บทที่ 26 คุณคุณอามู่ คุณมันร้าย

บทที่ 26 คุณคุณอามู่ คุณมันร้าย

เฉียวมั่นหลัวลูบไปที่สร้อยคอบนคอของตัวเอง

ไม่ทันได้ปิดไว้ ชายหนุ่มคนนั้นก็เข้ามาดึงสร้อยคอออกไป หลังจากนั้นก็ยื่นให้ถังซินดู “ คุณถัง,คุณดูสิ,ใช่ชุดเดียวกันใช่มั้ยครับ? ”

“นี่ นี่มันเรื่องอะไรกัน? ” ถังซินจับสร้อยขึ้นมาดูดีๆ สีหน้าก็เริ่มซีด หันไปพูดกับมู่หยางซิวว่า “ สามีคะ คุณบอกว่าเธอเป็นแค่เจ้านายคุณไม่ใช่หรอ ? พวกคุณ…อยู่ด้วยกันแล้วหรอ? ”

มู่หยางซิวโดนถังซินเล่นอย่างรับมือไม่ทัน

มู่หยางซิวสีหน้าไม่ค่อยดี อยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ถังซินดันพูดขัดขึ้นมาซะก่อน “คุณคะ ทำไมคุณถึงทำแบบนี้กับฉัน คุณรู้ไหมว่าใจฉันเสียใจมากแค่ไหน? ”

“เสียใจ? เธอเสียใจอะไรกัน! ” มู่หยางซิวก็อารมณ์ระเบิดออกมาแล้ว “ เธอรู้ตั้งนานแล้วว่าฉันกับมั่นหลัวมีอะไรกัน, ตอนนี้ยังมาทำเป็นไม่รู้อะไรอีก? ถังซิน, เธอออกไปทำเรื่องน่าอับอายอยู่ข้างนอก ยังมีหน้ามาว่าให้ฉันอีก เธอมันหน้าไม่อาย ”

ถังซินชี้ไปที่เขาด้วยมือสั่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด: “ฉันจะไปรู้ได้ยังไง, ลองถามผู้หญิงคนอื่นๆดูสิว่าทนได้มั้ยที่สามีตัวไปมีชู้ข้างนอก! ”

“ใช่ ตอนที่หลานฉันอายุครบเดือนนั่น ฉันเป็นคนบอกญาติๆว่าฉันตั้งครรภ์แล้ว ไม่ใช่เพราะว่าเราสองคนแต่งงานกันมาปีกว่าแล้วยังไม่มีลูกหรอ ฉันก็กลัวญาติๆจะหัวเราะเยาะคุณกับคุณแม่ไงล่ะ”

มู่หยางซิวตกใจกับคำพูดของถังซิน, “เธอไม่ได้ตั้งครรภ์?! ”

“ ฉันมีความผิดปกติด้านอารมณ์เพศ ขนาดคุณยังไม่ได้แตะตัวฉันเลย แล้วจะตั้งครรภ์ได้ยังไง?” ถังซินร้องไห้ขึ้นมา

“ฉันทุ่มเทเพื่อครอบครัวนี้ด้วยหัวใจทั้งหมดของฉัน และนั่นคือสิ่งที่คุณทำกับฉันหรอ”

“เธอโกหก! เธอกำลังโกหกอยู่! ” เฉียวมั่นหลัววิ่งเข้ามา, เขารู้ว่าถังซินกำลังพูดหลอกล่อให้เห็นอกเห็นใจ

“วันนั้นเธอหลบอยู่ในห้องน้ำใช่ไหม? เธอรู้แผนของฉันตั้งนานแล้ว ดังนั้นเธอก็เลยรอ”

“เธอทำเป็นเมา ให้เฉินเสียงพาเธอมาที่โรงแรม,หลังจากนั้นก็ส่งข้อความให้ฉันกับหยางซิว ก่อนจะตั้งใจปิดไฟในห้องนอน，เพราะอยากให้เฉินเสียงแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร ใช่ไหม! ”

เฉียวมั่นหลัวกัดฟันพูดจนฟันเกือบหัก

เขาป้องกันอย่างดีมาโดยตลอด แต่ไม่คิดว่าถังซินจะวางกับดักไว้ตั้งแต่แรกก็แค่รอเขากับมู่หยางซิวกระโดดเข้าไปเอง

ถังซินหายใจเข้าไปลึกๆ แขนยกขึ้นแล้วตบไปที่หน้าของเฉียวมั่นหลัวแบบจังๆ

ตบครั้งนี้ทำเอาเขารู้สึกสะใจมากๆ

“ผู้จัดการเฉียว ไม่ใช่ทุกคนเขาจะเหมือนเธอ ที่จะทำเรื่องสกปรกๆแบบนี้ได้” ถังซินสงบอารมณ์ลงแล้วพูดว่า “ ถ้าเป็นฉันที่ส่งข้อความหาพวกเธอจริงๆละก็ จะส่งยังไง? มือถือพวกเธอก็ติดตัวกันตลอด”

“ เธอต้องหาพวกแฮกเกอร์มาทำแน่ๆ! ”

ถังซินยิ้มหัวเราะ: “งั้นฉันคงหมดเงินไปไม่น้อยสินะ? ฉันเอาสมุดธนาคารมาให้ดูก็ได้นะ ให้ผู้จัดการเฉียวดูซิว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ของฉันเอาไปใช้ทำอะไรบ้าง”

“เธอ……”

เวลานี้ ชายหนุ่มคนที่ถังซินจ้างมานั้นก็เริ่มพูด

“คุณมู่ครับ ตอนนี้พวกเราไม่ว่าจะดูยังไง ก็เป็นคุณที่เริ่มนอกใจก่อน คุณเฉียวคนนี่ก็นอกใจคุณอีกทีหนึ่ง ไม่เกี่ยวกับภรรยาของคุณนี่ครับ!”

ชายหนุ่มคนนั้นไม่หยุดที่จะพูดใส่ไฟ แล้วพูดออกมาด้วยสงสัย “ พอฟังจากคำพูดของคุณเฉียวแล้ว ดูเหมือนว่าคุณกับคุณเฉียวร่วมมือกันหักหลังภรรยาของคุณเอง ไม่เหมือนกับที่คุณพูดว่าภรรยาของคุณแอบไปมีคนอื่น ”

มู่หยางซิวเริ่มแก้หน้าไม่ได้แล้ว

ทั้งๆที่ว่านักข่าวพวกนี้เป็นเขาที่เชิญมาแต่ทำไมนักข่าวถึงได้มาหักหน้าของเขาแบบนี้

และก็มีถังซินอีก!

เขาคิดว่าเฉียวมั่นหลัวพูดเกือบถูกหมด,ถังซินรู้แผนของพวกเขามาตั้งนานแล้วและทำกับดักรอให้พวกเขากระโดดลงไปเอง

เขาคิดว่าถังซินเป็นคนใสๆ อ่อนต่อโลก คิดไม่ถึงว่าจริงๆแล้วเป็นฆาตกรชั้นสูง

“ถังซิน….แม่งเอ้ยยย” ปล่อยให้ภรรยาตัวเองมาทำร้ายแบบนี้ มู่หยางซิวอดไม่ได้ที่จะโกรธขึ้นมาจนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่จนตบไปที่หน้าของถังซิน

ถังซินแค่ตกใจไปแต่กลับไม่ได้หลบหรืออย่างใด

เขาไม่คิดที่จะหลบอยู่แล้ว

มีนักข่าวมากมายในห้องและยังมีลูกน้องที่เขาจ้างมาอยู่ด้วย ถ้ามู่หยางซิวตบไปครั้งนี้ใบหน้าของเขาอาจจะช้ำไปไม่กี่วัน แต่ว่าที่ซวยไปกว่านั้นก็คือมู่หยางซิว

“คุณมู่ อะไรกันเนี้ย อยากตบผู้หญิงหรอ? ” มือของมู่หยางซิวถูกคนๆหนึ่งจับไว้, ผู้ชายที่ยืนข้างหน้าของถังซินรูปร่างสูงใหญ่ พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้โกรธแต่น่าเกรงขาม