บทที่ 8 : สวัสดีค่ะพี่เขย !

“นี่! มู่ซีซี เธอเดินไม่ดูตาม้าตาเรือเลยรึไง?”

เสียงที่แสนคุ้นเคยของมู่อวี๋เฟยดังขึ้นข้างหูของมู่ซีซี และเมื่อมู่ซีซีเงยหน้าขึ้น เธอก็พบกับใบหน้าที่คุ้นเคยของมู่อวี๋เฟยพี่สาวของเธอ

ในตอนนั้นมู่ซีซีเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเธอจะเดินชนมู่อวี๋เฟย ความตื่นตระหนกแวบเข้ามาในดวงตาของเธอ ก่อนที่เธอจะก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว : “ขอโทษค่ะ……”

เธอพูดขึ้นอย่างเร่งรีบ ตอนที่มู่ซีซีกำลังเตรียมตัวที่จะเดินไปจากมู่อวี๋เฟย มู่อวี๋เฟยที่เห็นว่ามู่ซีซีมีท่าทีที่ตื่นตระหนก เธอก็ขมวดคิ้วขึ้นทันที เธอไม่ปล่อยให้มู่ซีซีเดินจากไปแต่อย่างใด มู่อวี๋เฟยรีบเดินมาขวางอยู่ข้างหน้าของมู่ซีซีทันที

“มู่ซีซี ดูท่าทางเธอจะลุกลี้ลุกลนนะ เธอไปทำอะไรมา?”

“ไม่นี่คะ ฉันแค่รู้สึกไม่ค่อยสบายค่ะ” มู่ซีซีกัดริมฝีปาก พร้อมกับมองไปที่ดวงตาของมู่อวี๋เฟย

มู่อวี๋เฟยเห็นว่ามู่ซีซีวิ่งออกมาจากทางเดิน แล้วท่าทีของเธอก็ดูลุกลี้ลุกลนแบบนี้ ริมฝีปากของมู่ซีซีก็มีรอยกัดอีกด้วย และแล้วมู่อวี๋เฟยก็ขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีนัก ก่อนที่จะจ้องมาที่มู่ซีซีด้วยความไม่พอใจเท่าไหร่พร้อมกับตักเตือนว่า : “มู่ซีซี ฉันบอกเธอแล้วใช่มั้ย วันนี้เป็นงานแต่งงานของฉัน ถ้าเธอจะมาพันพัวอะไรกับผู้ชายก็ไปที่อื่น อย่ามาทำอะไรน่าอายในงานแต่งของฉัน! รีบไปอยู่กับแม่เดี๋ยวนี้เลยนะ! อย่ามาทำเรื่องน่าอายให้คนอื่นเห็นแบบนี้!”

มู่ซีซีฟังคำตักเตือนของมู่อวี๋เฟยจบ เธอก็ขมวดคิ้วขึ้น มองหน้ามู่อวี๋เฟยที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ในขณะนั้นเธออยากจะเอาเรื่องของเธอกับจี้หลิงชวนบอกพี่สาวของเธอจริงๆ

เพื่อให้มู่อวี๋เฟยรู้ว่าตัวเธอเองนั้นพยายามอย่างดีแล้วที่จะรักนวลสงวนตัว แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ถวายตัวให้สามีของพี่บนเตียง แล้วมู่อวี๋เฟยจะรู้สึกยังไง เกรงว่าถ้าถึงเวลานั้นใบหน้าของมู่อวี๋เฟยจะต้องอึ้งน่าดูเลย!

แต่พอคิดๆดูว่าถ้ามู่อวี๋เฟยรู้ พ่อแม่ของเธอก็จะรู้ กลัวว่าพ่อแม่ของเธอจะคิดว่าตัวเธอเป็นคนอ่อยจี้หลิงชวนนะสิ

เมื่อคิดได้เช่นนั้น มู่ซีซีก็เก็บความคิดนั้นของตัวเองเอาไว้ ดวงตาของเธอที่มีความเย็นชาเล็กน้อยมองไปที่มู่อวี๋เฟย และแล้วก็มีเสียงเท้าที่มั่นคงดังขึ้นจากข้างหลังอย่างต่อเนื่อง

แผ่นหลังเล็กของมู่ซีซีแข็งทื่ออย่างไม่รู้สาเหตุ แม้เธอจะไม่ได้หันกลับไปมองแต่เธอก็สามารถรู้สึกได้ว่าคนที่อยู่ข้างหลังนั้นกำลังมองมาที่เธอ

จี้หลิงชวนกำลังเดินมา!

หัวใจของมู่ซีซีเต้นรัวจนจุกขึ้นมาอยู่ตรงคอ

วินาทีต่อมา เมื่อเห็นว่ามู่อวี๋เฟยที่อยู่ตรงหน้าของเธอ สังเกตเห็นว่าจี้หลิงชวนกำลังเดินมา ใบหน้าอันวิจิตรงดงามของมู่อวี๋เฟยก็ปรากฏรอยยิ้มที่สวยงามน่าหลงใหลออกมา ก่อนจะยกกระโปรงแล้วเดินตรงไปหาจี้หลิงชวนอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงของเธอไม่ได้แหลมคมเหมือนตอนที่พูดกับมู่ซีซีเลย แต่กลับพูดอย่างระมัดระวังว่า : “หลิงชวนคะ~ เราควรจะไปดื่มแสดงความเคารพต่อแขกกันแล้วนะคะ”

มู่ซีซีที่ยังคงยื่นอยู่ที่เดิมนั้นเมื่อเห็นว่าทั้งมู่อวี๋เฟยและจี้หลิงชวนไม่ได้สนใจเธอแล้ว เธอก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาทันที ก่อนที่จะรีบสาวเท้าตรงไปทางห้องโถงที่จัดงาน

แต่มู่ซีซีเดินไปได้แค่ไม่กี่ก้าว เสียงที่เย็นชาและทุ้มต่ำของคนที่อยู่ข้างหลังของเธอก็ดังขึ้นในทันใด : “อวี๋เฟย ผู้หญิงคนนั้นคือใครเหรอ?”

เพียงเขาพูดจบ มู่ซีซีก็รับรู้ได้เลยว่าคนที่จี้หลิงชวนพูดถึงนั้นคือเธอ และเขาก็กำลังมองมาที่แผ่นหลังของเธอด้วย