บทที่ 150 เป็นแฟน!

เวินจิ่งโกรธไม่น้อย!

ยังไงก็ตาม เขาก็เป็นแพทย์ศัลยกรรมประสาท และเขามีมีดผ่าตัด!

ไม่เพียงเท่านั้น แต่เขายังได้รับปริญญาเอกด้านการแพทย์และเภสัชศาสตร์อีกด้วย ไม่เพียงแต่สนใจในด้านการแพทย์เท่านั้นแต่ยังสนใจเรื่องยาอีกด้วย และตอนนี้เขาอยู่ที่สหรัฐอเมริกาก็เพื่อศึกษาต่อด้านยา

แต่ตอนนี้จี้หลิงชวนคนร้ายกาจโทรหาเขาตอนกลางดึกและถามเขาว่าจะรักษาอาการปวดท้องของหญิงสาวในช่วงมีประจำเดือนได้อย่างไร?

เวินจิ่งรู้สึกว่าเขาโดนสบประมาท!

จี้หลิงชวนไม่ได้คาดหวังว่าเพื่อนของเขาจะมีปฏิกิริยาตอบโต้อย่างรุนแรงเช่นนี้ เขาถือโทรศัพท์แน่นและพูดไม่ออก

เดิมทีจี้หลิงชวนคิดว่าเวินจิ่งเป็นหมอ เขาก็น่าจะรู้บ้าง ยิ่งไปกว่านั้น เหมือนว่าเวินจิ่งจะมีชื่อเสียงในด้านการแพทย์ อายุเพียง27ปีเขาก็ได้เป็นถึงศาสตราจารย์แล้ว

ในอีกด้านหนึ่งเวินจิ่งที่อารมณ์ฉุนเฉียวอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อได้สติ เขาก็จับประเด็นได้ นัยน์ตาคล้ายดาวสีน้ำเงินเข้มสว่างขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ อาการงัวเงียของเขาหายไปเกือบครึ่ง เขาถือโทรศัพท์แน่นด้วยความสงสัย "จี้หลิงชวน...แกคงไม่ได้มีแฟนแล้วหรอกใช่ไหม!"

เมื่อเวินจิ่งกล่าว ความคิดในสมองของเขาก็โลดแล่นอย่างรวดเร็ว

ตอนแรกสิ่งที่เขาคิดก็คือชูเหยาที่หายตัวไปนั้นกลับมาแล้ว?

แต่ความคิดนี้ก็ถูกเวินจิ่งทำลายล้างไป!

เป็นไปไม่ได้! หากว่าชูเหยากลับมาแล้ว เกรงว่าจี้หลิงชวนนั้นจะโทรบอกพวกเขาเหล่าพี่น้องเป็นสายแรกด้วยความดีอกดีใจ!

ดังนั้นความเป็นไปได้สุดท้าย นั่นคือ จี้หลิงชวนพบแฟนใหม่!

จี้หลิงชวนไม่คิดว่าเวินจิ่งจะถามประโยคนี้ สีหน้าของเขาตกใจเล็กน้อย ภายในความคิดของเขาอดไม่ได้ที่จะฉายภาพที่เขาเดินออกมาจากห้องแต่งตัวแล้วเห็นมู่ซีซีที่ผมนุ่มสลวยนั้นชี้ฟู เธอก็มีอาการงัวเงียและดูน่ารัก มุมริมฝีปากของเขาโค้งงอเล็กน้อยโดยไม่ตั้งใจ

วินาทีถัดมา จี้หลิงชวนได้ยินเสียงของตัวเองพูดและตอบรับว่า "อืม เป็นแฟน"

เวินจิ่งได้ยินจี้หลิงชวนที่ตอบรับ จากนั้นเขาก็นึกได้ว่าไม่กี่วันก่อนลู่เฉิงฮ่าวมาพูดคุยกับเขาบอกว่าข้างกายจี้หลิงชวนนั้นมีหญิงสาวแล้ว ในตอนนั้นเวินจิ่งคิดว่าลู่เฉิงฮ่าวพูดจาไร้สาระ คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง!

หลังจากที่ตื่นตระหนกแล้ว การแสดงออกของเวินจิ่งก็สงบลง ความคิดของเวินจิ่งในตอนนี้ก็เหมือนกับลู่เฉิงฮ่าวในตอนนั้น เขายินดีกับจี้หลิงชวนเป็นอย่างมาก

การเลิกราในปีนั้นของจี้หลิงชวนและชูเหยามันขมขื่นจนเกินไป

เป็นไปได้ยากที่เวินจิ่งจะไม่สนใจในคำถามที่จี้หลิงชวนเพิ่งถามเมื่อครู่นี้ เขาจึงตอบไปว่า "คำถามอาการปวดท้องประจำเดือนของผู้หญิงที่แกเพิ่งถามมา างที่ดีควรพาเธอไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจดูว่ามีปัญหาอื่นๆร่วมด้วยหรือไม่ แต่โดยทั่วไปความเจ็บปวดนั้นเป็นเรื่องปกติ อาจดีขึ้นหลังจากที่มีลูก"

เมื่อฟังคำแนะนำของเวินจิ่ง จี้หลิงชวนตอบรับเพียงคำว่าอืม จากนั้นพวกเขาก็ถามไถ่เรื่องราวของกันและกันและวางสายไป

ทันทีที่วางสาย จี้หลิงชวนถือปากกาลายเซ็นอยู่ในมือและควงเล่นอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเขาก็เกิดอยากจะพบมู่ซีซี

ขณะที่คิด จี้หลิงชวนก็หยิบโทรศัพท์ของบริษัทและต่อสายไปยังห้องทำงานของฟางเซิ่ง

ในไม่ช้า สายก็เชื่อมต่อกันอย่างรวดเร็ว โดยไม่รอให้ฟางเซิ่งกล่าวอะไร จี้หลิงชวนก็รีบพูดออกไปว่า "บอกให้มู่ซีซีนำกาแฟมาส่งที่ห้องทำงานของฉัน!"

ฟางเซิ่งได้ยินเช่นนั้น เขาก็รีบตอบรับด้วยความสุภาพ "รับทราบคุณชายจี้"

เป็นผลให้มู่ซีซีที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำและเพิ่งได้นั่งลง บนโต๊ะทำงานของเธอก็ถูกฟางเซิ่งเคาะโต๊ะ เมื่อมู่ซีซีเงยหน้าขึ้น เธอก็ได้ยินฟางเซิ่งพูดว่า "คุณมู่ คุณชายจี้ให้คุณนำกาแฟไปให้เขาที่ห้องทำงานของเขา"

เขากล่าวและเกรงว่ามู่ซีซีนั้นจะลืมรสชาติของคุณชายจี้ เขาจึงกล่าวอีกว่า "จำไว้ว่าคุณชายจี้ดื่มกาแฟดำคั่วใหม่และเติมน้ำตาลเพียงหนึ่งช้อนก็พอ"