ตอนที่ 106 เธอรู้สึกรับไม่ได้!

เดิมทีมู่อวี๋เฟยเป็นคนที่ค่อนข้างแรงน้อยหลังจากที่เธอตบเข้าที่ใบหน้าของชายวัยกลางคนผู้นั้นแล้ว ชายวัยกลางคนก็ตอบกลับการกระทำของเธอด้วยการใช้มือข้างหนึ่งล็อกเธอและกดเธอลงไปกับพื้น ขณะที่มู่อวี๋เฟยกำลังต่อสู้ขัดขืนอยู่นั้น เสื้อผ้าที่อยู่บนเรือนร่างของเธอก็ถูกชายคนนั้นฉีกขาดไปเกือบหมด เสียงฉีกเสื้อผ้าดังเข้ามาในหูทั้งสองข้างของเธออย่างชัดเจน เสื้อของมู่อวี๋เฟยถูกฉีกออกจากกันจนเผยให้เห็นชุดชั้นใน

“อ่า!” มู่อวี๋เฟยร้องลั่น จากนั้นก็รีบเอามือขึ้นมาปิดหน้าอกของเธออย่างรวดเร็ว

ในห้องอาบน้ำสาธารณะ คุณแม่ของตระกูลมู่ซึ่งเพิ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังเดินออกมา เห็นลูกรักของเธอถูกชายวัยกลางคนกดร่างกายลงอยู่บนพื้น และทางด้านข้างมีผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งหน้าจัดกำลังต่อยและเตะมู่อวี๋เฟยอยู่ แม่รีบวิ่งไปหาเธอโดยไม่คิดถึงชีวิต ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ในการผลักชายวัยกลางคนผู้นั้นกระเด็นไปอย่างแรงและรีบช่วยมู่อวี๋เฟยขึ้นมา

มู่อวี๋เฟยตกใจมากเมื่อเห็นแม่ของเธอรีบวิ่งเข้ามา เธอกอดแม่ของเธอด้วยความกลัวและเริ่มร้องไห้ออกมา

คุณแม่ตระกูลมู่มองไปเห็นจมูกที่ช้ำและหน้าที่บวมของมู่อวี๋เฟย เธอตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอชี้ไปที่ชายวัยกลางคนผู้นั้นและผู้หญิงที่แต่งหน้าจัดที่อยู่ทางด้านข้าง พร้อมกับตะโกนขึ้นว่า "พวกแกสองคนกำลังจะทำอะไร! ทำไมต้องมาทำร้ายลูกสาวของฉัน !ฉันไม่ปล่อยพวกแกไปแน่!!!"

พูดไปพลางคุณแม่ตระกูลมู่ก็รีบหยิบมือถือออกมากดหมายเลข 110 เพื่อโทรแจ้งตำรวจ

กว่าที่ชายวัยกลางคนและหญิงสาวที่แต่งหน้าจัดจะได้สติกลับมาก็พบว่าคุณแม่ตระมูลมู่ได้โทรแจ้งความกับตำรวจไปแล้ว

ภายในห้านาที รถตำรวจก็มาถึง

ตำรวจสองคนเหลือบมองที่มู่อวี๋เฟยและคุณแม่ที่ยังคงนั่งอยู่ที่พื้น จากนั้นก็มองไปที่ชายวัยกลางคนและผู้หญิงที่แต่งหน้าจัด พร้อมกับพาพวกเขาทั้งหมดไปที่สถานีตำรวจ

ทั้งสามคนแยกกันสอบปากคำ มู่อวี๋เฟยได้รับบาดเจ็บที่ร่างกาย ชายวัยกลางคนและผู้หญิงคนนั้นก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน หลังจากตรวจสอบทั้งสาม พวกเขาได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย เป็นแค่เพียงการบอบช้ำของผิวหนังที่ไม่ได้รุนแรงอะไรมากนัก อาการบาดเจ็บของมู่อวี๋เฟยแม้ว่าผิวหนังจะดูเขียวช้ำจนน่ากลัว แต่ก็ไม่ได้รุนแรงอะไร

หลังสอบปากคำ ตำรวจพบว่าทั้งสองฝ่ายล้วนแต่มีความผิด และมู่อวี๋เฟยยังเป็นคนทุบตีผู้อื่นก่อน เจ้าหน้าที่ตำรวจขอให้มู่อวี๋เฟย ชายวัยกลางคนและหญิงที่แต่งหน้าจัด เจรจาส่วนตัวด้วยตัวเองว่าจะตกลงอย่างไรกันต่อ

ผลสุดท้ายของการเจรจาคือ ชายวัยกลางคนพร้อมกับหญิงที่แต่งหน้าจัด และมู่อวี๋เฟยได้ขอโทษกัน ต่อหน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจ เรื่องก็ถือว่าจบกันไป

นี่เป็นเพราะบาดแผลบนร่างกายของมู่อวี๋เฟยมีค่อนข้างมาก ไม่อย่างนั้นถ้าเรื่องที่ตัวเองสติแตกและทุบตีคนอื่นก่อนมันดังขึ้นมา ก็จะไม่เกิดผลดีอะไรต่อตัวมู่อวี๋เฟยเอง เธอรู้สึกไม่ค่อยยินยอมต่อการประนีประนอมในครั้งนี้เลย

ทั้งหมดค่อยๆเดินตามกันออกมาจากสถานีตำรวจ โดยชายวัยกลางคนและหญิงแต่งหน้าจัดเดินอยู่ทางด้านหน้า และมู่อวี๋เฟยกับแม่เดินตามหลัง

เมื่อออกจากสถานีตำรวจเพียงไม่กี่ก้าว หญิงสาวที่แต่งหน้าจัดหันกลับมามองมู่อวี๋เฟยที่อยู่ทางด้านหลังด้วยสายตาอันเกลียดชัง

ทั้งคู่สบตากัน ผู้หญิงที่แต่งหน้าจัดคนนั้นมองมาที่มู่อวี๋เฟยและเยาะเย้ยขึ้นว่า “น้องสาว ฉันจะบอกเธอไว้อย่างนะ ฉันเดินอยู่ในเส้นทางนี้มาหลายปีแล้ว และฉันไม่เคยดูคนผิดแม้แต่คนเดียว เธอนะตอนนี้ไม่ต้องมาดูถูกฉันหรอก เพราะต่อไปดูท่าแล้วเธอก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉันสักเท่าไหร่ !”

ตอนแรกที่เห็นมู่อวี๋เฟย เธอก็รู้ทันทีว่ามู่อวี๋เฟยเป็นผู้หญิงที่ทนความลำบากไม่ได้ และหากว่าผู้หญิงแบบนี้อยากจะมีชีวิตรอดในสังคมสมัยนี้ ก็คือขายตัวเหมือนกับเธอ เริ่มแรกต้องขายตัวให้กับใครหลายคนก่อน หลังจากนั้นจึงขายให้กับใครคนหนึ่ง ไม่มีอะไรมากไปกว่าการเป็นเมียน้อย และมีคนดูแลก็แค่นั้น!

มู่อวี๋เฟยมองไปที่ด้านหลังของผู้หญิงที่แต่งหน้าจัดที่กำลังค่อยๆเดินห่างเธอออกไป และมือของเธอก็กำแน่นด้วยความแค้นในทันที!