บทที่ 165 ขอโทษ........

ขณะมู่ซีซีคิดก็รีบเดินออกจากร้านเสื้อผ้าผู้ชายแล้วเดินตรงไปยังร้านขายเครื่องประดับที่อยู่ไม่ไกล

ในอีกด้านหนึ่งจี้หลิงชวนที่รออยู่ที่เดิมเกือบสิบนาทีไม่เห็นมู่ซีซีกลับมา คิ้วของเขาก็ขมวดคิ้วขณะจี้หลิงชวนคิดก็รีบขายาวคู่หนึ่งแล้วเดินไปทิศทางที่มู่ซีซีเพิ่งจากไปอย่างรวดเร็ว

โชคดีที่ถนนที่นี่ไม่ซับซ้อนจี้หลิงชวนบังเอิญเห็นมู่ซีซีเดินออกจากร้านขายเสื้อผ้าผู้ชายที่ทำด้วยมือ เขาเดินตาม

จี้หลิงชวนเห็นมู่ซีซีแต่มู่ซีซีซึ่งอยู่ไม่ไกล ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ เธอไม่เห็นจี้หลิงชวนที่ไล่ตามเธออยู่ เธอก้มศีรษะและเดินเข้าไปในร้านขายเครื่องประดับที่อยู่ไม่ห่าง

เมื่อเห็นจี้หลิงชวนขมวดคิ้วด้วยความสงสัยและยิ่งสงสัยมากขึ้น

มู่ซีซีตั้งอกตั้งใจ เธอเข้าไปในร้านขายเสื้อผ้าผู้ชายแล้วไปที่ร้านขายเครื่องประดับ?

จี้หลิงชวนจำได้ว่ามู่ซีซีไม่มีเงินมากและสินค้าในสองร้านนี้ราคาก็ไม่ถูก...

ด้วยความสงสัยจี้หลิงชวนขมวดคิ้วและเดินไปที่ร้านขายเครื่องประดับไม่ไกลนัก ขณะที่เขาเดินไปที่ทางเข้าร้านขายเครื่องประดับ เขาเห็นมู่ซีซียืนอยู่ข้างเคาน์เตอร์ เธอควรจะคุยอะไรบางอย่างกับพนักงานขายจี้หลิงชวนไม่กล้าที่จะเข้าใกล้เกินไป เพราะเขากลัวที่จะถูกมู่ซีซีมองเห็นดังนั้นเขาจึงไม่ได้ยินการสนทนาระหว่างคนทั้งสอง

จากนั้นจี้หลิงชวนก็เห็นมู่ซีซีซึ่งหันหลังยกมือขึ้นดูว่าการกระทำควรเป็นการเอาบางอย่างลงจากคอของเขา แล้วยื่นให้พนักงานขายที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

พนักงานขายหยิบแว่นขยายมาตรวจดูอย่างละเอียด ตอนนี้จี้หลิงชวนเห็นว่าพนักงานขายกำลังถือสร้อยคอรูปดาวห้าแฉกอยู่

จี้หลิงชวนขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อมองดู เขายังคงมีความประทับใจเกี่ยวกับสร้อยคอนี้ จำได้ว่ามู่ซีซีสวมสร้อยคอนี้ที่คอของเธอเสมอและไม่เคยถอดมันออก

จะเห็นได้ว่าสร้อยคอนี้ยังคงมีความหมายต่อมู่ซีซีมาก ในสถานการณ์เช่นนี้มู่ซีซีวางแผนที่จะขายสร้อยคอนี้หรือไม่?

แน่นอน ในวินาทีต่อมาจี้หลิงชวนเห็นว่าพนักงานขายหยิบกล่องและบรรจุสร้อยคอ จากนั้นจึงหยิบเงินกองหนึ่งออกมาแล้วยื่นให้มู่ซีซี

เงินคือฟรังก์สวิส ดังนั้นความหนาควรมากกว่า 8,000 กว่า ซึ่งเทียบเท่ากับเกือบ 60,000 หยวน

ตอนนี้มู่ซีซีขายสร้อยคอที่เธอไม่เคยถอดจากร่างกาย เธอขาดเงินมากหรือเปล่า?

แต่ถ้าหากเธอขาดเงิน เธอไม่รู้ว่าเขายังไงงั้นเหรอ?

จี้หลิงชวนเที่กำลังคิด เห็นมู่ซีซีใส่เงินลงในกระเป๋าแล้วหันหลังเดินออกจากร้านขายเครื่องประดับ จี้หลิงชวนรีบเดินไปที่มุมและซ่อนตัว

ดวงตาที่เป็นความลับของจี้หลิงชวนจับจ้องไปที่มู่ซีซีและเขาเห็นว่ามู่ซีซีที่เพิ่งออกจากร้านขายเครื่องประดับได้เดินเข้าไปในร้านเสื้อผ้าผู้ชายก่อนหน้า

เมื่อเห็นมู่ซีซีเข้าไปในร้านจี้หลิงชวนก็เดินออกมาจากมุมถนนและดวงตาของจี้หลิงชวนก็ทรุดลงเมื่อเขามองไปที่ร้านขายเสื้อผ้าผู้ชาย...

มู่ซีซีวางแผนที่จะซื้อของให้ใคร? เพื่อพ่อของเธอที่ไม่มีประโยชน์งั้นเหรอ?

จี้หลิงชวนถอนสายตาของเขาและเดินเข้าไปในร้านขายเครื่องประดับที่อยู่ข้างหลังเขา

ในอีกด้านหนึ่งมู่ซีซีรับเงินจากการขายสร้อยคอและในที่สุดก็มีเงินเพียงพอที่จะซื้อชุดสูท

มู่ซีซีจ่ายเงินโดยไม่กะพริบตาและขอให้พนักงานขายห่อสูทสีเบอร์กันดี

ขณะถือชุดสูท มู่ซีซีก้าวออกจากร้านขายเสื้อผ้าผู้ชาย ยกมือขึ้นสัมผัสคอที่ว่างเปล่าโดยไม่รู้ตัว ดวงตาของเธอตกตะลึงเล็กน้อย