ตอนที่ 221
บทที่ 221 หมาน้อยเยอรมันเชฟเฟิร์ดหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะทำหน้าที่โดยไม่สมัครใจ
October 22, 2026
บทที่ 221 หมาน้อยเยอรมันเชฟเฟิร์ดหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะทำหน้าที่โดยไม่สมัครใจ
ลู่เหวินซูไม่รู้ว่าในกระเป๋าของเธอนั้นใส่อะไรไว้ เขาถูกตีจนหน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด หลังจากที่เห็นโอกาสเหมาะเจาะจึงกุมจับไปที่กระเป๋าของเธอและโยนทิ้งไปในทันทีทันใด
จากนั้นจึงพูดหยอกล้อเธอขึ้นว่า “นางฟ้าน้อย ฉันจะไม่เลิกกับเธอแน่นอน”
เขายังพูดไม่ทันจบก็ถูกหลี่ซูเจ๋ตบไปหนึ่งที
ตั้งแต่เล็กจนโตลู่เหวินซูยังไม่เคยโดนใครตบหน้ามาก่อนจึงสับสนมึนงง
วี่เหวินถิงลุกขึ้นมาก่อน และจับไปที่ข้อมือของหลี่ซูเจ๋อย่างแรง ทำสีหน้าอึมครึม “เธอมีอะไรก็ถามออกมา”
“อะไรวะเนี่ย! เธอตบหน้าฉันทำไม” ลู่เหวินซู เลียไปที่มุมปากที่ชา ในเวลานั้นเขาก็มีความโกรธเคืองขึ้นมา “แม่ฉันยังไม่เคยตีฉันเลย”
หลี่ซูเจ๋ด่าเข้าใส่เขาว่า “นายไม่ต้องทำมาเป็นพูดดี ฉันอยากที่จะฆ่านายเต็มทนแล้ว นายมันโรคจิต”
“ฉันทำอะไร?”
“นายทำอะไรหน่ะหรอ?” หลี่ซูเจ๋สะบัดข้อมือออกจากมือของวี่เหวินถิงอย่างแรง หยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋าขึ้นมาและทุบไปที่บนตัวเขา “เรื่องที่นายทำเอง นายไม่รู้หรอ!”
ลู่เหวินซูรับโทรศัพท์ของเธอไป เมื่อเห็นคลิปวิดิโอที่อยู่บนมือถือก็นึกออก เห็นภาพการปรากฎตัวของชายหญิงอย่างคมชัด และยังมีเสียงร้องไห้ของผู้หญิงอย่างถี่กระชั้น
เมื่อดูยังไม่ถึงสองวินาที เขาจึงรีบปิดคลิปวิดิโอทันที
“ตอนแรกคือนายตามตื้อจีบฉัน ฉันเลยตกลงคบหา คิดไม่ถึงว่านายจะโรคจิตขนาดนี้” หลี่ซูเจ๋ร้องไห้อย่างเจ็บปวด สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง “ฉันเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ต่อไปนี้ฉันจะทำยังไง?”
“ฉันสาบาน ฉันไม่ได้ถ่ายคลิปพวกนี้จริงๆ” ลู่เหวินซูมีความลุกลี้ลุกลนเล็กน้อย และไปดึงมือของหลี่ซูเจ๋ แต่กลับถูกหลี่ซูเจ๋ตบที่หน้าอีกครั้ง
และเธอจึงด่าขึ้นอีกว่า “ไม่ใช่นาย ก็คงจะเป็นฉันสินะที่ถ่าย? คลิปวิดิโอถูกเผยแพร่บนอินเตอร์เน็ตแล้ว ฉันขายขี้หน้ามาก ถ้าครอบครัวและเพื่อนฉันเห็นเข้าจะทำยังไง? ฉันจะพูดกับพ่อแม่ฉันยังไง?”
ลู่เหวินซูถูกตบหน้าครั้งนี้ก็ไม่กล้าที่จะโกรธเคืองอีก และพูดปลอบหลี่ซูเจ๋ “เธออย่าร้องเลยนะ อย่าร้อง ฉันกำลังจะไปจัดการคลิปวิดิโอพวกนี้ ไม่เป็นไรนะ”
“นายคิดว่าจัดการแล้วก็ไม่เป็นไรอย่างนั้นหรอ? ยังไม่รู้ว่าจะมีคนโหลดเก็บไว้แล้วหรือไม่” หลี่ซูเจ๋ร้องไห้และทั้งตีทั้งเตะไปที่ตัวเขา “ลู่เหวินซู นายทำเกินไปแล้ว!”
หากแม้ลู่เหวินซูจะกระโดดแม่น้ำฮวงโหก็ไม่สามารถชำระความผิดได้ “ฉันไม่ได้เป็นคนถ่ายจริงๆนะ!”
“ครั้งนี้ฉันยอมรับความพ่ายแพ้ ใครใช้ให้ฉันมาชอบคนอย่างนาย” หลี่ซูเจ๋เช็ดน้ำตาที่ไหลหยด ก้มเก็บกระเป๋าที่อยู่บนพื้น “จากนี้ไปอย่าให้ฉันเห็นหน้านายอีก!”
เธอเอามือกุมปากและรีบวิ่งจากไป
“นางฟ้าน้อย เธอฟังฉันอธิบายก่อน” ลู่เหวินซูกลัวว่าเธอคิดจะทำอะไรโง่ๆจึงรีบวิ่งตามไป
ในห้องอาหารส่วนตัวจึงเหลือทิ้งไว้เพียงผู้ชายอีกสามคน
“ดูท่าแล้ว นั่นคงไม่ใช่คลิปวิดิโอที่ดีแน่ๆ” เย่นจิ่งเหนียนพูดด้วยน้ำเสียงที่มีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น “สามารถเห็นไอ้สี่ล้มลงต่อหน้าผู้หญิง ก็รู้สึกสนุกดี”
สีหน้าของวี่เหวินถิงเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ “คาดไม่ถึงว่าไอ้สี่จะโดนผู้หญิงคนหนึ่งตบหน้าถึงสองครั้ง ซึ่งเป็นการไม่ให้เกียรติกัน”
ถูกตบแล้วยังไปพูดเกลี้ยกล่อมเธออีก ช่างต่ำต้อยเหลือเกิน!
ในเวลานั้นพนักงานเสิร์ฟได้จูงหมาน้อยเยอรมันเชฟเฟิร์ดเข้ามา และพูดกับมู่เฉินหย่วนขึ้นว่า “ประธานมู่ หมาได้อาบน้ำแล้ว คุณจะเอากลับไปตอนนี้เลยมั้ย?”
เย่นจิ่งเหนียนตะลึงจนตาค้าง “ฉันคิดว่าไอ้สี่ล้อเล่น พี่รองเลี้ยงหมาแล้วจริงๆหรอ?”
“ เลี้ยงหมาเพื่อเอาไว้ปกป้องตนเอง” มู่เฉินหย่วนเอ่ยขึ้น
เมื่อหมาน้อยเยอรมันเชฟเฟิร์ดเห็นมู่เฉินหย่วนก็สะบัดหางดีใจ แต่มู่เฉินหย่วนกลับแสดงออกแบบบอกเป็นนัยๆว่าไม่อนุญาตให้ทำขากางเกงเลอะ
“มีเรื่องอะไรก็โทรศัพท์มา ฉันกลับก่อนละ”
หลังจากรอให้มู่เฉินหย่วนจูงมาออกไปแล้ว เย่นจิ่งเหนียนจึงเอ่ยขึ้นว่า “หมาตัวนั้นดูแล้วน่าจะพึ่งอายุประมาณเดือนนึง และดูแล้วพี่รองก็ไม่ได้ให้เกียรติอะไร ทำให้หมาน้อยหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะทำหน้าที่โดยไม่สมัครใจ”
วี่เหวินถิง……
หลี่ซูเจ๋วิ่งออกมาจากคลับเฮ้าส์โดยไม่หยุด เมื่อเห็นรถแท็กซี่ที่จอดอยู่ข้างทางจึงรีบเปิดประตูและขึ้นไปบนรถ
ขณะที่รถได้ออกตัวเคลื่อนที่ไป เธอได้หันกลับไปมองจากทางหน้าต่างด้านหลัง
ลู่เหวินซูวิ่งตามเธอออกมาจากคลับเฮาส์แต่เหมือนจะมองไม่เห็นเธอ จึงล้วงโทรศัพท์ออกมาโทรหา