บทที่ 24 สงสัย

ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะเธอรู้สึกไปเองหรือไม่ ทำไมมู่อวี๋เฟยถึงรู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างสองคนนี้ดูผิดแปลกไป?

และเหมือนกับว่าท่าทางของมู่ซีซีนั้นกลัวจี้หลิงชวนเป็นอย่างมาก?

แต่ก่อนหน้านี้แม่ก็ไม่เคยพามู่ซีซีไปเข้าร่วมงานเลี้ยงอะไร เดิมทีมู่ซีซีไม่เคยมีโอกาสได้พบกับจี้หลิงชวนเลย!

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเธอแต่งงานกับจี้หลิงชวน เกรงว่าในตอนนี้มู่ซีซีก็คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจี้หลิงชวนคือใคร

ตอนนี้มู่ซีซีและจี้หลิงชวนได้พบหน้ากันเพียงสองครั้งเท่านั้น

เกรงว่าอาจเป็นเธอที่คิดมากไป! เมื่อครู่จี้หลิงชวนก็เตรียมของขวัญให้พ่อและแม่ของเธอ มู่ซีซีเป็นน้องสาวของเธอ นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาบ้านตระกูลมู่ การที่เขาเตรียมของขวัญมาให้น้องสาวเธอก็คงเป็นเรื่องที่ควรทำ

ภายในใจของเธอได้อธิบายทุกอย่างแล้ว แต่ลึกๆแล้วมู่อวี๋เฟยก็ยังคงรู้สึกเหมือนมีเข็มแหลมปักอยู่ในใจของเธอ อย่างไรเธอก็ยังคงรู้สึกไม่สบายใจ

มู่อวี๋เฟยแอบถอนหายใจอย่างเงียบๆ เธอยิ้มสบายๆและมองไปยังมู่ซีซีที่กำลังก้มศีรษะอยู่จากนั้นเธอกล่าว "ซีซี พี่เขยเขาเตรียมไว้ให้เธอ เธอรีบรับไปสิ"

มู่ซีซีคิดไม่ออกเลยว่าจี้หลงชวนต้องการจะทำอะไร เธอจึงทำได้เพียงแค่กัดฟันทนและรับกล่องของขวัญที่งดงามจากเขา

"ขอบคุณ พี่เขย" มู่ซีซีกล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงที่ราวกับว่าเธอกำลังกระซิบ

"ไม่ต้องขอบคุณหรอก" จี้หลิงชวนกล่าวจบ เขาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจากนั้นเขาก็หันหน้ากลับไปเล่นหมากล้อมกับพ่ออีกครั้ง

มู่ซีซีรับของขวัญมาและกำลังคิดว่าจะขึ้นไปบนห้อง แต่กลับได้ยินเสียงของมู่อวี๋เฟยที่อยู่ด้านข้าง ไม่รู้ว่าเส้นประสาทพลิกหรือเปล่า เธอกล่าวประโยคหนึ่งออกมาว่า "ซีซี นั่งก่อนสิ พวกเราสองพี่น้องไม่ได้พูดคุยกันเสียนานเลย"

มู่อวี๋เฟยกล่าวเช่นนั้นพร้อมกับลุกขึ้น เธอจับมือและให้มู่ซีซีนั่งลงบนโซฟาข้างๆแม่มู่

มู่ซีซีขมวดคิ้วมองดูท่าทางที่แสนดีเพื่อหวังผลตอบแทนของพี่สาวเธอ ยังไม่ทันที่เธอจะพูดอะไร เธอก็ได้ยินเสียงร่าเริงของมู่อวี๋เฟย "ซีซี วันนี้ที่กลับบ้านช้าเพราะว่าอยู่กับแฟนที่โรงเรียนใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินคำพูดของมู่อวี๋เฟย ทันใดนั้นมู่ซีซีก็เงยหน้าขึ้นมองมู่อวี๋เฟยด้วยความประหลาดใจ ไร้สาระ มู่อวี๋เฟยยกประเด็นที่น่าเบื่อพวกนี้ขึ้นมาเพื่อ?

มู่ซีซีกำลังคิดจะอธิบาย แต่ในวินาทีถัดมา มู่อวี๋เฟยกล่าวต่อว่า "แต่ซีซีเองก็โตเป็นสาวแล้ว มีคนมาชมมาชอบมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก หากว่าอีกฝ่ายนั้นดีก็ลองคบดู"

เมื่อมู่อวี๋เฟยกล่าวเช่นนี้ สายตาของเธอก็ชำเลืองมองไปยังทิศทางของจี้หลิงชวน ระหว่างนั้นสีหน้าของจี้หลิงชวนเปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงให้ความสนใจในการเล่นหมากล้อมกับพ่อมู่

ภายในใจของมู่อวี๋เฟยรู้สึกโล่งใจ ดูเหมือนว่าเธอนั้นอาจคิดมากไปเอง

มู่ซีซีที่อยู่ด้านข้างมองดูการกระทำเล็กๆน้อยๆของมู่อวี๋เฟย หัวใจของเธอเต้นรัวจนหูของเธอนั้นได้ยินเพียงเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจ

ราวกับว่าร่างกายของเธอถูกเหวี่ยงไปยังสวรรค์และร่วงลงสู่นรกอย่างไรอย่างนั้น ถือว่ายังโชคดี โชคดีที่ท้ายที่สุดแล้วมู่ซีซีจ้องมองไปยังมู่อวี๋เฟยที่มีท่าทางโล่งใจ เธออาจจะไม่สงสัยในความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับจี้หลิงชวนแล้ว

มู่ซีซีตื่นตระหนกจนหัวใจแทบกระโดดไปยังลำคอแต่ท้ายที่สุดแล้วก็กลับมายังที่เดิม

หลังจากที่มู่ซีซีได้สติ เธอพบว่าฝ่ามือของเธอนั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อ

"ไอ ฉันแก่แล้ว แก่แล้ว ฉันไม่สามารถเอาชนะเด็กวัยรุ่นอย่างพวกคุณได้อีกแล้ว" หลังจากเล่นหมากล้อมจบ พ่อมู่ติดกับหมากล้อมของจี้หลิงชวนและกล่าวอย่างมีความสุข

หมากล้อมรอบสุดท้ายจี้หลิงชวนเอาชนะพ่อมู่ที่มีความมั่นอกมั่นใจ