บทที่ 88 สัญญาได้ยุติลงแล้ว

เมื่อมู่อวี๋เฟยได้ยินคำพูดของแม่มู่เมื่อครู่นี้เธอร้อนรนในทันใด!

น้ำเสียงของเธอร้อนรนขึ้นทันที "แม่ แม่บ้าไปแล้วเหรอ! ทำแบบนั้นไม่ได้! แม่กับพ่อทำแบบนั้นก็เท่ากับทำร้ายหนู! แม่อยากเห็นหนูตายหรือไง!"

“อวี๋เฟย งั้นแกก็ต้องคิดหาหนทางมา แกไปขอร้องคุณชายจี้...อวี๋เฟย บริษัทมู่ซือของเราจะจบเห่ไม่ได้!”

เมื่อได้ยินเสียงของแม่มู่ มู่อวี๋เฟยกัดริมฝีปากของเธอแน่น ความเกลียดชังฉายผ่านแววตาของเธอ

ให้ตาย! เรื่องทั้งหมดในตอนนี้เป็นแบบนี้ก็เพราะว่านังมู่ซีซี นังแพศยานั่นคนเดียว! ทำไมนังแพศยานั่นกลับลอยตัวไม่ต้องเผชิญเรื่องราวอะไรเลย! แต่เธอ ในตอนนี้เธอกลับต้องเผชิญเรื่องราวเลวร้ายมากมาย!!

แต่ตอนนี้มู่อวี๋เฟยไม่สามารถทำอะไรได้ เหมือนกับว่าเธอถูกบังคับให้ไปยืนบนหน้าผาและไม่สามารถเดินย้อนกลับได้ หากว่าพ่อมู่นำเรื่องนี้ออกมาพูดจริงๆละก็ เช่นนั้นมู่อวี๋เฟยจะกลายเป็นตัวตลกและเรื่องตลกของเมืองหรง จะไม่มีใครให้เกียรติเธอและการแต่งงานเข้าสู่ครอบครัวมั่งคั่งก็จะกลายเป็นเพียงความฝัน!!!

เธอจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเด็ดขาด!

เมื่อคิดเช่นนั้นนิ้วมือทั้งสิบของมู่อวี๋เฟยกำแน่น เธอถือโทรศัพท์ไว้แน่นและพูดกับแม่มู่ที่อยู่ปลายสายว่า "แม่ เรื่องของบริษัทฉันจะไปหาวิธีให้ แม่ห้ามพ่อไว้เลยนะ เรื่องนั้นฉันจะไม่ยอมให้คนในตระกูลจี้รู้เด็ดขาด!!!"

หลังจากวางสาย มู่อวี๋เฟยเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋า เธอสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆอยู่หลายครั้ง หลังจากปรับการแสดงออกทางสีหน้าของเธอให้เป็นปกติแล้ว มู่อวี๋เฟยก็เดินกลับเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย

"คุณย่า ขอโทษด้วย เพื่อนของหนูคนหนึ่งเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อย หนูต้องไปดูเธอ" มู่อวี๋เฟยยิ้มและพูดกับนายหญิงจี้

นายหญิงจี้ได้ยินและโบกไม้โบกมือให้กับมู่อวี๋เฟย "งั้นอวี๋เฟยรีบไปเถอะ ไม่ต้องมาอยู่เป็นเพื่อนหญิงชราอย่างฉันหรอก"

มู่อวี๋เฟยจับมือนายหญิงจี้แสดงให้เห็นถึงความลำบากใจว่าแท้จริงเธอเองก็ไม่ได้อยากจากไป "คุณย่า งั้นหนูต้องไปก่อน ครั้งหน้าหนูจะมาเยี่ยมใหม่นะคะ"

เธอกล่าวจบ จากนั้นมู่อวี๋เฟยก็รีบออกจากโรงพยาบาล เดิมทีเธอต้องการไปหาจี้หลิงชวนที่บริษัท

แต่เมื่อมู่อวี๋เฟยมองดูสภาพชุดเรียบๆที่เธอสวมใส่มา เธอเกิดความรู้สึกขยะแขยงเมื่อได้เห็น ยิ่งไปกว่านั้นเธอต้องไปพบจี้หลิงชวนด้วย

เมื่อคิดได้เช่นนั้นมู่อวี๋เฟยจึงตัดสินใจที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอนั่งแท็กซี่กลับไปที่คฤหาสน์ที่เธออาศัยอยู่

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น ทันทีที่เธอมาถึงคฤหาสน์ มู่อวี๋เฟยรีบเปิดประตูรถและลงจากรถ

เธอเดินเข้าไปในคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว แต่ทันทีที่เธอก้าวไปถึงประตูคฤหาสน์ มู่อวี๋เฟยเหลือบไปเห็นกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของเธอสองใบตั้งอยู่ด้านนอกคฤหาสน์

สายตาของเธอหรี่ลงกะทันหัน เธอรีบก้าวเท้าไปและเปิดกระเป๋าเดินทางใบใหญ่นั้น เธอพบว่าด้านในกระเป๋าเต็มไปด้วยสิ่งของของเธอทั้งหมด

นี่มันหมายความว่าอะไร? สิ่งของของเธอถูกโยนออกมาด้านนอกได้อย่างไรกัน?!

ความโกรธมู่อวี๋เฟยกำลังจะปะทุออกมา!

เธอก้าวเท้าไปยังประตูของคฤหาสน์ที่กำลังปิดอยู่ เธอใช้แรงทั้งหมดทุบประตูของคฤหาสน์จนเกิดเสียงปึงปึง