ตอนที่ 201
บทที่ 201 พี่ชายสองเป็นพวกสร้างปัญหา
October 22, 2026
บทที่ 201 พี่ชายสองเป็นพวกสร้างปัญหา
โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในหางซี——
จงเชิงที่ยืนอยู่บนทางเดิน เดินไปเดินมาอยู่ตลอดเวลา สีหน้าขุ่นมัว ถูกความเครียดครอบงำ
หลังจากประตูห้องผู้ป่วยถูกเปิดออก เขาก็รีบเข้าไปทันที ถามคุณหมอที่ออกมา “เป็นไงบ้างครับ?”
“ไม่ค่อยมีหวัง” คุณหมอมีน้ำเสียงเคร่งเครียด มองไปที่ห้องผู้ป่วย ชายที่อยู่บนเตียงใบหน้าไร้สี หว่างคิ้วขมวดแน่น ดูเจ็บปวดอย่างมาก
จงเชิงจิตใจขุ่นมัว เอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “ทนได้นานเท่าไรครับ?”
“ขึ้นกับคุณชายหลินเอง” คุณหมอพูด “ถ้าเขาอยู่ที่โรงพยาบาล อารมณ์มั่นคงอย่างน้อยก็สามปี ถ้าทำงานหนักเกินไปก็อยู่ได้แค่ปีเดียว”
คุณหมอถามอีก “คุณชายหลินเห็นข่าวอะไรกันแน่ในวันนั้น? ตอนเย็นถึงได้อ้วกออกมาเป็นเลือดอาการโคม่า ถ้าเขาเป็นแบบนั้นทุกวัน แม้แต่ครึ่งเดือนก็ประคองไม่อยู่”
สีหน้าจงเชิงยิ่งขุ่นมัว
จะมีข่าวอะไรอีกล่ะ ก็เกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นนั่นแหละ!
“คุณหมอ ผมอยากให้คุณพยายามให้มากขึ้น” จงเชิงพูดอย่างระมัดระวัง “ผมรู้ว่าคุณหมอเก่งที่สุด”
คุณหมอถอนหายใจ “ผมเก่งก็จริง แต่รักษาโรคนี้ไม่ได้ ต้นไม้ชนิดนั้นที่ผมเคยบอกคุณ พวกคุณหาเจอไหม? มันสามารถสร้างเซลล์ใหม่ได้ ถ้ามีมันก็จะช่วยคุณชายหลินได้”
หลังจากนั้นนานสักพัก จงเชิงพูดขึ้น “ไม่มีครับ”
ที่จริงหาเจอนานแล้ว และมีแปลงใหญ่ด้วย แต่ตอนนั้นหลินเฉิงจี๋โกรธที่ถังซินช่วยมู่เฉินหย่วน ให้คนไปทำลายต้นไม้ทั้งหมดทันที และทำลายความหวังนั้นด้วย
“เฮ้อ น่าเสียดาย” คุณหมอพูด “คิดๆ แล้ว ต้นไม้ที่ช่วยการสร้างเซลล์ใหม่มันฝืนธรรมชาติ ไม่น่ามีอยู่บนโลกใบนี้”
หลังจากคุยกันสองสามประโยค คุณหมอก็ไปทำธุระ
จงเชิงเข้ามาในห้องผู้ป่วย
เขาไม่อยากเห็นลักษณะท่าทางแบบนี้ของหลินเฉิงจี๋ ราวกับว่าจะถูกมัจจุราชพรากเอาไปได้ทุกเมื่อ
“ยินยิน......” ชายที่อยู่บนเตียงผู้ป่วยเจ็บปวดขนาดนั้นเพราะโรคร้าย แต่กลับพึมพำชื่อหนึ่งซ้ำๆ พึมพำอย่างระมัดระวังและอ่อนโยน เหมือนกลัวว่าจะแตกสลาย
ชั่วขณะหนึ่ง จงเชิงเต็มไปด้วยความโกรธ เหวี่ยงหมัดใส่กำแพงอย่างแรง
ถัง! ซิน!
ทั้งๆ ที่คุณชายมีพรสวรรค์ขนาดนี้ มีอนาคตยาวไกล ทำไมถึงได้ไปชอบผู้หญิงคนนี้ได้?
ตอนนี้ ชายคนหนึ่งเข้ามาในห้องผู้ป่วย เขาสูง ดูดุร้ายและมีอำนาจ แต่พูดกับจงเชิงอย่างระมัดระวัง “พี่จง ผมพาพวกผมมาแล้ว”
“ดูแลคุณชายให้ดี ไม่ให้เขาใช้คอมพิวเตอร์และโทรศัพท์อ่านข่าวใดๆ” จงเชิงกำชับ ห้ามให้หลินเฉิงจี๋มีอารมณ์ปั่นป่วนอีก
ลูกน้องถาม “ถ้าคุณชายอยากอ่านต้องทำยังไงครับ?”
“ใช้สมองคิดเอง คิดไม่ได้เหรอ?” จงเชิงมองเขาและแสยะยิ้ม “หรือจะให้ฉันขุดสมองแกออกมาล้าง แล้วใส่ลงไปใหม่?”
“ม-ไม่เอาครับ” ลูกน้องลำคอเย็นเฉียบ “ผมรู้ว่าควรทำยังไง”
จงเชิงพาลูกน้องออกไปนอกห้องผู้ป่วย เขาสั่งด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ฉันต้องออกนอกประเทศ นายไปแจ้ง Violet ให้เธอดูคุณหญิงถังดีๆ เรื่องนี้ห้ามบอกคุณชาย”
“พี่จง หรือให้ผมพาพวกผมสองสามคนไปคอยดูคุณหญิงถัง” ลูกน้องพูดด้วยใบหน้าขมขื่น “ติดต่อประธาน Violet ไม่ได้ ไม่รู้ว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่”
จงเชิงถาม “ต้องให้ฉันสอนแกไหม?”
“ติดต่อครับ! ติดต่อเดี๋ยวนี้เลยครับ!” ลูกน้องควานหาโทรศัพท์ เลื่อนโทรศัพท์โทรออก
เป็นลูกจ้างโคตรเศร้าใจเลย!
--
คืนนั้นถังซินพักที่บ้านคุณแม่ถัง เป็นไข้ตอนเที่ยงคืน ร้อนจนน่าตกใจ กวนชิงเฟิงพาเธอไปส่งโรงพยาบาล ฉีดยาไข้ก็ยังไม่ลดลงทันที
ไข้นี้เป็นถึงสามวันเต็ม
พวกคุณหมอที่โรงพยาบาลผู้มีประสบการณ์ก็ตกใจกันหมด ผู้เชี่ยวชาญจำนวนหนึ่งรีบมาตรวจนั่นตรวจนี่ให้ถังซิน เธอฉีดยาทุกชั่วโมง แขนเธอมีแต่รูเข็มเต็มไปหมด
จากนั้นเย่นจิ่งเหนียนก็รีบมาฉีดยาให้กับถังซินอีกเข็ม
“ลูกสาวฉันไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” คุณแม่ถังที่อยู่ข้างๆ ร้อนรนใจมาก แทบจะร้องไห้ออกมา “ทำไมเป็นไข้อยู่ตลอดเวลาเลยล่ะ?”
หลังจากเย่นจิ่งเหนียนตรวจถังซินเสร็จ ถึงยิ้มตอบคำพูดของคุณแม่ถัง “ไม่เป็นอะไรแล้วครับ พรุ่งนี้ก็ตื่น”