บทที่ 357 เมียฉันท้องเเล้ว

คนรับใช้ถือกล่องใบเล็กๆ ส่งให้กับคุณเเม่ลู่ "ตอนที่หนูทำความสะอาดห้องคุณผู้ชายกับคุณหนู หนูไปเจอกล่องๆ นี้อยู่ใต้เตียงน่ะค่ะ คล้ายๆ กับกล่องยา"

บนกล่องล้วนเป็นภาษาอังกฤษ คนรับใช้ไม่สามารถอ่านมันได้ เเต่เธอได้กลิ่นของยาอ่อนๆ บนกล่อง

คุณเเม่ลู่รีบรับกล่องยานั้นมา สำหรับเธอเเล้วภาษาอังกฤษที่อยู่บนกล่องนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ หลังจากที่ใช้สายตากวาดมอง ทันใดนั้นใบหน้าของคุณเเม่ลู่ก็เต็มไปด้วยความตกใจ "ไอหยา นี่มัน folicacid นี่!"

คนรับใช้ถามด้วยความสงสัย "คุณนายคะ ยาอะไรหรอคะ?"

"folacin ต้องกินหลังท้อง" คำพูดที่ดูตื่นเต้นของคุณเเม่ลู่ทำให้พูดออกมาได้ไม่ชัดถ้อยชัดคำนัก "มิน่าล่ะ เมื่อเช้าตอนที่ฉันคุยเรื่องนี้กับซูเจ๋เธอถึงเขินอาย ที่เเท้เธอก็ท้องนี่เอง!"

คุณเเม่ลู่ทั้งตื่นเต้นทั้งโกรธเคือง

จริงๆ เลยนะ ท้องเเล้วทำไมถึงไม่บอกเธอล่ะ?

ถ้าหากคนรับใช้ไม่ไปทำความสะอาดเเล้วบังเอิญเจอยานี้เข้า ก็ไม่รู้ว่าทั้งสองคนนั้นจะปิดบังเธอไปอีกนานเเค่ไหนกัน!

คุณเเม่มู่รีบต่อสายโทรศัพท์ไปยังลู่เหวินซู

"เเม่ครับ ผมกำลังจะไปประชุม" ลู่เหวินซูรับสายอย่างรวดเร็ว "เเม่โทรมาหาผมมีอะไรหรอครับ?"

"ลูกไม่รักดี ลูกก็หลอกเเม่เหมือนกันหรอ?" คุณเเม่มู่กล่าวอย่างขุ่นเคือง เเต่น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความยินดี "เรื่องที่เมียเเกท้องมันใหญ่ขนาดนี้ ทำไมเธอสองคนถึงปิดบังเเม่ได้?"

"ท้องอะไรหรอครับ......" ลู่เหวินซูเงียบไม่ตอบโต้ครู่หนึ่ง

หลังจากที่รอให้คุณเเม่มู่พูดซ้ำขึ้นมาอีกรอบหนึ่ง เขาก็เปล่งเสียงออกมาอย่างหมดหนทาง "จริงหรอครับ เธอท้องเเล้วหรอ?"

"พวกเธอนอนห้องเดียวกันทุกวัน เมียเธอท้องไม่รู้เรื่องอะไรเลยหรอ?"

"ไม่รู้จริงๆ ครับ เธอไม่เคยบอกผมเลย"

"งั้นก็เเสดงว่าลูกใส่ใจเธอน้อยเกินไป" คุณเเม่มู่กล่าวอย่างเมินเฉย "ลูกลองคิดดูนะ ซูเจ๋เป็นผู้หญิงที่ดีพร้อมขนาดนี้ ทำไมเธอถึงสนใจลูกได้ล่ะ มัวเเต่เอ้อระเหยลอยชายอยู่นั่นเเหละ!"

"......เเม่ ผมเป็นลูกเเม่นะ!" ลู่เหวินซูกล่าวฟ้อง

ข่าวการท้องของหลี่ซูเจ๋ทำให้เขานั้นมึนงง เเทบจะหาทิศหาทางไม่เจอ "ตอนนี้ฉันต้องกลับไป ไปรับเธอที่บริษัทมู่ซือ คาดไม่ถึงเลยว่าฉันจะได้เป็นพ่อคนเเล้ว"

เมื่อเทียบกันเเล้ว ตอนนี้คุณเเม่มู่ก็ใจเย็นขึ้นมาก เธอกล่าว "เเม่เห็นว่าซูเจ๋ปิดบังลูก เพื่ออยากจะเซอร์ไพรซ์ลูกในวันเกิด ถ้าลูกไปรับเธอเเล้วบอกเรื่องทั้งหมด จะไม่เป็นการทำให้เธอเสียน้ำใจหรอกหรอ เราก็รออยู่ที่บริษัทเฉยๆ พอเลิกงานก็ค่อยไปรับเธอ อย่าเพิ่งพูดอะไรออกไปเข้าใจมั้ย?"

ลู่เหวินซูครุ่นคิด รู้สึกว่าสิ่งที่คุณเเม่มู่พูดออกมาก็ถูก "งั้นเเม่ครับ ผมไปประชุมได้รึยัง?"

"ไปไปไป ลูกก็รู้หนิว่าต้องประชุม!"

"......"

มองโทรศัพท์ที่ถูกตัดสายทิ้ง ลู่เหวินซูก็ไม่มีอะไรจะพูด ในใจกล่าว : ไม่ใช่ว่าเเม่ไม่ให้ผมไปไหนหรอกหรอ?

เมื่อรู้ว่าตัวเองจะได้เป็นพ่อคนเเล้ว ลู่เหวินซูก็มีกำลังใจในการทำงานไปทั้งตัว เฝ้าหวังที่จะให้เวลาไปถึงช่วงบ่ายเสียที เขาจะได้รีบรับซูเจ๋ไปฉลองวันเกิดเขาที่บ้าน เเล้วให้เธอบอกเรื่องนั้นกับเขาด้วยตัวของเธอเอง

ลู่เหวินซูให้คนไปซื้อลูกอมมงคลมาสองสามจิน เพื่อเเจกจ่ายให้กับพนักงานทุกระดับ เมื่อถึงเวลาประชุม เขาก็ปิดบังรอยยิ้มบนใบหน้านั้นไม่อยู่ ทำให้พนักงานระดับสูงนั้นต่างงุนงง

หลังจากที่รอให้ลูกอมมงคลมาส่งถึงห้องประชุม พนักงานระดับสูงคนหนึ่งก็ถามอย่างลองเชิงว่า "ประธานลู่ จะเเต่งงานเเล้วหรอครับ?"

ลู่เหวินซูเลิกคิ้วขึ้น "เปล่าครับ"

พนักงานอีกคนพลันถาม "เเล้วเเจกลูกอมมงคลทำไมหรอครับ......"

ลู่เหวินซูกล่าวอย่างมีความสุข "ภรรยาผมท้องน่ะครับ ขอให้ทุกท่านทานลูกอมมงคลกันอย่างมีความสุขนะครับ"

ทุกคนต่างเเข็งทื่อ

บ้าจริง ประธานมู่มีภรรยาตั้งเเต่เมื่อไหร่กัน ทำไมพวกเขาถึงไม่เคยรู้?

เเต่ก่อนมีหญิงสาวคนหนึ่งเอาอาหารกลางวันมาให้ลู่เหวินซูที่บริษัทลู่ซือ เเต่ว่าใส่ผ้าปิดปากมาจึงไม่มีใครรู้ว่ารูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร ชื่ออะไร หรือจะเป็นเธอคนนั้นจริงๆ?

ความคิดเห็น