บทที่41ประธานผู้เผด็จการ

จี้หลิงชวนขมวดคิ้วด้วยท่าทีที่เคร่งขรึมพร้อมกับมองไปที่หน้าผากของมู่ซีซีที่ถูกโขกจนมีรอยแดงเป็นจ้ำๆ

ผิวหนังของผู้หญิงนี่มันเป็นยังไงกันแน่นะ ชนกับอะไรเข้านิดๆหน่อยๆก็เปลี่ยนเป็นสีแดงแล้ว！

“หน้าผากมีแผลหรือเปล่า？”จี้หลิงชวนถามด้วยน้ำเสียงแข็งและเย็นชา

“ฉันไม่เป็นไร……”

เมื่อได้ยินที่มู่ซีซีพูดว่าไม่เป็นไร จี้หลิงชวนก็คลายคิ้วที่ขมวดเล็กน้อย จากนั้นก็ค่อยๆมองดูชุดเครื่องแบบทำงานที่มู่ซีซีสวมใส่อยู่ตั้งแต่หัวจรดเท้า

ทันทีที่เห็นชุดทำงานของมู่ซีซี ทันใดนั้นในสมองของจี้หลิงชวนก็ไม่สามารถควบคุมความคิดเรื่องผู้หญิงของตัวเองได้ในชั่วขณะ เกือบจะโดนชายอีกคนในร่างของเขาครอบงำ จี้หลิงชวนขมวดคิ้วและจ้องไปที่มู่ซีซี “ชุดทำงานแบบนี้เห็นแล้วบาดตาไปเปลี่ยนออกซะ！ฉันจะออกไปรอที่รถด้านนอก ！สิบนาทีหลังจากนี้ฉันจะต้องเห็นเธอ！”

เมื่อพูดจบจี้หลิงชวนก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว

เวลาเพียงแค่สิบนาที มู่ซีซีไม่ได้มีเวลามาสนใจหรอกว่าจี้หลิงชวนเป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีก เธอรีบหอบเอาเสื้อคลุมสูทตัวนอกไว้ จากนั้นก็รีบวิ่งไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

มู่ซีซีเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความรวดเร็วและรีบเดินผ่านห้องอาหารออกไปทางด้านนอก

เวลายังไม่ถึงสิบนาที มู่ซีซีขึ้นไปนั่งบนรถของจี้หลิงชวนได้ทันเวลา

เมื่อเธอเห็นว่ามาทันเวลา มู่ซีซีถอนหายใจด้วยความโล่ง จากนั้นก็เอาเสื้อคลุมสูทตัวนอกส่งให้กับจี้หลิงชวน“คุณชายจี้ เมื่อกี้ขอบคุณนะคะ……”

น้ำเสียงที่แสดงออกถึงการขอบคุณอย่างจริงใจ สถานการณ์เมื่อกี้ หากว่าจี้หลิงชวนปรากฏตัวไม่ทันล่ะก็ กลัวว่าตัวเองคงจะแย่

เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มู่ซีซีรู้สึกกลัวและสั่นไปทั้งตัว

จี้หลิงชวนที่นั่งอยู่ตรงตำแหน่งที่นั่งคนขับ ไม่เพียงแต่ไม่ยื่นมือออกไปรับเสื้อ แต่ยังพลิกตัวกลับมาทับเรือนร่างของมู่ซีซีไว้กับเบาะที่นั่งข้างคนขับ

สายตาอันเย็นชาของเขาจ้องดวงตาอันสวยงามคู่นั้นของมู่ซีซีราวกับว่าจะกลืนกิน

ดูท่าแล้วครั้งนี้มู่ซีซีคงจะช็อกมากจริงๆ เวลาผ่านไปจนกระทั่งตอนนี้รอบๆดวงตาของเธอยังคงแดงอยู่เลย

ทันทีที่จี้หลิงชวนเห็นมู่ซีซีที่อยู่ในอ้อมอกของเขาเป็นอย่างนี้แล้ว เขาก็รู้สึกใจอ่อนขึ้นมาทันที จากเดิมที่เป็นคนพูดเสียงแข็งและเย็นชา ตอนนี้กลับพูดออกมาด้วยสีหน้าที่ดูอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย

“มู่ซีซี ตอนเช้าที่เธอพูดว่ามีเรื่องสำคัญต้องไปทำคือการมาทำงานที่ร้านอาหาร？！”จี้หลิงชวนพูดยังไม่ทันจบ เขาหยุดพูดกะทันหันพร้อมกับชักสีหน้าไม่พอใจ จากนั้นก็พูดขึ้นต่อว่า“มู่ซีซี เธอกล้าโกหกฉัน！”

เมื่อมู่ซีซีเห็นจี้หลิงชวนกำลังโมโห เธอจึงรีบเงยหน้าขึ้นมาเพื่ออธิบาย“ฉัน……ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะหลอกคุณนะ……ฉัน ฉันไม่มีทางเลือก……”

“ยังไงล่ะ？บริษัทของตระกูลมู่ที่มีสินทรัพย์กว่าพันล้านหยวน เพียงแค่เธอคนเดียวก็จะเลี้ยงดูไม่ได้ ยังต้องให้เธอออกมาทำงานเสริมอีกอย่างนั้นเหรอ？！”คำพูดของจี้หลิงชวนแสดงถึงความไม่พอใจต่อคนตระกูลมู่！

เมื่อจี้หลิงชวนพูดถึงคนตระกูลมู่ มู่ซีซีก็เก็บอาการน้อยใจไม่อยู่ ดวงตาทั้งสองข้างของเธอค่อยๆมีน้ำตาซึมไหลออกมา

เมื่อจี้หลิงชวนเห็นมู่ซีซีแบบนี้แล้ว ก็อดคิดไม่ได้ว่า คุณพ่อและคุณแม่ของตระกูลมู่จะปฏิบัติกับลูกทั้งสองได้ชั่งแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงจริงๆ

หากมองดูคนเป็นพี่อย่างมู่อวี๋เฟยที่สวมเสื้อผ้าล้วนเป็นยี่ห้อแบรนด์เนม แต่กับเสื้อผ้าของมู่ซีซีที่สวมใส่ดูธรรมดาจะเรียกชื่อยี่ห้อก็ยังเรียกไม่ถูก

ห้องของเธอก็ด้วย ห้องของมู่อวี๋เฟยทั้งดูหรูหรา บรรยากาศก็ดี อีกทั้งขนาดก็ใหญ่ แต่กับมู่ซีซีเป็นห้องรับแขกเดิมที่เอามาทำใหม่ ทั้งเล็กและแคบมาก