บทที่ 196 ความลับที่เก็บซ่อนไว้

แต่ว่าสุดท้าย มู่อวี๋เฟยก็เลือกจะบอกความจริงที่สืบได้ เพราะแค่เธอนึกถึงว่าจี้หลิงชวนจะแต่งงานกับมู่ซีซี หัวใจของมู่อวี๋เฟยก็รุ่มร้อนเหมือนถูกไฟเผา!

มู่อวี๋เฟยกวาดมองอย่างเย็นชา เห็นคิ้วจี้หลิงชวนที่ขมวดแน่นตลอด จึงอดยิ้มอย่างเยือกเย็นไม่ได้ จากนั้นจึงหันไปทางนายหญิงกับมู่ซีซีแล้วพูดว่า "พวกคุณไปสืบเองก็ได้ สามารถไปตรวจเช็กความจริงของเอกสารนี้ให้แน่ใจได้เลย!"

ตอนสาวๆนายหญิงเป็นผู้หญิงที่เก่งมากในวงการธุรกิจ ไม่ใช่คนที่จะมายุ่งด้วยง่ายๆอยู่แล้ว

ระหว่างทางที่กลับคฤหาสน์ นายหญิงจี้ก็โทรศัพท์สั่งการให้คนไปสืบแล้ว ตอนนี้กำลังรอข่าวอยู่

ไม่นาน ก็มีคนถือซองเอกสารเดินมาหา แล้วยื่นซองเอกสารไปให้นายหญิงอย่างมีมารยาท

นี่เป็นคำตอบที่นายหญิงจี้ให้คนไปสืบมา

นายหญิงจี้เอาเอกสารออกมาดู ตรงกับสิ่งที่ในใจท่านคิดไว้เลย หลักฐานทั้งหมดของมู่อวี๋เฟยเป็นของจริง

มู่ซีซีเป็นลูกของลูกสาวนายหญิงที่หายตัวไปตอนนั้น

เมื่อกี้นายหญิงจี้ร้องไห้ไปแล้ว ตอนนี้อารมณ์ก็เริ่มคงที่ หันมองมู่ซีซีด้วยขอบตาที่บวมแดง แล้วหันไปมองจี้หลิงชวนที่เงียบไม่พูดอะไรเลย จากนั้นจึงนำเอกสารในมือไปตรงหน้าจี้หลิงชวน "หลิงชวน นี่เป็นสิ่งที่ย่าให้คนไปตรวจสอบมา ผลตรวจสอบนี้ย่าให้คนของตัวเองเป็นคนไปตรวจเช็กมาเอง ไม่ใช่ของปลอมแน่นอน! ซีซีเป็นลูกสาวของป้าหลานที่หายตัวไปจริงๆ แล้วซีซีก็เป็นน้องสาวหลานด้วย"

ได้ยินคำพูดที่มั่นใจของคุณย่า จี้หลิงชวนจึงขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม รับเอกสารมาดูอย่างละเอียด รายละเอียดทุกอย่างในเอกสาร จี้หลิงชวนไม่ปล่อยให้หลุดรอดไปเลย

พอดูจบแล้ว จี้หลิงชวนจึงหันไปพูดกับคุณย่าว่า "คุณย่าครับ ผลตรวจสอบในเอกสารนี้มีช่องโหว่หลายที่ แล้วดูไม่สมเหตุสมผลด้วย!"

"ถ้าผมจำไม่ผิด ตอนนั้นที่คุณป้าคลอดลูกแล้วเขียนจดหมายหาคุณย่า ตอนนั้นคุณป้าอยู่เมืองเล็กๆที่ไม่ไกลจากเมืองหรง แต่ในเอกสารกลับเขียนว่าสถานที่เกิดเป็นอีกเมืองหนึ่งที่อยู่ไกลเป็นร้อยกิโลเมตร แค่สถานที่ก็ไม่ตรงกันแล้วครับ!"

จี้หลิงชวนชี้ช่องโหว่ออกมาทันที แต่ว่าตั้งแต่ที่นายหญิงจี้เห็นสร้อยคอรูปดาวที่มู่ซีซีใส่ก็มั่นใจแล้วว่ามู่ซีซีเป็นหลานสาวตัวเองที่หายตัวไปนานหลายปี ตอนนี้จึงฟังสิ่งที่จี้หลิงชวนพูดไม่เข้าหู

นายหญิงจี้จึงเถียงสิ่งที่จี้หลิงชวนพูดทันที "หลิงชวน หลานไม่ต้องพูดแล้ว ย่าแน่ใจแล้วว่ามู่ซีซีเป็นหลานสาวของย่า!"

สายตานายหญิงจี้มองไปที่มู่อวี๋เฟย สีหน้าจึงเข้มขรึมทันที แล้วพูดเสียงเยือกเย็นกับเธอว่า "ตอนนี้ มู่อวี๋เฟย ตระกูลจี้ของเราจะคิดบัญชีกับตระกูลมู่ของเธอ!"

มู่อวี๋เฟยได้ยินนายหญิงจี้พูดแบบนี้ใจจึงสั่น แล้วเริ่มมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

แววตาที่หวาดกลัวจึงมองไปที่นายหญิงจี้ แล้วพูดอย่างใจเย็นว่า "คุณย่าจี้คะ หนู……หนูไม่รู้ว่าคุณย่ากำลังพูดอะไรอยู่……"

ขณะพูดมู่อวี๋เฟยก็ดิ้นตัวไปมา อยากจะหลุดออกจากบอดี้การ์ดสองคนที่จับตัวเธอไว้

นายหญิงจี้เห็นท่าทางของมู่อวี๋เฟย สีหน้าจึงเปลี่ยนไปทันที จากนั้นจึงตบโต๊ะเสียงดัง แล้วพูดกับมู่อวี๋เฟยว่า "หุบปาก! เธอไม่คู่ควรที่จะเรียกฉันว่าคุณย่า!!! เธอคิดว่าที่เธอแอบทำอะไรบนเอกสารฉันดูไม่ออกเหรอ คิดว่าตระกูลจี้จะสืบไม่ได้งั้นเหรอ?"

มู่อวี๋เฟยได้ยินนายหญิงจี้พูดแบบนี้ เหงื่อบนหน้าผากจึงไหลออกมาเยอะกว่าเดิม อยากจะพูดแถต่อ จึงพูดไปว่า "หนูไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไรอยู่ คุณปล่อยหนูไปเถอะค่ะ หนูจะกลับแล้ว!"