บทที่ 77 ตบหน้าตัวเองเจ็บไหม?

ขอแค่ตอนนี้เธอเปิดประตูบานนั้น งั้นทุกคนก็จะเห็นภาพที่มู่ซีซีกำลังพัวพันกับผู้ชายวัยกลางคนบนเตียง ฮ่าฮ่าฮ่า แค่ลองคิดแบบนี้ มู่อวี๋เฟยก็อดไม่ได้จนต้องแอบหัวเราะสะใจในใจ

ถึงเวลานั้นภาพเหตุการณ์ต้องน่าตื่นเต้นแน่ๆ เธอทนไม่ไหวจนอยากจะลองแล้ว!

แขกอีกฝั่งที่มาทางนี้เห็นว่ามีคนยืนอยู่เป็นจำนวนมาก จึงมองหน้ากัน แต่ในเมื่อมาแล้ว ทุกคนก็คิดซะว่าแค่มาดูเล่นๆ สายตาที่ประหลาดใจจึงจ้องมองไปที่ประตูบานนั้น

ในเมื่อมาแล้ว พวกเขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าข้างในนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง

มู่อวี๋เฟยที่ยืนนำอยู่หน้าสุดยิ้มมุมปากอย่างสะใจ วินาทีต่อมา มู่อวี๋เฟยจึงอดใจไม่ไหวแล้วยื่นมือไปเปิดประตูห้อง

เสียงดังแกร๊ก ประตูห้องถูกมู่อวี๋เฟยเปิดออก

วินาทีต่อมา แขกที่ล้อมรอบอยู่ข้างนอกจึงเห็นภาพเหตุการณ์ในห้องรับรอง

ตอนที่มู่อวี๋เฟยเห็นชัดแล้วว่าคนที่ยืนอยู่ในห้องรับรองคือจี้หลิงชวน เธอที่ใส่รองเท้าส้นสูงสิบสองเซนติเมตรจึงเซเล็กน้อย……

วินาทีต่อมา มู่อวี๋เฟยจึงสบตากับสายตาที่ลึกลับของจี้หลิงชวน แค่รู้สึกว่าเสียวสันหลัง จนปากของมู่อวี๋เฟยก็เริ่มสั่น

เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! ทำไมจี้หลิงชวนถึงอยู่ที่นี่? จี้หลิงชวนอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

ภาพเหตุการณ์ตอนนี้ควรจะเป็นมู่ซีซีโดนผู้ชายวัยกลางคนทุเรศๆ ทับอยู่ข้างล่าง เป็นภาพเหตุการณ์ที่กำลังพัวพันกันต่างหาก!!!

ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ?

เห็นแค่จี้หลิงชวนอุ้มตัวผู้หญิงในอ้อมกอดไว้แน่น เพราะใบหน้าของคนคนนั้นซบอยู่ในอ้อมกอดของจี้หลิงชวน แล้วมีเสื้อคลุมเสื้อสูทคลุมตัวไว้อย่างมิดชิด จึงเห็นแค่ชายกระโปรงเท่านั้น

มู่ซีซีเปลี่ยนชุดเดรสแล้ว เพราะฉะนั้นแขกในงานจึงไม่รู้ว่าคนที่ใส่ชุดเดรสอยู่คือใคร

บวกกับแขกที่มาสบตากับสายตาที่อาฆาตจนอยากจะฆ่าคนของจี้หลิงชวน จึงไม่กล้ามองอีก!

พอสบตากับสายตาของจี้หลิงชวน ทุกคนจึงรีบเก็บสายตาตัวเองกลับมาอย่างหวาดผวา ไม่กล้าเหลือบมองอีก!!!

เล่นตลกอะไรกัน! พวกเขาจะกล้าดูได้ยังไง! คนรวยพวกนี้เคยติดต่อทำธุรกิจกับจี้หลิงชวน นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เห็นคนเย็นชาอย่างจี้หลิงชวนอารมณ์ขึ้นขนาดนี้

แค่รังสีอาฆาตที่แผ่ออกมารอบตัวคุณชายจี้ก็ทำให้พวกเขาขนลุกซู่กันหมดแล้ว

อาจจะแค่คุณชายจี้สนใจผู้หญิงสักคน แล้วมาสนุกที่นี่ แต่พวกเขากลับมาทำลายเรื่องดีๆ ของคุณชายจี้ อย่ามาตลกหน่อยเลย นี่ใครจะยังยิ้มออก?

ก็ว่าทำไมสีหน้าคุณชายจี้ถึงย่ำแย่ขนาดนี้……

พอทุกคนเห็นแบบนั้นจึงมองหน้ากันอย่างเสียใจทีหลัง!

จากนั้นพวกเขาก็หันมองไปทางคนที่พาพวกเขามาพร้อมกัน