บทที่ 209 ราตรีสวัสดิ์ ฝันดีนะ

“คุณใส่ชุดนี้แล้วกัน ไปเปลี่ยนให้ผมดูหน่อย”

เมื่อได้ยินที่จี้หลิงชวนพูดแล้ว สายตาของมู่ซีซีก็จ้องมองไปที่ชุดเดรสลูกไม้สีขาวตรงหน้า แก้มของเธอแดงเหมือนทาบลัชออน เดิมทีลูกไม้สีขาวก็เซ็กซี่อยู่แล้ว และยังออกแบบให้เป็นสายเดี่ยวเพิ่มเข้ามา……

มู่ซีซีหน้าแดงและเงยหน้าขึ้นมองจี้หลิงชวน：“เปลี่ยนได้ไหม？ฉันไม่ค่อยชอบชุดนี้”

มันเซ็กซี่เกินไป…… มู่ซีซีไม่กล้าที่จะใส่ให้จี้หลิงชวนดู

“เปลี่ยนไม่ได้ ผมอยากเห็นคุณใส่ชุดนี้” จี้หลิงชวนจ้องไปที่มู่ซีซี และพูดด้วยน้ำเสียงที่ยากจะคัดค้านได้

มู่ซีซีไม่สามารถคัดค้านการตัดสินใจของจี้หลิงชวนได้ เธอจึงทำได้เพียงยอมรับมัน

มู่ซีซีมองไปที่สายตาดึงดันของจี้หลิงชวน และรับชุดเดรสลูกไม้สีขาวสุดเซ็กซี่ชุดนั้นไป

“โอเค งั้นฉันจะไปเปลี่ยนชุด คุณออกไปรอข้างนอกได้ไหม？” มู่ซีซีมองไปที่จี้หลิงชวนด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

เมื่อได้ยินมู่ซีซีพูดอย่างนั้น จี้หลิงชวนก็เลิกคิ้วและมองไปที่มู่ซีซีด้วยความสนใจ：“เปลี่ยนในนี้เลย คุณไปเปลี่ยนตรงนั้น ผมจะไม่มอง？”

คำพูดของจี้หลิงชวนเต็มไปด้วยความคิดชั่วร้าย แก้มที่แดงก่ำของมู่ซีซีก็ยิ่งแดงขึ้นเรื่อย ๆ และยืนแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น

เมื่อจี้หลิงชวนเห็นท่าทางที่เขินอายของมู่ซีซี เขาก็ยิ้มกว้างขึ้นด้วยความพอใจ มู่ซีซีเม้มริมฝีปาก แล้วหันหลังเดินเข้าไปในห้องเก็บเสื้อผ้า

มู่ซีซีอ้อยอิ่งอยู่ในห้องเก็บเสื้อผ้าเป็นเวลานาน จี้หลิงชวนที่อยู่นอกประตูแทบจะรอไม่ไหวที่จะยกมือขึ้นเคาะประตู เพื่อเตือนเธอ：“มู่ซีซี ผมจะนับหนึ่งถึงห้า ถ้าคุณไม่เปิดประตูออกมา ผมก็จะเข้าไป”

เมื่อได้ยินที่จี้หลิงชวนพูดแล้ว หัวใจของมู่ซีซีก็เต้นแรงขึ้น และไม่กล้าถ่วงเวลาอยู่ที่นี้ต่อ มู่ซีซีรีบเดินไปที่ประตูห้องเก็บเสื้อผ้า แล้วยื่นมือออกไปเปิดประตู

รูปร่างผอมเพรียวของมู่ซีซีปรากฏขึ้นตรงหน้าของจี้หลิงชวน

สายตาของจี้หลิงชวนมองไปที่ร่างของมู่ซีซีที่อยู่ตรงหน้า มู่ซีซีเหมาะกับการใส่ชุดลูกไม้มาก ชุดที่อยู่บนตัวของมู่ซีซีน่าดึงดูดมาก การออกแบบเป็นสายเดี่ยวขนาดเล็ก ทำให้เห็นกระดูกไหปลาร้าและผิวที่ขาวเนียนของมู่ซีซี สวยมากจนทำให้หวั่นไหว

มู่ซีซีมองไปที่จี้หลิงชวนที่อยู่ตรงหน้าอย่างหมดหนทาง เธอรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อเห็นว่าสีในแววตาของจี้หลิงชวนที่เปล่งประกายออกมา

มู่ซีซีได้กลิ่นของความอันตรายที่ละเอียดอ่อน และอดไม่ได้ที่จะก้าวถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว

ในช่วงพริบตาเดียว มู่ซีซียังไม่ทันได้ตอบโต้อะไร จี้หลิงชวนก็ก้าวมาข้างหน้าอย่างกะทันหัน และฝ่ามือขนาดใหญ่ของเขาก็จับเอวที่ผอมบางของมู่ซีซีไว้ แล้วดึงเข้าไปในอ้อมแขน เขาหันมู่ซีซีไปกดเข้ากับกำแพง แล้วริมฝีปากบาง ๆ ของเขาก็จูบลงมาอย่างดุเดือด

จี้หลิงชวนเหมือนแปลงร่างเป็นหมาป่า แล้วจูบริมฝีปากของมู่ซีซีอย่างดุเดือด จากนั้นก็บุกเข้ามาอย่างไม่ลดละ และไม่ให้โอกาสมู่ซีซีได้ต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

ในขณะที่จูบ การหายใจของทั้งสองคนก็สับสนวุ่นวาย มู่ซีซีมองไปที่จี้หลิงชวนที่เคลื่อนไหวราวกับว่าถูกเสน่ห์ และเธอก็ยื่นมือออกไปโอบเอวของจี้หลิงชวนโดยไม่รู้ตัว