บทที่ 178 แค่เรื่องเข้าใจผิด?

เสียงของแม่มู่สั่นอย่างควบคุมไม่ได้ และมองดูจี้หลิงชวนด้วยความหวาดกลัว

ที่กลายเป็นแบบนี้ไม่ใช่เพราะพวกเขาทำให้จี้หลิงชวนขุ่นเคืองเหรอ!

แต่ตอนนี้ จู่ๆจี้หลิงชวนก็ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ คงไม่มีอะไรดีอย่างแน่นอน!

อีกด้านพ่อมู่กัดฟันทนความเจ็บปวดยังคงดิ้นรนแช่งอยู่บนพื้นและหลังจากได้ยินสิ่งที่แม่มู่เพิ่งพูด ร่างกายของเขาดูเหมือนถูกบีบที่ลำคอ เสียงของเขาหยุดลงกะทันหัน สมองที่สึกกร่อนด้วยแอลกอฮอล์ในทันใดก็ตื่นขึ้นและมองไปที่จี้หลิงชวนที่กำลังเหยียบเขาด้วยสายตาที่ตกตะลึง!

จี้หลิงชวนจริงๆ!

พ่อมู่กลัวจนตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

เขย่าร่างของเขารีบวิ่งไปที่จี้หลิงชวนขอความเมตตาซ้ำๆ “คุณชายจี้ คุณชายจี้ ฉันผิดไปแล้ว ฉันรู้ว่าฉันผิดจริงๆ คุณชายปล่อยเราไปเถอะ" พวกเราไม่กล้าแล้ว!"

เมื่อฟังสิ่งที่พ่อมู่พูด แม่มู่ก็คุกเข่าลงต่อหน้าจี้หลิงชวนด้วยความตกใจและร้องขอความเมตตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า “คุณชายจี้ เราสำนึกผิดแล้วจริงๆ ดังนั้นท่านไว้ชีวิตเราเถอะ...”

สายตาอันเยือกเย็นของจี้หลิงชวนกวาดไปทั่วทั้งสองคน ขมวดคิ้วแล้วพูดอย่างไม่อดทน "พวกแกหุบปาก! ฉันมาที่นี่เพื่อถามพวกแกเรื่องหนึ่ง!"

หลังจากพูดแล้ว จี้หลิงชวนก็เตือนอย่างเย็นชาว่า “แกทั้งสองควรตอบตามความจริง ถ้าฉันพบว่าโกหก ฉันจะทำให้แกเสียใจภายหลังอย่างแน่นอน!”

ขณะจี้หลิงชวนพูดก็เหยียบพ่อมู่แรงขึ้นไปอีก ทันใดนั้นพ่อมู่ที่เจ็บปวดก็กรีดร้องเหมือนหมูขอความเมตตา “ฉันพูด ฉันพูด คุณชายจี้ฉันต้องรู้อะไร ฉันจะบอกคุณอย่างตรงไปตรงมา!”

จี้หลิงชวนผ่อนแรงที่เหยียบพ่อมู่เล็กน้อย ในวินาทีต่อมาจี้หลิงชวนจ้องไปที่พ่อมู่และแม่มู่อย่างเย็นชาและพูดว่า “สร้อยคอรูปดาวห้าแฉกที่มู่ซีซีสวมมันไว้ที่คอของเธอเสมอ ใครเป็นคนให้สิ้งนี้เธอ?!

พ่อมู่และแม่มู่ได้ยินคำพูดของจี้หลิงชวน พวกเขาจึงรวมเสียงเป็นหนึ่งเดียว!

ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีก็โผล่ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

พ่อมู่กับแม่ของมู่มองหน้ากันอย่างลับๆ

เมื่อมู่ซีซีอายุยังน้อย พวกเขาทั้งคู่ไม่เคยกอดหรือดูแลเธอ ทั้งหมดถูกโยนให้พี่เลี้ยงรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสร้อยคอรูปดาวห้าแฉกของมู่ซีซีสวมคืออะไร

แต่สิ่งเดียวที่แน่นอนคือทั้งคู่จะไม่มีใจซื้อสร้อยคอรูปดาวห้าแฉกให้มู่ซีซีจะสวมใส่

แต่ตอนนี้จี้หลิงชวนก็เข้ามาถามพวกเขาสองคนในเรื่องนี้ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย

พ่อมู่และแม่มู่มีความผิด พวกเขากลัวที่จะเล่าถึงชีวิตของมู่ซีซีโดยไม่ระวัง ดังนั้นหลังจากที่ทั้งพ่อมู่และแม่มู่ต่างมองหน้ากัน พวกเขาจึงพยายามทำให้ดีที่สุดใจเย็นๆ มองดูจี้หลิงชวนพร้อมกันและพูดว่า "ใช่แล้ว สร้อยคอรูปดาวห้าแฉกนั้นเรามอบให้มู่ซีซี!"

จี้หลิงชวนขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำพูดของพ่อมู่และแม่มู่ ขณะที่ยังอยากถาม โทรศัพท์ในกระเป๋าของจี้หลิงชวนก็ดังขึ้น

จี้หลิงชวนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดู ฟางเซิ่งโทรมา หลังจากที่จี้หลิงชวนมองดูพ่อมู่และแม่มู่ก็ก้าวออกจากห้องแคบทันทีและรับสายโทรศัพท์