บทที่ 36 คุณถัง ยังไม่ไปหรอ

บทที่ 36 คุณถัง ยังไม่ไปหรอ

เธอมองดวงตาลึกซึ้งของชายหนุ่มเเละถามเสียงเเข็งว่า “หลิน....เฉิงจี๋?”

เขาใส่คอนเเทคเลนส์สีน้ำตาล?

“ดูเหมือนว่าเทคนิคการพรางตัวของผมล้มเหลว ยินยินยังคงจำผมได้” หลินเฉิงจี๋หมุนวนไปรอบๆพร้อมหัวเราะเบาๆข้างหู “นานเเล้วที่ไม่ได้เต้นรำกับคุณ”

ถังซินจำเขาได้ในขณะนั้นร่างกายไม่เพียงเเต่ย่างเท้าตามมาด้วยความฝืดอย่างไม่ฟังคำสั่ง หลินเฉิงจี๋กลับมีวิธีการทำให้เธอก้าวขาเเละทำตามจังหวะของเขา

เพลงค่อยๆหายไป ชายหญิงกอดกันเเละโยกเบาๆ

หลินเฉิงจี๋ถอดหน้ากากออกมาเผยให้เห็นรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลา เขาเอนตัวไปทางด้านข้างคอของถังซินได้กลิ่นหอมจางๆ ทำให้เขาคิดเกี่ยวกับสิ่งที่เธอคิด อยากกอดเธอมาก

ถังซินถูกเขาจับมือไว้เเน่น ทำอย่างไรก็ดึงมันออกมาไม่ได้ เธอถามอย่างไม่พอใจ “หลินเฉิงจี๋ คุณมาประเทศ H ต้องการทำอะไร!”

เธอพอเเล้วสำหรับเกมส์เเมวกับหนูนี้

“ยินยิน มู่เฉินหย่วนไม่ใช่คนดี” หลินเฉิงจี๋ พูดอย่างไม่ต้องการคำตอบ “เขาสนใจคุณ”

“เเล้วคุณล่ะ?” เธอรู้เเน่นอนว่ามู่เฉิงหย่วนช่วยเหลือตนเองไว้มากเเต่ว่ามีเรื่องอยากให้เธอช่วยเเละเธอรู้สึกว่ามู่เฉินหย่วนน่าเชื่อถือกว่าหลินเฉิงจี๋มาก

หลินเฉิงจี๋ทิ้งเงามืดไว้ในใจเธอ ชีวิตนี้เธอลืมไม่ลง!

“คุณเป็นยินยินของผม เบบี๋คุณเป็นคนสำคัญที่สุดของผม” หลินเฉิงจี๋จูบผมของเธอ พูดเสียงอบอุ่น “เเม้ว่าผมจะโกหกคนทั้งโลก เเต่ผมก็จะไม่โกหกคุณ”

จูบอย่างอ่อนโยน ถังซินกลับเเข็งทั้งตัว

“ยินยินมู่เฉินหย่วนสัญญากับพระคุณเล็กๆของคุณว่าจะให้ประโยชน์อะไรมากมาย การร่วมมือนั้นอันตรายเกินไป คุณต้องอยู่กับผมมีเเค่ผมที่จะไม่ทำใหเคุณเจ็บ”

ทำไมเป็นการร่วมมือกันอีก!

เพราะการร่วมมือนั้น มู่เฉินหย่วนได้ให้ชุดเเหวนสไตล์ถังหมิงกับเธอไว้ ทำให้เธอไม่สามารถไม่ช่วยเหลือเขาได้ วันนี้หลินเฉิงจี๋มาหาเธอก็เพราะการร่วมมือนั่น!

“หลินเฉิงจี๋คุณเก่งกว่ามู่เฉิงหย่วน” ถังซินเยาะเย้ยเเล้วมองเขา “ถ้าเลือกได้ฉันก็อยากช่วยเขา”

หลินเฉิงจี๋ยิ้มบนใบหน้าเเละริมฝีปากของเขา “ยินยิน ไม่ต้องงี่เง่า คุณรู้อารมณ์ของผม”

ถังซินรู้เเน่นอน

มิฉะนั้นเขาคงไม่ฝันร้ายเพราะถูกส่งตัวเข้าคุกทั้งคืนเเล้วหนีกลับไปประเทศจีนเพื่อเปลี่ยนชื่อเเละเเต่งงาน ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาหา

“ยินยินไม่ต้องไปร่วมมือกับคนเเบบนั้น คุณจะเสียเปรียบ”หลินเฉิงจี๋ยื่นมือของเขาออกมาเเละทัดผมของเธอไว้ข้างหู คนสองคนใกล้ชิดกัน “มีเเต่ผมเท่านั้นที่สามารถเป็นที่พักพิงปกป้องคุณได้”

ถังซินดึงริมฝีปากล่าง “ปกป้องยังงัย? ฆ่าฉันหรือ?”

ได้ยินว่าดวงตาหลินเฉิงจี๋ส่องประกายดูซับซ้อนเเต่มันก็หายวับไป เขายังคงดูถังซินด้วยความนุ่มนวลเเละอ่อนโยน

“ยินยิน บางเรื่องไม่สามารถมองเเค่ภายนอกได้ มันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด”

เขาก้มศีรษะลงไล้ริมฝีปากเบาๆที่แก้มของถังซินเเต่ถังซินรู้สึกหนาวจัดใช้เเรงอย่างหนักดิ้นรนสองครั้งกลับไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธการของเขา

ในช่วงกลางของสถานที่จัดงานมู่เฉินหย่วนเเละจู่ซือซือก็เต้นรำเช่นกัน

มีผู้คนจำนวนมากเต้นรำ มู่เฉิงหย่วนมองดูรอบๆเเละเห็นถังซินกับชายคนหนึ่งอยู่ด้วยกันไม่รู้ทั้งสองพูดอะไรท่าทางใกล้ชิด

ในตอนเเรกเขาคิดว่าถังซินเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชาย เขาผ่านไปด้วยรอยยิ้ม เเต่เมื่อเเสงโดนใบหน้าของถังซิน เขาจึงเห็นว่าการเเดงออกของเธอไม่ค่อยถูก ผู้ชายก็เหมือนจะเป็นคนคุ้นเคย

หลินเฉิงจี๋!!

หลินเฉิงจี๋เดินทางมาที่ประเทศ H อย่างลับๆเเละได้ติดต่อกับถังซินหลายครั้ง อาจจะเป็นเพราะความร่วมมือนั้น

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีมู่เฉิงหย่วนก็คิดไปไกล เขาทำท่าเรียกบริกรเเละพูดอะไรบางอย่างข้างหูของบริกร

บริกรพยักหน้าเเล้วหายไปอย่างรวดเร็วในฝูงชน

ในไม่ช้าเพลงเต้นรำในศาลาก็เริ่มกระฉับกระเฉงเเละทุกคนก็ปรับตัวให้เข้ากับการเต้นรำอย่างรวดเร็ว มู่เฉิงหย่วนได้ใช้โอกาสนี้เพื่อให้จู่ซือซือเข้าไปด้านใน