลับดูอบอุ่นขึ้นมา

มู่ซีซีใช้มือทั้งสองข้างของเธอจับไปที่หัวใจที่เต้นแรงราวกับว่าจะหลุดออกมาอยู่ด้านนอก เธอค่อยๆหันหน้าขึ้นมา และในระหว่างนั้นก็สบสายตากับจี้หลิงชวนโดยไม่ตั้งใจ ยังไม่ได้มีโอกาสให้เธอได้เอ่ยปากพูดสักคำ ใบหน้าอันหล่อเหลาของจี้หลิงชวนก็ค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้ๆ มู่ซีซีชะงักไปชั่วครู่ และรู้สึกได้ว่าริมฝีปากของเธอร้อนระอุขึ้นมาอีกครั้ง

แต่โชคยังดีที่ในครั้งนี้จี้หลิงชวนเพียงแค่ประกบปากเบาๆหนึ่งที จากนั้นก็ค่อยๆขยับใบหน้าของเขาออกห่างจากเธอ

ร่างกายอันสูงใหญ่ของจี้หลิงชวนค่อยๆเคลื่อนออกจากเรือนร่างของมู่ซีซี

มู่ซีซีรู้สึกตัวเบาขึ้นมาทันทีและรู้สึกหายใจได้สบายขึ้น

จี้หลิงชวนกลับไปนั่งยังที่นั่งของคนขับ สายตาของเขาจ้องไปยังเสื้อผ้าชิ้นบางๆที่อยู่บนเรือนร่างของมู่ซีซี

จี้หลิงชวนยื่นมือออกไปปรับแอร์รถให้มีอุณหภูมิสูงขึ้น

จากนั้นก็ออกรถไป มู่ซีซีมองไปที่นอกหน้าต่างของรถบรรยากาศชั่งดูไม่คุ้นชิน หัวใจของเธอเริ่มกลับมาเต้นเร็วขึ้นอีกครั้ง เธออดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามจี้หลิงชวน“ตอนนี้เรากำลังจะไปที่ไหน？”

“ไปที่ที่ฉันพักอยู่！”

ทันทีที่เธอได้ยินจี้หลิงชวนตอบกลับมา หัวใจของเธอก็เต้นตึกๆๆ！หากว่าเธอจำไม่ผิดล่ะก็ สถานที่ที่ตอนนี้จี้หลิงชวนอาศัยอยู่ คืออยู่ร่วมกับมู่อวี๋เฟย！

จี้หลิงชวนคุณต้องการทำอะไรกันแน่！